[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"decision-ecli-de-neuris-jure259031799":3,"decision-more-ecli-de-neuris-jure259031799":18},{"id":4,"ecli":5,"caseNumber":6,"courtId":7,"courtName":8,"courtSlug":9,"decisionDate":10,"fullText":11,"language":12,"source":13,"sourceUrl":14,"summary":15,"slug":16,"metadata":17},"10533","ECLI:DE:NEURIS:JURE259031799","2 Ni 13\u002F22 (EP)",42,"Bundespatentgericht","bundespatentgericht","2024-11-14T00:00:00.000Z","#  BPatG München, 14.11.2024, 2 Ni 13\u002F22 (EP) \n\n## Tenor\n\n**In der Patentnichtigkeitssache**\n\n…\n\n**betreffend das europäische Patent 2 082 441**\n\n**(DE 60 2007 034 355)**\n\nhat der 2. Senat (Nichtigkeitssenat) des Bundespatentgerichts auf Grund der mündlichen Verhandlung vom 14. November 2022 unter Mitwirkung des Richters Dr. Himmelmann als Vorsitzender sowie der Richter Eisenrauch, Dipl.-Phys. Dr. rer. nat. Friedrich, Dipl.-Phys. Dr. rer. nat. Zebisch und Dr.-Ing. Kapels für Recht erkannt:\n\nI. Das europäische Patent EP 2 082 441 wird mit Wirkung für das Hoheitsgebiet der Bundesrepublik Deutschland im vollen Umfang für nichtig erklärt.\n\nII. Die Kosten des Rechtsstreits tragen die Beklagten.\n\nIII. Das Urteil ist gegen Sicherheitsleistung in Höhe von 120 % des zu vollstreckenden Betrages vorläufig vollstreckbar.\n\n## Tatbestand\n\n1\\. Die Beklagten sind Inhaber des auch mit Wirkung für die Bundesrepublik Deutschland erteilten europäischen Patents EP 2 082 441 (im Folgenden: Streitpatent), welches am 16. Oktober 2007 angemeldet worden ist. Der Hinweis auf die Erteilung des Streitpatents wurde am 18. Dezember 2013 veröffentlicht. Das Streitpatent nimmt die Priorität der EP 06022064 vom 20. Oktober 2006 in Anspruch. Beim deutschen Patent- und Markenamt wird das Streitpatent unter dem Aktenzeichen DE 60 2007 034 355 geführt. \n\n2\\. Das Streitpatent umfasst die unabhängigen Ansprüche 1 und 11 sowie die abhängigen Ansprüche 2 bis 10 und 12 bis 14. \n\n3\\. Die Klägerin stützt ihre Nichtigkeitsklage auf den Nichtigkeitsgrund der fehlenden Patentfähigkeit (Art. II § 6 Abs. 1 Satz 1 Nr. 1 IntPatÜG, Art. 138 Abs. 1 lit. a) EPÜ i. V. m. Art. 52 Abs. 1, Art. 54 und 56 EPÜ) mit Blick auf fehlende Neuheit und fehlende erfinderische Tätigkeit, den Nichtigkeitsgrund der unzureichenden Offenbarung (Art. II § 6 Abs. 1 Satz 1 Nr. 2 IntPatÜG, Art. 138 Abs. 1 lit. b) EPÜ i. V. m. Art. 83 EPÜ) und den Nichtigkeitsgrund der unzulässigen Erweiterung (Art. II § 6 Abs. 1 Satz 1 Nr. 3 IntPatÜG, Art. 138 Abs. 1 lit. c) EPÜ i. V. m. Art. 123 EPÜ). \n\n4\\. Die Beklagten verteidigen das Streitpatent in der erteilten Fassung sowie mit insgesamt zehn Hilfsanträgen vom 4. Oktober 2023 (Hilfsanträge 1 bis 6) sowie vom 5. Dezember 2023 (Hilfsanträge 7 und 8) und vom 14. November 2024 (Hilfsanträge 7‘ und 8‘). \n\n5\\. Im Rahmen der Klagschrift vom 13. Juli 2022 sind seitens der Klägerin als Beklagte angegeben: \n\n6\\. „die Inhaberinnen des europäischen Patents EP 2 082 441 B1 (im Folgenden „das Streitpatent“), T… GmbH, …park …, … (AT), sowie L… GmbH, …park …, …“ (AT), jeweils vertreten durch die Geschäftsführer“. \n\n7\\. Mit Schriftsatz vom 6. September 2022 hat die Klägerin eine „Parteienberichtigung“ auf die hiesigen Beklagten beantragt. Mit Verfügung vom 4. Oktober 2022 hat der Senat eine entsprechende Berichtigung verfügt. Wegen der näheren Einzelheiten wird auf die Verfügung vom 4. Oktober 2022 verwiesen. \n\n8\\. **Patentanspruch 1** lautet in der Verfahrenssprache Englisch nebst deutscher Übersetzung mit vom Senat hinzugefügter Merkmalsgliederung wie folgt: \n\n9\\. \n\nM1 A light-emitting diode module comprising Lichtemittierendes Diodenmodul mit M2 a light-emitting diode chip (1) mounted on a board, and einem auf einer Platine angebrachten, lichtemittierenden Diodenchip (1) und M3 a cover, the cover comprising an outer dam (2) dispensed on the board, and einer Abdeckung, wobei die Abdeckung einen auf die Platine aufgetragenen, äußeren Damm (2) und M4 a central filling (3), which is filled into the outer dam (2), the outer dam (2) and the central filling (3)being respectively made from a cured silicone resin, eine mittige Füllung (3) aufweist, die in den äußeren Damm (2) gefüllt ist, wobei der äußere Damm (2) und die mittige Füllung(3) jeweils aus einem gehärteten Silikonharz bestehen, M5 wherein the central filling (3) is chemically linked to the outer dam (2) across the interface between the two materials, wobei die mittige Füllung (3) mit dem äußeren Damm (2) über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien chemisch verbunden ist, M6 characterized inthat the outer dam (2) is non-transparent and comprises reflecting particles, dadurch gekennzeichnet, dass der äußere Damm (2) nichttransparent ist und reflektierende Partikel aufweist und M7 and the central filling (3) comprises colour conversion particles. dass die mittige Füllung (3) Farbumwandlungspartikel aufweist.\n\n10\\. Der unabhängige **Patentanspruch 11** lautet in der Verfahrenssprache Englisch nebst deutscher Übersetzung mit vom Senat hinzugefügter Merkmalsgliederung wie folgt: \n\n11\\. \n\nV1 A method for manufacturing a light-emitting diode module, the method comprising the following steps: Verfahren zur Herstellung eines lichtemittierenden Diodenmoduls, mit den folgenden Schritten: V2 - mounting a light-emitting diode chip (1) on a board, - Anbringen eines lichtemittierenden Diodenchips (1) auf einer Platine, V3 - dispensing on the board an outer dam (2) made from an uncured liquid silicone resin, the outer dam (2) surrounding the light-emitting diode chip (1), - Aufbringen eines aus einem ungehärteten flüssigen Silikonharz bestehenden, äußeren Damms (2) auf der Platine, wobei der äußere Damm (2) den lichtemittierenden Diodenchip (1) umgibt, V4 - making a central filling (3) of the volume defined by the outer dam (2), the central filling (3) being made from an uncured liquid silicone resin covering the top surface of the light-emitting diode chip (1), - Herstellen einer mittigen Füllung (3) des durch den äußeren Damm (2) festgelegten Volumens, wobei die mittige Füllung (3) aus einem ungehärteten flüssigen Silikonharz besteht, das die obere Fläche des lichtemittierenden Diodenchips (1) bedeckt, V5 - curing in one single step the resin of the outer dam (2) and the central filling (3) and making a chemical linking across the interface between the outer dam (2) and the central filling (3), - Härten des Harzes des äußeren Damms (2) und der mittigen Füllung (3) in einem einzigen Schritt sowie Herstellen einer chemischen Verbindung über die Grenzfläche zwischen dem äußeren Damm (2) und der mittigen Füllung (3), V6 characterized inthat the outer dam (2) is non-transparent and comprises reflecting particles, dadurch gekennzeichnet, dass der äußere Damm (2) nichttransparent ist und reflektierende Partikel enthält und V7 and the central filling (3) comprises colour conversion particles. dass die mittige Füllung (3) Farbumwandlungspartikel enthält.\n\n12\\. Die Klägerin ist der Auffassung, dass das Streitpatent die von ihm beanspruchte Priorität nicht wirksam in Anspruch nehmen könne. Darüber hinaus sei der Gegenstand des Patentanspruchs 1 gegenüber der Ursprungsoffenbarung auch unzulässig erweitert. Der Anspruchsgegenstand des Anspruchs 1 und des Anspruchs 11 des Streitpatents seien darüber hinaus auch nicht so deutlich und vollständig offenbart, dass ein Fachmann sie ausführen könne, was die Klägerin näher ausführt. \n\n13\\. Hinsichtlich ihres Vorbringens bzgl. einer fehlenden Patentfähigkeit stützt sich die Klägerin auf folgende Dokumente: \n\n14\\. \n\nD1 US 2007\u002F0170454 A1; D2 US 2006\u002F0261366 A1; D2-TW TW I256737B; D2-TW-T Beglaubigte Übersetzung der Entgegenhaltung D2-TW; D3 JP H 4-120984 U; D3-T Maschinenübersetzung der Entgegenhaltung D3; D4 US 2005\u002F0014302 A1; D5 US 2005\u002F0211991 A1; D6 JP 2006-32500 A; D6-T Maschinenübersetzung der Entgegenhaltung D6; D7 JP H 7-297324 A; D7-T Maschinenübersetzung der Entgegenhaltung D7; D8 JP 2006-13197 A; D8-T Maschinenübersetzung der Entgegenhaltung D8; D9 JP 2005-340543 A; D9-T Maschinenübersetzung der Entgegenhaltung D9; D10 WO 2006\u002F041178 A2; D11 JP 2006-287265 A; D11-T Maschinenübersetzung der Entgegenhaltung D11; D12 US 2006\u002F0071591 A1; D13 US 2006\u002F0081814 A1; D14 WO 2007\u002F046664 A1; D15 EP 0 854 523 A2; D16 EP 1 059 678 A2; D17 US 5,851,847 A; D18 US 2002\u002F0163302 A1; D19 US 2005\u002F0133808 A1; D20 JP 2006-66786 A; D20-T Maschinenübersetzung der Entgegenhaltung D20; A1 EP 2 082 441 B1 (Streitpatent in der durch die Prüfungsabteilung des EPA erteilten Fassung); A2 Ursprünglich eingereichte Beschreibung und Ansprüche des Streitpatents; A3 EP 06022064 (Prioritätsdokument); A4 Stellungnahme des EPA zur Recherche vom 28. März 2007; A5 Registerauszug des EPA in Bezug auf die Entgegenhaltung D2-TW; A6 Registerauszug des DPMA in Bezug auf die Entgegenhaltung D2-TW; A7 Registerauszug des taiwanesischen Patentamts in Bezug auf die Entgegenhaltung D2-TW; A8 Prüfungsbescheid des EPA vom 8. Januar 2013; O7 Handbook of Optoelectronics, Vol. I, 2006; J. P. Dakin, R. G. W. Brown (ed.); CRC Taylor & Francis, New York, London, S. 332, 374; O8 Braune, Bert, Brunner, Herbert; „Highly efficient UV-based conversion LEDs for the generation of saturated colors with improved eye safety“, Proc. SPIE 5366, Light-Emitting Diodes: Research, Manufacturing, and Applications VIII, (21 June 2004); doi: 10.1117\u002F12.530295; O9 E. Fred Schubert;„Light-Emitting Diodes“, second edition, 2006, Cambridge University Press, ISBN-13 978-0-511-34476-3 (eBook) \u002F ISBN-13 978-0-521-86538-8 (hardback); O13 WO 2006\u002F033239 A1; O13-T Übersetzung der Druckschrift O13; O14 WO 2006\u002F032251 A1; O15 JP 2006-190813 A; O15-T Übersetzung der Druckschrift O15; O16 US 2006\u002F0220531 A1; O17 EP 1 710 292 A2; O18 US 2006\u002F0076569 A1; O19 US 2005\u002F0035365 A1; O20 EP 1 609 835 A1; O21 US 2004\u002F0066140 A1; O22 EP 1 541 656 A1; O23 EP 1 221 724 A2; O24 US 2001\u002F0002049 A1.\n\n15\\. Die Klägerin führt aus, der Gegenstand der unabhängigen Patentansprüche 1 und 11 sei gegenüber dem bekannten Stand der Technik (D1, D2, D2-TW, D3, D4, D5, D6 oder D20, D7, D8, D9, D10, D11, D17, D18, D19) nicht neu und beruhe zudem auch nicht auf einer erfinderischen Tätigkeit. Auch die Unteransprüche enthielten nichts Patentfähiges. \n\n16\\. Die Klägerin stellt den Antrag, \n\n17\\. das europäische Patent EP 2 082 441 mit Wirkung für das Hoheitsgebiet der Bundesrepublik Deutschland in vollem Umfang für nichtig zu erklären. \n\n18\\. Die Beklagten stellen den Antrag, \n\n19\\. die Klage abzuweisen, \n\n20\\. hilfsweise \n\n21\\. das europäische Patent EP 2 082 441 unter Klageabweisung im Übrigen mit Wirkung für das Hoheitsgebiet der Bundesrepublik Deutschland insoweit für nichtig zu erklären, als seine Ansprüche über die Fassung eines der Hilfsanträge 1 bis 6 jeweils vom 4. Oktober 2023, des Hilfsantrags 7 vom 5. Dezember 2023, des Hilfsantrags 7‘ vom 14. November 2024, des Hilfsantrags 8 vom 5. Dezember 2023 und des Hilfsantrags 8‘ vom 14\\. November 2024 – und zwar in aufsteigender numerischer Reihenfolge – hinausgehen. \n\n22\\. Hilfsantrag 1: \n\n23\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 1 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA1 angefügt wird: \n\n24\\. MHA1 wherein the reflecting particles are white pigments. \n\n25\\. Anspruch 10 des Hilfsantrags 1 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem an dessen Schluss das Zusatzmerkmal MHA1 als Zusatzmerkmal VHA1 angefügt wird. \n\n26\\. Hilfsantrag 2: \n\n27\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 2 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem dessen Merkmal M6 durch das folgende Merkmal M6‘ ersetzt wird: \n\n28\\. M6‘ characterized in that the outer dam (2) is non-transparent, comprises reflecting particles and has a white reflecting appearance. \n\n29\\. Anspruch 11 des Hilfsantrags 2 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem dessen Merkmal V6 durch das obige Merkmal M6‘ als Merkmal V6‘ ersetzt wird. \n\n30\\. Hilfsantrag 3: \n\n31\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 3 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA3 angefügt wird: \n\n32\\. MHA3 wherein the reflecting particles are pigments made from TiO2. \n\n33\\. Anspruch 10 des Hilfsantrags 3 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem an dessen Schluss obiges Zusatzmerkmal MHA3 als Zusatzmerkmal VHA3 angefügt wird. \n\n34\\. Hilfsantrag 4: \n\n35\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 4 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA4 angefügt wird: \n\n36\\. MHA4 wherein the outer dam (2) comprises 10 to 60 weight % of reflecting particles. \n\n37\\. Anspruch 10 des Hilfsantrags 4 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem an dessen Schluss obiges Zusatzmerkmal MHA4 als Zusatzmerkmal VHA4 angefügt wird. \n\n38\\. Hilfsantrag 5: \n\n39\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 5 ergibt sich aus Anspruch 1 des Hilfsantrags 4, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA5 angefügt wird: \n\n40\\. MHA5 so that the entire material of the dam (2) has a non-transparent and white reflecting appearance. \n\n41\\. Anspruch 10 des Hilfsantrags 5 ergibt sich aus Anspruch 10 des Hilfsantrags 4, indem an dessen Schluss obiges Zusatzmerkmal MHA5 als Zusatzmerkmal VHA5 angefügt wird. \n\n42\\. Hilfsantrag 6: \n\n43\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 6 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA6 angefügt wird: \n\n44\\. MHA6 wherein the reflecting particles are present throughout the bulk of the outer dam (2) material. \n\n45\\. Anspruch 11 des Hilfsantrags 6 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem an dessen Schluss obiges Zusatzmerkmal MHA6 als Zusatzmerkmal VHA6 angefügt wird. \n\n46\\. Hilfsantrag 7: \n\n47\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 7 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA7 angefügt wird: \n\n48\\. MHA7 wherein the resin of the outer dam (2) and the resin of the central filling (3) are chemically identical such that the material used for the dam (2) and the central filling (3), respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce the chemical linking across the interface between the two materials. \n\n49\\. Anspruch 11 des Hilfsantrags 7 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem an dessen Schluss obiges Zusatzmerkmal MHA7 als Zusatzmerkmal VHA7 angefügt wird. \n\n50\\. Hilfsantrag 7‘: \n\n51\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 7‘ ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA7‘ angefügt wird: \n\n52\\. MHA7‘ wherein the silicone resins are chemically identical, \n\n53\\. the optical and\u002For mechanical characteristics of the silicone resins are different and \n\n54\\. wherein the chemical identity is such that the silicone resins used for the dam and the filling, respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce a chemical linking across the interface between the two materials. \n\n55\\. Anspruch 11 des Hilfsantrags 7‘ ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem an dessen Schluss obiges Zusatzmerkmal MHA7‘ als Zusatzmerkmal VHA7‘ angefügt wird. \n\n56\\. Hilfsantrag 8: \n\n57\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 8 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA8 angefügt wird: \n\n58\\. MHA8 wherein the resin for the central filling (3) is made from the same material as the resin for the dam (2) such that these resins are chemically identical such that the material used for the dam (2) and the central filling (3), respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce the chemical linking across the interface between the two materials. \n\n59\\. Anspruch 11 des Hilfsantrags 8 ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem an dessen Schluss obiges Zusatzmerkmal MHA8 als Zusatzmerkmal VHA8 angefügt wird. \n\n60\\. Hilfsantrag 8‘: \n\n61\\. Anspruch 1 des Hilfsantrags 8‘ ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 1, indem an dessen Schluss das folgende Zusatzmerkmal MHA8‘ angefügt wird: \n\n62\\. MHA8‘ wherein the silicone resins are from the same silicone material, \n\n63\\. the optical and\u002For mechanical characteristics of the silicone materials are different and \n\n64\\. wherein the silicone material used for the dam and the filling, respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce a chemical linking across the interface between the two materials. \n\n65\\. Anspruch 11 des Hilfsantrags 8‘ ergibt sich aus dem erteilten Anspruch 11, indem an dessen Schluss obiges Zusatzmerkmal MHA8‘ als Zusatzmerkmal VHA8‘ angefügt wird. \n\n66\\. Die Beklagten treten dem Vorbringen der Klägerin in allen Punkten entgegen und erachten den Gegenstand des Streitpatents zumindest in einer der hilfsweise verteidigten Fassungen für patentfähig. \n\n67\\. Die Klägerin hält das Streitpatent auch in den Fassungen der Hilfsanträge für nicht patentfähig. \n\n68\\. Der Senat hat den Parteien am 22. Dezember 2022 einen qualifizierten Hinweis (§ 83 PatG) und im Termin am 14. November 2024 einen weiteren rechtlichen Hinweis erteilt. \n\n69\\. Wegen der weiteren Einzelheiten wird auf das Protokoll der mündlichen Verhandlung sowie auf den Akteninhalt verwiesen. \n\n## Entscheidungsgründe\n\n70\\. Die Klage, mit der die Nichtigkeitsgründe der fehlenden Patentfähigkeit nach Art. II § 6 Abs. 1 Satz 1 Nr. 1 IntPatÜG, Art. 138 Abs. 1 lit. a) EPÜ i. V. m. Art. 52 bis 57 EPÜ sowie der unzureichenden Offenbarung nach Art. II § 6 Abs. 1 Satz 1 Nr. 2 IntPatÜG, Art. 138 Abs. 1 lit. b) EPÜ i. V. m. Art. 83 EPÜ und der unzulässigen Erweiterung nach Art. II § 6 Abs. 1 Satz 1 Nr. 3 IntPatÜG, Art. 123 Abs. 2 EPÜ geltend gemacht werden, ist zulässig. \n\n71\\. Die Klage ist auch begründet. Das Streitpatent ist für nichtig zu erklären. Es hat weder in der erteilten Fassung noch in der Fassung eines der Hilfsanträge 1 bis 6, 7, 7‘, 8 und 8‘ Bestand, da dem Gegenstand des Patents in der erteilten Fassung und in der Fassung der Hilfsanträge der Nichtigkeitsgrund der fehlenden Patentfähigkeit nach Art. II § 6 Abs. 1 Satz 1 Nr. 1 IntPatÜG, Art. 138 Abs. 1 lit. a) EPÜ i. V. m. Art. 52 Abs. 1 und Art. 56 EPÜ entgegensteht. \n\n72\\. Bei dieser Sachlage kann dahingestellt bleiben, ob die Hilfsanträge 7‘ und 8‘, wie von der Klägerin in der mündlichen Verhandlung beanstandet, verspätet eingereicht wurden. \n\n**I.**\n\n73\\. Das Streitpatent betrifft LED-Module mit gebündelter Lichtabgabe und ein zugehöriges Herstellungsverfahren. \n\n74\\. Nach den Ausführungen in der Beschreibungseinleitung werden Chip-on board (COB) LED-Chips häufig mit einer auf einem thermohärtenden Harz basierenden kugelförmigen Abdeckung, einem sog. Globe-Top, bedeckt. Eine derartige Abdeckung lässt sich zwar mit üblichen Beschichtungsanlagen aufbringen, doch haben LED-Module mit Globe-Top eine wenig fokussierte Lichtabgabe mit breitem Emissionswinkel, was sich als nachteilig bei der Kombination der LED-Module mit Sekundäroptiken, wie Linsen oder Lichtleitern erweist. \n\n75\\. Um einen schmaleren Emissionswinkel des von den COB-LED-Modulen ausgesandten Lichts zu erhalten, kann der Chip in einer Vertiefung mit reflektierenden Wänden angeordnet sein. Aufgrund der kugelförmigen Gestalt des Globe-Tops ist allerdings die dadurch erreichte Fokussierung der Lichtabgabe weiterhin unbefriedigend. Ein weiterer Nachteil der Globe-Top Abdeckung ist deren geringe mechanische Stabilität, was die Handhabung und Befestigung der LED-Module erschwert. Zudem wird aufgrund der Anforderung an eine hohe UV-Stabilität der Abdeckung üblicherweise Silikonmaterial als Harz für den Globe top verwendet, was aber wegen seiner gummiartigen Konsistenz und der Kugelform des Globe-Tops eine hohe mechanische Belastung für die Bonddrähte zur Folge hat, vgl. Absätze [0001] bis [0005]. \n\n76\\. Vor diesem Hintergrund liegt dem Streitpatent als technisches Problem die Aufgabe zugrunde, ein diesbezüglich verbessertes LED-Modul und ein zugehöriges Herstellungsverfahren bereitzustellen, vgl. Absatz [0011]. \n\n77\\. Gelöst wird diese Aufgabe durch das lichtemittierende Diodenmodul des Anspruchs 1 und das zugehörige Herstellungsverfahren nach Anspruch 11. \n\n78\\. Als hier zuständiger Fachmann ist ein Physiker oder Ingenieur der Fachrichtung Elektrotechnik mit Hochschulabschluss zu definieren, der über mehrjährige Erfahrung in der Konstruktion und Entwicklung LED-basierter Leuchtmittel verfügt. \n\n79\\. Das beanspruchte lichtemittierende Diodenmodul wird im Streitpatent u. a. anhand der nachfolgenden Figuren 1 (linke Figur) und 5 (rechte Figur) erläutert. Es umfasst einen auf einer Platine (Board 4) angebrachten, lichtemittierenden Diodenchip (Die 1) und eine Abdeckung, die einen auf die Platine (4) aufgetragenen, äußeren Damm (Dam 2) und eine mittige Füllung (Fill 3) aufweist, die in den äußeren Damm (2) gefüllt ist. \n\n80\\. Der nichttransparente und reflektierende Partikel aufweisende äußere Damm (2) und die Farbumwandlungspartikel aufweisende mittige Füllung (3) bestehen jeweils aus einem gehärteten Silikonharz und sind über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien chemisch miteinander verbunden. Gemäß Absatz [0016] kann der Damm (2) weiße Pigmente als reflektierende Partikel aufweisen, wobei sich die Nichttransparenz des Damms nach Absatz [0042] auf die Wellenlänge des die Füllung (3) passierenden Lichts bezieht. Da der Anspruch 1 auf keine spezielle Verteilung der Partikel beschränkt ist, können diese beliebig im Damm verteilt sein. Zwischen dem LED-Chip und dem Damm kann zudem ein Abstand vorhanden sein, wie in der linken Figur 1, sie können aber auch bündig aneinander anschließen wie in Fig. 5. \n\n81\\. Zur Form des Damms (2) führt das Streitpatent in den Absätzen [0014] und [0043] Folgendes aus: \n\n82\\. *[0014] Note that \"outer dam\" does not represent any limitation as to the shape, as long as the dam can act as a dam surrounding the central filling and being stable in shape even in the uncured state.*\n\n83\\. *[0043] Please note that 'ring' in the context of the present description and claims does not constitute any limitation as to the contour of the walls, i.e. the dam does not necessarily have a spherical shape, but can e.g. have the shape of a square, an oval, a rectangular shape etc.*\n\n84\\. Der Damm (2) ist somit insofern ringförmig, als er die mittige Füllung (3) lateral umschließt, er muss jedoch nicht kreisförmig ausgebildet sein, sondern kann beliebige andere Formen aufweisen, solange die mittige Füllung lateral umschlossen ist. Daher werden in der Beschreibung des Streitpatents die Begriffe „dam“ und „ring“ als Synonyme verwendet. \n\n85\\. Wie in den Absätzen [0027] und [0061] beschrieben ist, konvertieren die Farbumwandlungspartikel in der mittigen Füllung (3) das vom LED-Chip (1) emittierte Licht in Licht mit einem zweiten, bspw. niedrigeren Frequenzspektrum. \n\n86\\. Entsprechend dem Verfahrensanspruch 11 und Absatz [0031] wird zur Herstellung des Damms (2) ungehärtetes flüssiges Silikonharz so auf die Platine aufgebracht, dass es den lichtemittierenden Diodenchip (1) umgibt. Damit das flüssige Silikonharz vor dem Härten einen Damm bilden kann, muss es eine ausreichende Eigenstabilität aufweisen, wobei die bevorzugten Parameter und Zusatzstoffe der Harze in den Absätzen [0045] bis [0049] genannt sind. Danach wird zur Bildung der mittigen Füllung (3) des durch den äußeren Damm (2) festgelegten Volumens ebenfalls ungehärtetes flüssiges Silikonharz so auf den lichtemittierenden Diodenchip (1) aufgebracht, dass es dessen obere Fläche bedeckt. Schließlich werden das Harz des äußeren Damms (2) und das der mittigen Füllung (3) in einem einzigen Schritt gehärtet und eine chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen dem äußeren Damm (2) und der mittigen Füllung (3) hergestellt, was eine stärkere Verbindung zwischen beiden Harzen gewährleistet. Zudem ist der äußere Damm (2) nichttransparent und enthält reflektierende Partikel, wohingegen die mittige Füllung (3) Farbumwandlungspartikel enthält. \n\n87\\. Die Angabe „chemisch verbunden“ bzw. „chemische Verbindung“ in den Merkmalen M5 bzw. V5 ist erklärungsbedürftig. \n\n88\\. So weist das Streitpatent in Absatz [0007] im Rahmen der Erläuterung des Stands der Technik darauf hin, dass aus Druckschrift D15 ein LED-Modul bekannt sei, bei dem der äußere Damm (stem) und die mittige Füllung (central filling) an der Grenzfläche chemisch verbunden sind. Dies bezieht sich offensichtlich auf Spalte 14, Zeile 14 bis Spalte 15, Zeile 24 der D15, wo ein LED-Modul mit einer mittigen Füllung aus einem wärmehärtenden Harz (thermosetting resin) und einem äußeren Damm aus thermoplastischem Harz (thermoplastic resin) beschrieben ist, der vor dem Einbringen der mittigen Füllung einer Bestrahlung mit UV-Licht unterzogen wird, damit sich die beiden unterschiedlichen Materialien an der Grenzfläche chemisch verbinden können. \n\n89\\. Zudem geht das Streitpatent in Absatz [0009] näher auf Druckschrift D17 ein und führt in diesem Zusammenhang Folgendes aus: \n\n90\\. *[0009] US 5851847 discloses a method of manufacturing a light emitting diode module comprising the steps of mounting a light emitting diode chip on a board, dispensing an uncured liquid silicone resin dam onto the board, filling the dam with an uncured liquid silicone resin central filling, and simultaneously curing the resin of the dam and the central filling thereby making a chemical linking across the interface between the two materials.*\n\n91\\. Demnach offenbart Druckschrift D17 nach Auffassung des Streitpatents ein Verfahren zum Herstellen eines Leuchtdiodenmoduls, bei dem ein auf eine Platte aufgebrachter äußerer Damm aus ungehärtetem, flüssigen Silikonharz mit einer mittigen Füllung aus ebenfalls ungehärtetem, flüssigen Silikonharz gefüllt wird und der Damm und die Füllung gleichzeitig gehärtet werden, wobei sich dadurch eine chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien ausbildet. Folglich ist nach Auffassung des Streitpatents für die Ausbildung einer chemischen Verbindung über die Grenzfläche der beiden gehärteten Silikonharze entscheidend, dass wie in Druckschrift D17 beide ungehärteten Silikonharze gleichzeitig gehärtet werden. \n\n92\\. Dies stimmt auch mit den folgenden Ausführungen in den Absätzen [0056] und [0057] des Streitpatents überein: \n\n93\\. [0056] To *summarize, liquid uncured silicone resin is filled in a cavity defined by a self-stable dam of uncured liquid silicone resin, which preferably chemically identical, but can be different regarding optical and mechanical characteristics (as the material of the outer dam 2 can be provided with different \"additives\" as the material of the central filling 3).*\n\n94\\. *[0057] The chemical identity has to be such that the silicone material used for the dam and the filling, respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce a chemical linking across the interface between the two materials.*\n\n95\\. Somit sind beide ungehärteten Silikonharze bevorzugt chemisch identisch, können sich aber aufgrund unterschiedlicher Additive hinsichtlich optischer und mechanischer Eigenschaften unterscheiden. Dabei muss die chemische Identität so sein, dass das Silikonmaterial für den äußeren Damm und die mittige Füllung mit dem gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können, um die chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen beiden Silikonmaterialien auszubilden. \n\n96\\. Folglich sind nach dem Verständnis des Streitpatents zwei gehärtete Silikonharze u. a. dann chemisch verbunden, wenn sie aus dem gleichen ungehärteten Silikonharz als Grundmaterial gebildet sind und gleichzeitig bzw. mit dem gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden, oder wenn ein gehärtetes Harz vor dem Aufbringen des ungehärteten anderen Harzes mit die Oberfläche aktivierendem UV-Licht bestrahlt wird. \n\n97\\. Mit den Anspruchssätzen nach den Hilfsanträgen wird die Beschaffenheit des äußeren Damms bzw. der mittigen Füllung präzisiert. \n\n**II.**\n\n98\\. Die lichtemittierenden Diodenmodule des erteilten Anspruchs 1 und der Ansprüche 1 nach den Hilfsanträgen 1 bis 8 sind wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig (Art. II § 6 Abs. 1 Satz 1 Nr. 1 IntPatÜG, Art. 138 Abs. 1 lit. a) EPÜ i. V. m. Art. 52 und 56 EPÜ), da sie dem Fachmann ausgehend von Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt werden. \n\n99\\. Bei dieser Sachlage können die Zulässigkeit der Ansprüche und die Frage, ob das Streitpatent die Erfindung so deutlich und vollständig offenbart, dass ein Fachmann sie ausführen kann, dahingestellt bleiben. \n\n100\\. **1.** Das Streitpatent kann die Priorität der Voranmeldung (EP 1 914 809 A1, Anlage A3) wirksam beanspruchen. \n\n101\\. Der erteilte Anspruch 1 geht zurück auf die Ansprüche 14 und 17 der Voranmeldung, wobei der Begriff „ring“ durch „dam“ ersetzt und zusätzlich präzisiert wurde, dass der Damm nichttransparent ist und reflektierende Partikel aufweist sowie dass der Damm auf die Platine aufgetragen ist und die chemische Verbindung der beiden Harze über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien erfolgt. \n\n102\\. Diese Änderungen sind der Voranmeldung unmittelbar und eindeutig zu entnehmen, denn wie im Streitpatent werden auch in der Voranmeldung die Begriffe „ring“ und „dam“ synonym verwendet, vgl. die bereits zitierten Absätze [0014] und [0043] des Streitpatents und die Absätze [0010] und [0040] in der Voranmeldung. Das Ersetzen des Begriffs „ring“ durch „dam“ ist daher in der Voranmeldung offenbart. \n\n103\\. Dass der Damm nichttransparent ist und reflektierende Partikel aufweist, findet sich beispielsweise in den Absätzen [0012] und [0039] der Voranmeldung, und dass der Damm auf die Platine aufgetragen ist, ergibt sich aus den Ansprüchen 25 und 26 der Voranmeldung, die sich auf das Herstellungsverfahren des beanspruchten LED-Moduls beziehen. Dass der äußere Damm und die mittige Füllung entsprechend dem Merkmal M5 bzw. V5 chemisch verbunden sind, ist in den Ansprüchen 14 und 25 der Voranmeldung offenbart, und dass diese chemische Verbindung über die Grenzfläche beider Materialien erfolgt, ergibt sich aus dem das Herstellungsverfahren des beanspruchten LED-Moduls betreffenden Anspruch 25 (vgl. dort *: „[…] chemically linked interface between the outer ring (2) and the central filling (3).“*). \n\n104\\. Für den erteilten Verfahrensanspruch 11, der auf den Verfahrensanspruch 25 der Voranmeldung zurückgeht, gilt dies in gleicher Weise (vgl. zusätzlich den Absatz [0053] („uncured resin“) der Voranmeldung). \n\n105\\. **2.** Auch wenn die Druckschriften D15 und D17 bereits im Prüfungsverfahren berücksichtigt wurden und in den Absätzen [0007] und [0009] des Streitpatents beschrieben sind, sind sie nach Auffassung des Senats relevanter Stand der Technik, der dem Fachmann die lichtemittierenden Diodenmodule des erteilten Anspruchs 1 und der Ansprüche 1 nach den Hilfsanträgen 1 bis 8 nahelegt. \n\n106\\. \n\n2.1Druckschrift D17 beschreibt anhand von Fig. 1B und der Spalte 5, Zeile 19 bis Spalte 6, Zeile 20 ein Verfahren zur Herstellung einer photonischen Anordnung (1), bei dem ein photonisches Element (10) auf einer Basis (2) angeordnet und unter Verwendung von Bonddrähten (3) mit der Innenleitung (41) verbunden wird. An der Peripherie um die Bonddrähte (3) herum wird ein Harzdamm (22) aus schnell aushärtendem und stark thixotropen Zweikomponenten-Silikonharz gebildet, dessen anfängliche Viskosität so eingestellt ist, dass das Harz bei 25°C zur Ausbildung des Damms geeignet ist. Danach wird ein dünnflüssiges, lichtdurchlässiges Harz (5), beispielsweise ein Silikonharz, in das Innere des Harzdamms (22) eingegossen, wodurch das photonische Element (10) und der Bonddraht (3) mit dem Silikonharz vergossen werden. Auf diese Weise wird die Bildung von Blasen aufgrund von Lufteinschlüssen beim Vergießen des lichtdurchlässigen Harzes (5) vermieden, und die Restluft in den Zwischenräumen zwischen dem photonischen Element (10) und der Basis (2) sowie das im Harz enthaltene Gas werden reduziert. Nach dem Eingießen des lichtdurchlässigen Harzes (5) in den Harzdamm (22) wird eine Wärmebehandlung durchgeführt, um den Harzdamm (22) und das lichtdurchlässige Harz (5) gleichzeitig auszuhärten. \n\n107\\. Dieses gleichzeitige Aushärten führt, wie auch in Absatz [0009] des Streitpatents beschrieben ist, zur Ausbildung einer chemischen Verbindung über die Grenzfläche zwischen dem Harzdamm (22) aus Silikonharz und dem lichtdurchlässigen Silikonharz (5). Zudem kann das photonische Element in D17 gemäß Spalte 6, Zeilen 21 bis 31 ein LED-Chip sein (*„[…] Furthermore, the photonic element 10 is not limited to the chip for the CCD linear sensor or the CCD area sensors, but may also be an LED chip or a semiconductor laser chip.“).*\n\n108\\. Somit offenbart Druckschrift D17 in Übereinstimmung mit dem Oberbegriff des Anspruchs 1 ein \n\n109\\. \n\nM1 Lichtemittierendes Diodenmodul(photonic device 1)mit M2 einem auf einer Platine(planar base 2)angebrachten, lichtemittierenden Diodenchip(photonic element 10, LED chip)und M3 einer Abdeckung, wobei die Abdeckung einen auf die Platine aufgetragenen, äußeren Damm(resin dam 22)und M4 eine mittige Füllung(light-transmitting resin 5)aufweist, die in den äußeren Damm (22)gefüllt ist, wobei der äußere Damm(22)und die mittige Füllung(5)jeweils aus einem gehärteten Silikonharz(silicone resin)bestehen, M5 wobei die mittige Füllung(5)mit dem äußeren Damm(22)über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien chemisch verbunden ist.\n\n110\\. Gemäß den weiteren Ausführungen in Druckschrift D17 zeichnen sich das Herstellungsverfahren und die damit hergestellten Anordnungen durch eine verbesserte Ausbeute bzw. hohe Zuverlässigkeit und Qualität aus, vgl. Spalte 6, Zeilen 43 bis 52. Folglich setzt der Fachmann angesichts des Hinweises in D17, als photonisches Element einen LED-Chip zu verwenden, das in D17 beschriebene Verfahren in naheliegender Weise bei der Herstellung von LEDs ein, wie sie ihm bspw. aus der im selben Jahr wie Druckschrift D17 veröffentlichten Druckschrift D15 bekannt sind, und bei denen zum einen die mittige Füllung *(encapsulating element 5)* aus Silikonharz besteht und Farbumwandlungspartikel *(fluorescent material)* enthält und zum anderen der den LED-Chip *(light emitting element 1)* umgebende äußere Damm *(resin stem 10, resin portion 10A)* nichttransparent ist und reflektierende Partikel, bspw. TiO2, aufweist *,* vgl. Fig. 12 und 13 i. V. m. Spalte 2, Zeilen 39 bis 50, Spalte 12, Zeilen 31 bis 55 und Spalte 14, Zeilen 39 bis 54. \n\n111\\. Damit erhält der Fachmann ausgehend von Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 in naheliegender Weise ein lichtemittierendes Diodenmodul, das neben den Merkmalen M1 bis M5 auch die kennzeichnenden Merkmale M6 und M7 des Anspruchs 1 zeigt, wonach der äußere Damm nichttransparent ist und reflektierende Partikel aufweist und die mittige Füllung Farbumwandlungspartikel aufweist. \n\n112\\. Das lichtemittierende Diodenmodul des erteilten Anspruchs 1 wird dem Fachmann daher durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und ist wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n113\\. **2.2** Das Zusatzmerkmal MHA1 des Hilfsantrags 1, wonach die reflektierenden Partikel im äußeren Damm weiße Pigmente sind *(„wherein the reflecting particles are white pigments“)* entnimmt der Fachmann der Druckschrift D15, denn nach deren Spalte 14, Zeilen 39 bis 54 und Fig. 13 kann der äußere Damm (10, 10A) als reflektierende Partikel Titanoxid (TiO2) und Aluminiumoxid (Al2O3) enthalten, die beide eine weiße Farbe haben und somit weiße Pigmente sind. \n\n114\\. Das lichtemittierende Modul des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 1 wird dem Fachmann daher durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und ist wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n115\\. **2.3** Auch die Präzisierung in Merkmal M6‘ des Anspruchs 1 von Hilfsantrag 2, wonach der äußere Damm ein weißes Erscheinungsbild hat *(„[…] and has a white reflecting appearance“)* , entnimmt der Fachmann der Druckschrift D15, denn durch die Zugabe der weißen Pigmente Titanoxid und Aluminiumoxid zum äußeren Damm gemäß deren Spalte 14, Zeilen 39 bis 54 erhält der äußere Damm (10, 10A) ein weißes Erscheinungsbild. \n\n116\\. Das lichtemittierende Modul des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 2 wird dem Fachmann daher ebenfalls durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und ist wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n117\\. **2.4** Das Zusatzmerkmal MHA3 von Anspruch 1 des Hilfsantrags 3, wonach die reflektierenden Partikel aus TiO2 bestehen *(wherein the reflecting particles are pigments made from TiO* *2* *)* ist aus Druckschrift D15 bekannt, vgl. deren Spalte 14, Zeilen 39 bis 54 mit Fig. 13\\. \n\n118\\. Somit wird auch das lichtemittierende Modul des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 3 dem Fachmann durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und ist wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n119\\. **2.5** Das Zusatzmerkmal MHA4 von Anspruch 1 des Hilfsantrags 4, wonach der äußere Damm 10 bis 60 Gewichtsprozent reflektierende Partikel aufweist *(wherein the outer dam (2) comprises 10 to 60 weight % of reflecting particles),* ergibt sich für den Fachmann in naheliegender Weise aus Druckschrift D15, vgl. deren Fig. 13 und Spalte 14, Zeilen 5 bis 10 und 39 bis 54. Denn gemäß diesen Fundstellen besteht der äußere Damm aus mindestens 65 Gewichtsprozent Harz und weniger als 35 Gewichtsprozent Füllstoff, wobei der Füllstoff bspw. aus den reflektierenden Partikeln TiO2 und Al2O3 besteht, vgl. in Spalte 14 die Zeilen 5 bis 10: *„That is, in this embodiment, (1) the resin stem having a reflective plate made of a thermoplastic resin and a filler agent contains the thermoplastic resin not less than 65 wt.% and the filler agent less than 35 wt.%, and the filler agent contains titanium oxide not more than 20 wt.% and aluminum oxide.“*\n\n120\\. sowie die Zeilen 49 bis 52: *„On account of this, by limiting the amount of TiO* *2* *within 10 to 15 %, and one or more of SiO* *2* *(silica), Al* *2* *O* *3* *(alumina), and so on, are used to compensate the desired amount of the filler agent.“*\n\n121\\. und zusätzlich die bereits wiedergegebene Fig. 13. \n\n122\\. Das lichtemittierende Modul des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 4 wird dem Fachmann folglich durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und ist wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n123\\. **2.6** Das Zusatzmerkmal MHA5 von Anspruch 1 des Hilfsantrags 5, wonach das gesamte Material des Damms ein nichttransparentes und weißes Erscheinungsbild hat *(so that the entire material of the dam (2) has a non-transparent and white reflecting appearance)* und das Zusatzmerkmal MHA6 von Anspruch 1 des Hilfsantrags 6, wonach die reflektierenden Partikel im gesamten äußeren Damm vorhanden sind *(wherein the reflecting particles are present throughout the bulk of the outer dam (2) material)* entnimmt der Fachmann ebenfalls in naheliegender Weise der Druckschrift D15, denn aus der Angabe in D15, dass der äußere Damm aus mindestens 65 Gewichtsprozent Harz und weniger als 35 Gewichtsprozent Füllstoff besteht, der Füllstoff aus reflektierendem Material wie TiO2 und Al2O3 besteht und es in D15 keinen Hinweis bezüglich einer speziellen Verteilung der reflektierenden Partikel im Füllstoff und des Füllstoffs im Harz gibt, folgt für den Fachmann, dass die reflektierenden Partikel im gesamten Damm vorhanden sind, so dass dessen gesamtes Material ein nichttransparentes und weißes Erscheinungsbild hat. \n\n124\\. Die lichtemittierenden Module der Ansprüche 1 nach Hilfsantrag 5 und 6 werden dem Fachmann daher durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und sind wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n125\\. **2.7** Gemäß dem Zusatzmerkmal \n\n126\\. MHA7 wherein the resin of the outer dam (2) and the resin of the central filling (3) are chemically identical such that the material used for the dam (2) and the central filling (3), respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce the chemical linking across the interface between the two materials \n\n127\\. des Anspruchs 1 von Hilfsantrag 7 sind das Harz des äußeren Damms und das Harz der mittigen Füllung chemisch identisch, so dass das für den äußeren Damm und die mittige Füllung jeweils verwendete Material unter Verwendung des gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können, um die chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien auszubilden. \n\n128\\. Wie im Rahmen der Auslegung des Streitpatentgegenstands erläutert wurde, sind nach dem Verständnis des Streitpatents gemäß Absatz [0009] das für den äußeren Damm (22) und die mittige Füllung (5) jeweils verwendete Silikonharzmaterial des in Fig. 1B von D17 gezeigten Moduls aufgrund des gleichzeitigen Härtens beider Silikonharze über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien chemisch verbunden. Beide Harze werden gemäß Spalte 5, Zeilen 59 bis 62 der D17 durch eine Temperaturbehandlung gleichzeitig gehärtet, d. h. sie können in Übereinstimmung mit obigem Zusatzmerkmal unter Verwendung des gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden. Folglich sind sie nach der Lehre des Streitpatents (vgl. die Absätze [0056] und [0057]) insofern chemisch identisch, als sie aus dem gleichen Grundmaterial, nämlich Silikonharz, bestehen und mit dem gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können, um die chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien auszubilden. \n\n129\\. Damit ist das Zusatzmerkmal MHA7 aus Druckschrift D17 bekannt und das lichtemittierende Modul des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 7 dem Fachmann durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n130\\. In diesem Zusammenhang ist darauf hinzuweisen, dass eine rein am Wortlaut orientierte Auslegung des Begriffs „chemically identical“, wonach beide Harze nicht nur hinsichtlich des Grundmaterials „Silikonharz“, sondern auch hinsichtlich der Zusatzstoffe identisch sind, zu einer Unzulässigkeit des Anspruchs führen würde, da beide Silikonharze gemäß den Merkmalen M6 und M7 unterschiedliche Zusatzstoffe enthalten. Denn das Silikonharz des Damms weist reflektierende Partikel auf, die zu einer Nichttransparenz des Damms führen, wohingegen das Silikonharz der mittigen Füllung Farbumwandlungspartikel enthält und für das LED-Licht offensichtlich transparent sein muss. Bei einer solchen am Wortlaut orientierten Auslegung wäre die Lehre des Anspruchs 1 von Hilfsantrag 7 nicht ausführbar und Anspruch 1 des Hilfsantrags 7 unzulässig. \n\n131\\. **2.8** Gemäß dem Zusatzmerkmal \n\n132\\. MHA7‘ wherein the silicone resins are chemically identical, \n\n133\\. the optical and\u002For mechanical characteristics of the silicone resins are different and \n\n134\\. wherein the chemical identity is such that the silicone resins used for the dam and the filling, respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce a chemical linking across the interface between the two materials \n\n135\\. des Anspruchs 1 von Hilfsantrag 7‘ sind die Silikonharze chemisch identisch und die optischen und\u002Foder mechanischen Eigenschaften der Silikonharze unterschiedlich, wobei die Identität so ist, dass die für den äußeren Damm und die mittige Füllung jeweils verwendeten Silikonharze unter Verwendung des gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können, um die chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien auszubilden. \n\n136\\. Entsprechend den Ausführungen zu Hilfsantrag 7, sind nach dem Verständnis des Streitpatents gemäß Absatz [0009] die für den äußeren Damm (22) und die mittige Füllung (5) jeweils verwendeten Silikonharze des in Fig. 1B von D17 gezeigten Moduls aufgrund des gleichzeitigen Härtens beider Silikonharze über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien chemisch verbunden. Beide Silikonharze werden durch eine Temperaturbehandlung gleichzeitig gehärtet, d. h. sie können in Übereinstimmung mit obigem Zusatzmerkmal unter Verwendung des gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden. Folglich sind sie nach der Lehre des Streitpatents (vgl. die Absätze [0056] und [0057]) insofern chemisch identisch, als sie aus dem gleichen Grundmaterial, nämlich Silikonharz, bestehen und mit dem gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können, um eine chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien auszubilden. Zudem weist die aus Silikonharz bestehende mittige Füllung der in D15 beschriebenen lichtemittierenden Diodenmodule Farbumwandlungspartikel auf, wohingegen der den LED-Chip umgebende äußere Damm nichttransparent ist und reflektierende Partikel enthält, weshalb die optischen und\u002Foder mechanischen Eigenschaften beider Silikonharze entsprechend dem Zusatzmerkmal MHA7’ unterschiedlich sind, vgl. die bereits angeführten Fundstellen in D15. \n\n137\\. Somit ist das Zusatzmerkmal MHA7‘ aus den Druckschriften D15 und D17 bekannt und das lichtemittierende Modul des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 7‘ dem Fachmann durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n138\\. **2.9** Gemäß dem Zusatzmerkmal \n\n139\\. MHA8 wherein the resin for the central filling (3) is made from the same material as the resin for the dam (2) such that these resins are chemically identical such that the material used for the dam (2) and the central filling (3), respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce the chemical linking across the interface between the two materials. \n\n140\\. des Anspruchs 1 von Hilfsantrag 8 besteht das Harz der mittigen Füllung aus dem gleichen Material wie das Harz des Damms, so dass diese Harze chemisch identisch sind, so dass das für den äußeren Damm und die mittige Füllung jeweils verwendete Material unter Verwendung des gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können, um die chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien auszubilden. \n\n141\\. Hier gelten die Ausführungen wie zu Hilfsantrag 7. So sind gemäß Absatz [0009] des Streitpatents das für den äußeren Damm (22) und die mittige Füllung (5) jeweils verwendete Silikonharzmaterial des in Fig. 1B von D17 gezeigten Moduls aufgrund des gleichzeitigen Härtens beider Silikonharze über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien chemisch verbunden. Dabei werden beide Harze gemäß Spalte 5, Zeilen 59 bis 62 der D17 durch eine Temperaturbehandlung gleichzeitig gehärtet, d. h. sie werden in Übereinstimmung mit obigem Zusatzmerkmal unter Verwendung des gleichen Härtungsmechanismus gehärtet. Folglich sind sie nach der Lehre des Streitpatents (vgl. die Absätze [0056] und [0057]) chemisch identisch, da sie aus dem gleichen Grundmaterial, nämlich Silikonharz, bestehen und mit dem gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können. \n\n142\\. Damit ist das Zusatzmerkmal MHA8 aus Druckschrift D17 bekannt und das lichtemittierende Modul des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 8 dem Fachmann durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n143\\. In diesem Zusammenhang ist wie bei Hilfsantrag 7 darauf hinzuweisen, dass eine rein am Wortlaut orientierte Auslegung des Begriffs „chemically identical“, wonach beide Harze nicht nur hinsichtlich des Grundmaterials „Silikonharz“, sondern auch hinsichtlich der Zusatzstoffe identisch sind, zu einer Unzulässigkeit des Anspruchs führen würde, da beide Silikonharze gemäß den Merkmalen M6 und M7 unterschiedliche Zusatzstoffe enthalten. Denn das Silikonharz des Damms weist reflektierende Partikel auf, die zu einer Nichttransparenz des Damms führen, wohingegen das Silikonharz der mittigen Füllung Farbumwandlungspartikel enthält und für das LED-Licht offensichtlich transparent sein muss. Bei einer solchen am Wortlaut orientierten Auslegung wäre die Lehre des Anspruchs 1 von Hilfsantrag 8 nicht ausführbar und Anspruch 1 des Hilfsantrags 8 unzulässig. \n\n144\\. **2.10** Gemäß dem Zusatzmerkmal \n\n145\\. MHA8‘ wherein the silicone resins are from the same silicone material, \n\n146\\. the optical and\u002For mechanical characteristics of the silicone materials are different and \n\n147\\. wherein the silicone material used for the dam and the filling, respectively, can be cured using the same curing mechanism in order to produce a chemical linking across the interface between the two materials. \n\n148\\. des Anspruchs 1 von Hilfsantrag 8‘ bestehen die Silikonharze aus dem gleichen Silikonmaterial, wobei die optischen und\u002Foder mechanischen Eigenschaften der Silikonharze unterschiedlich sind und wobei das für den Damm und die Füllung jeweils verwendete Silikonmaterial unter Verwendung des gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können, um eine chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien auszubilden. \n\n149\\. Wie bereits zu Hilfsantrag 7 erläutert wurde, sind nach dem Verständnis des Streitpatents gemäß Absatz [0009] die für den äußeren Damm (22) und die mittige Füllung (5) jeweils verwendete Silikonharze des in Fig. 1B von D17 gezeigten Moduls aufgrund des gleichzeitigen Härtens beider Silikonharze über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien chemisch verbunden. Beide Silikonharze werden durch eine Temperaturbehandlung gleichzeitig gehärtet, d. h. sie können in Übereinstimmung mit obigem Zusatzmerkmal unter Verwendung des gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden. Folglich sind sie nach der Lehre des Streitpatents (vgl. die Absätze [0056] und [0057]) insofern chemisch identisch und bestehen insofern aus dem gleichen Silikonharz, als sie aus dem gleichen Grundmaterial, nämlich Silikonharz, bestehen und mit dem gleichen Härtungsmechanismus gehärtet werden können, um eine chemische Verbindung über die Grenzfläche zwischen den beiden Materialien auszubilden. Zudem weist die aus Silikonharz bestehende mittige Füllung der in D15 beschriebenen lichtemittierenden Diodenmodule Farbumwandlungspartikel auf, wohingegen der den LED-Chip umgebende äußere Damm nichttransparent ist und reflektierende Partikel enthält, weshalb die optischen und\u002Foder mechanischen Eigenschaften beider Silikonharze unterschiedlich sind, vgl. die bereits angeführten Fundstellen in D15. \n\n150\\. Somit ist das Zusatzmerkmal MHA8‘ aus den Druckschriften D15 und D17 bekannt und das lichtemittierende Modul des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 8‘ dem Fachmann durch Druckschrift D17 i. V. m. Druckschrift D15 nahegelegt und wegen fehlender erfinderischer Tätigkeit nicht patentfähig. \n\n151\\. **2.11** Weitere Nichtigkeitsgründe \n\n152\\. Da das Streitpatent bereits wegen mangelnder Patentierbarkeit seines Gegenstandes im Sinne von Art. 52 Abs. 1 EPÜ für das Hoheitsgebiet der Bundesrepublik Deutschland für nichtig zu erklären war, konnte auf eine Prüfung der weiteren, geltend gemachten Nichtigkeitsgründe verzichtet werden. \n\n153\\. **2.12** Nebengeordnete Patentansprüche \n\n154\\. Eine Prüfung der nebengeordneten Patentansprüche bedurfte es nicht, da die Beklagten ihr Patent mit geschlossenen Anspruchssätzen verteidigt haben (vgl. BGH, Urteil vom 13\\. September 2016, X ZR 64\u002F14, GRUR 2017, 57, 60 - „Datengenerator“). \n\n**III.**\n\n155\\. Die Kostenentscheidung beruht auf § 84 Abs. 2 Satz 1 und Satz 2, Halbsatz 1, PatG i. V. m. § 91 Abs. 1 ZPO. \n\n156\\. Die Entscheidung über die vorläufige Vollstreckbarkeit beruht auf § 99 Abs. 1 PatG i. V. m. § 709 Satz 1 und 2 ZPO.","de","jurionline_de","","BPatG München, 14.11.2024, 2 Ni 13\u002F22 (EP)","ecli-de-neuris-jure259031799",null,[19,34,44,54,64],{"id":20,"ecli":21,"caseNumber":14,"courtId":22,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":24,"language":25,"source":26,"sourceUrl":27,"summary":14,"slug":28,"metadata":29},"410","ECLI:NL:RBLIM:2026:6423",66,"2026-07-08T00:00:00.000Z","RECHTBANK limburg\n\nZittingsplaats Roermond\n\nBestuursrecht\n\nzaaknummer: ROE 25 \u002F 2565\n\nuitspraak van de meervoudige kamer van 8 juli 2026 in de zaak tussen\n\n [belanghebbende] , gevestigd te [plaats], belanghebbende\n\n(gemachtigde: M.O.E. Uyen)\n\nen\n\nde heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking Gemeenten en Waterschappen, de heffingsambtenaar (gemachtigde: A. van den Dool).\n\nProcesverloop\n\nDe heffingsambtenaar heeft op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet woz) de waarde van de onroerende zaken van belanghebbende voor het belastingjaar 2025 vastgesteld (het primaire besluit).\n\nBelanghebbende heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt.\n\nDe heffingsambtenaar heeft het bezwaar van belanghebbende gegrond verklaard (het bestreden besluit). Aan belanghebbende is een proceskostenvergoeding van in totaal € 161,74 toegekend.\n\nBelanghebbende heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.\n\nDe heffingsambtenaar heeft verweer gevoerd.\n\nOp 4 mei 2026, aangevuld op 11 mei 2026, zijn van belanghebbende nadere gronden en stukken ontvangen.\n\nHet onderzoek ter zitting heeft vervolgens plaatsgevonden op 15 mei 2026. Belanghebbende heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L.H.G.M. Driessen, kantoorgenote van haar gemachtigde bij Previcus B.V. te Boxmeer. De heffingsambtenaar heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.\n\nOverwegingen\n\n1. De rechtbank stelt vast dat de woz-waarde tussen partijen niet meer in geschil is. Het beroep van belanghebbende richt zich enkel tegen de toegekende proceskostenvergoeding en spitst zich toe op de vraag of de heffingsambtenaar bij de vaststelling van de proceskostenvergoeding in bezwaar toepassing heeft mogen geven aan de vermenigvuldigingsfactor 0,125 van artikel 30a, eerste lid, van de Wet woz, zoals dit artikellid luidt met ingang van 1 januari 2025.\n\n2. De heffingsambtenaar heeft in het bestreden besluit de proceskostenvergoeding van € 161,74 als volgt gespecificeerd:\n\n- indienen bezwaarschrift: 1 punt x waarde per punt € 647,- x factor 0,125 = € 80,87 +\n\n- bijwonen hoorzitting: 1 punt x waarde per punt € 647,- x factor 0,125 = € 80,87 = € 161,74.\n\n3. Belanghebbende vindt dat de heffingsambtenaar een te lage proceskostenvergoeding heeft toegekend. Zij verzoekt de rechtbank om artikel 30a van de Wet woz buiten toepassing te laten, omdat haar gemachtigde een bijzonder geval is als bedoeld in het zogenoemde 30a-arrest van de Hoge Raad van 17 januari 2025 (ECLI:NL:HR:2025:46).\n\n4. In het 30a-arrest heeft de Hoge Raad geoordeeld dat bijzondere gevallen zich onderscheiden doordat zij niet voldoen aan de volgende kenmerken: dat aan de belanghebbende rechtsbijstand wordt verleend door een beroepsmatig optredende gemachtigde, dan wel een kantoor, waarvan het bedrijfsmodel eruit bestaat dat\n\n( i) wordt opgetreden op basis van no cure no pay,\n\n(ii) daarbij zodanige afspraken met de cliënten worden gemaakt dat het bedrag van eventuele proceskostenvergoedingen aan de gemachtigde of aan het kantoor wordt afgedragen, en\n\n(iii) de procedures op een zodanige wijze worden gevoerd dat de daarin toegekende proceskostenvergoedingen de in redelijkheid gemaakte kosten ver overtreffen.\n\n5. De daarbij te hanteren regels zijn nader uitgewerkt in de arresten van de Hoge Raad van 25 april 2025 (ECLI:NL:HR:2025:670) en 18 juli 2025 (ECLI:NL:HR:2025:1175).\n\n5.1.. Volgens de Hoge Raad rusten op de belanghebbende de stelplicht en bewijslast van feiten die meebrengen dat buiten redelijke twijfel komt vast te staan dat, beoordeelt naar de situatie op het moment waarop het desbetreffende rechtsmiddel is aangewend, het bedrijfsmodel van de betreffende gemachtigde of diens kantoor kennelijk niet allehiervoor bedoelde drie kenmerken heeft en dat aldus sprake is van een bijzonder geval. Er is dus (al) sprake van een bijzonder geval als één van de drie kenmerken niet van toepassing is.\n\n5.2.. Bij de beoordeling van het bedrijfsmodel gaat het niet specifiek om de werkzaamheden die de gemachtigde heeft verricht in de procedure waarop de proceskostenvergoeding ziet. Met het bedrijfsmodel is namelijk meer in het algemeen de wijze bedoeld waarop de gemachtigde zijn inkomsten verwerft met het beroepsmatig verlenen van rechtsbijstand.\n\n5.3.. Indien het bedrijfsmodel van een gemachtigde of een kantoor inhoudt dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay (i), of op een grondslag die daarmee in wezen overeenkomt en daarmee dus op één lijn kan worden gesteld, en dat daarbij afspraken met de cliënten worden gemaakt als hiervoor onder (ii) bedoeld, zal aldus moeten worden beoordeeld of dit bedrijfsmodel voldoet aan het hiervoor onder (iii) vermelde kenmerk van vergaande overdekking. Daartoe moet een vergelijking worden gemaakt tussen enerzijds het totale bedrag aan proceskostenvergoedingen dat aan de gemachtigde of aan het kantoor wordt afgedragen, en anderzijds het totale bedrag van de kosten van de gemachtigde of van het kantoor die kunnen worden toegerekend aan het voeren van de procedures waarop die proceskostenvergoedingen betrekking hebben. Het komt dus erop aan of het totale bedrag van de afgedragen proceskostenvergoedingen het totale bedrag van de zojuist bedoelde kosten verre overtreft. De omstandigheid dat vaak geheel of ten dele gebruik wordt gemaakt van gestandaardiseerde tekstblokken die niet zijn toegespitst op de desbetreffende zaak, vormt een aanwijzing dat het bedrijfsmodel wel het derde kenmerk van vergaande overdekking heeft, en zal daarom in het algemeen volstaan om aan te nemen dat de belanghebbende niet in dit door hem te leveren bewijs is geslaagd.\n\n6. In het arrest van 26 september 2025 (ECLI:NL:HR:2025:1375) heeft de Hoge Raad nader uitgewerkt wanneer sprake is van een bedrijfsmodel dat eruit bestaat dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay (i). Bij optreden op basis van no cure no pay moet worden uitgegaan van afspraken tussen de belanghebbende en de rechtsbijstandverlener op grond waarvan de belanghebbende geen financieel risico loopt bij inschakeling van de rechtsbijstandverlener, omdat geen instapvergoeding verschuldigd is noch een percentage van de bespaarde belasting als vergoeding moet worden afgestaan (zie Kamerstukken II 2023\u002F24, 36 427, nr. 3, blz. 2). Bij de beoordeling van de vraag of het bedrijfsmodel van een beroepsmatig optredende gemachtigde, dan wel een kantoor, eruit bestaat dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay, komt het dus erop aan of die gemachtigde dan wel diens kantoor afspraken maakt met klanten op grond waarvan zij geen financieel risico lopen bij het verstrekken van de opdracht tot het verlenen van rechtsbijstand in een belastingprocedure. De verschuldigdheid van een instapvergoeding staat niet in alle gevallen eraan in de weg dat afspraken met een rechtsbijstandsverlener worden aangemerkt als afspraken op basis van no cure no pay. Onder het beroepsmatig verlenen van rechtsbijstand op basis van no cure no pay wordt namelijk ook begrepen het beroepsmatig verlenen van rechtsbijstand op een grondslag die daarmee in wezen overeenkomt en daarmee dus op één lijn kan worden gesteld. Dan moet worden gedacht aan de betaling van een zodanig laag bedrag dat die betaling als een pro forma of symbolische bijdrage moet worden beschouwd.\n\n7. De rechtbank stelt vast dat de gemachtigde van belanghebbende in deze zaak niet heeft bestreden dat haar bedrijfsmodel de hiervoor onder (ii) en (iii) vermelde kenmerken heeft.\n\n8. Belanghebbende bestrijdt dat het bedrijfsmodel van haar gemachtigde ten tijde van het instellen van bezwaar (en beroep) eruit bestaat dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay (i). Hiertoe heeft de gemachtigde verwezen naar een beschrijving van haar per 1 januari 2025 gewijzigde bedrijfsmodel (“Bijzonder geval: bedrijfsmodel Previcus en artikel 30a Wet WOZ”).\n\n8.1.. Volgens die beschrijving is de werkwijze met ingang van 1 januari 2025 fundamenteel gewijzigd. Het aantal dossiers is vanaf 2025 aanzienlijk afgenomen van 128.000 zaken naar circa 1.291 zaken. De zaken worden (vrijwel) niet meer op basis van no cure no pay uitgevoerd, maar volgens een regulier model waarin een cliënt, ongeacht de uitkomst van de zaak, een vaste startvergoeding betaalt (doorgaans gebaseerd op het aantal aanslagbiljetten) en\u002Fof een deel van de gerealiseerde besparing afdraagt (in bijna alle gevallen 40% van de besparing). De vóór 2025 aangebrachte zaken worden nog op basis van no cure no pay uitgevoerd. Bovendien worden vanaf 2025 alle aanslagbiljetten op voorhand gescreend en worden enkel de zaken doorgezet waarbij op voorhand onvoldoende duidelijk is dat er geen fouten zijn gemaakt. Er is, aldus de beschrijving, geen sprake meer van een grote massa waar de wetswijziging (Wet herwaardering proceskostenvergoeding WOZ en Bpm) op zag. De gemachtigde richt zich voortaan op de zakelijke markt, waarbij vrijwel altijd ook prijsafspraken met belanghebbenden worden gemaakt die losstaan van eventueel toegekende proceskostenvergoedingen.\n\n8.2.. De gemachtigde heeft de prijsafspraken over 2025 als volgt in een overzicht opgenomen.\n\n8.3.. De vermelding in de volmacht dat de vergoeding voor de werkzaamheden uitsluitend het totaal van de proceskostenvergoedingen bedraagt, klopt, aldus de beschrijving, niet meer. De onderliggende overeenkomsten bepalen dat cliënten zelf vergoedingen verschuldigd zijn. De proceskostenvergoeding speelt daarin nog slechts een kleine aanvullende rol.\n\n9. Op 4 mei 2026 heeft de gemachtigde van belanghebbende de facturen en betaalbewijzen in een groot aantal zaken, waarin zij als gemachtigde optreedt, ingezonden. Op 11 mei 2026 is daarvan een overzicht overgelegd. Die stukken bevestigen het beeld dat de beschrijving van het bedrijfsmodel geeft. Uit de facturen en betaalbewijzen blijkt namelijk dat de gemachtigde van een groot deel van haar cliënten een “besparingsfee” van minimaal 30% van de eventuele belastingbesparing vraagt, zij die “besparingsfee” aan haar cliënten factureert en die “besparingsfee” vervolgens ook door de cliënten wordt betaald.\n\n10. Daarnaast komt uit de facturen en betaalbewijzen naar voren dat de meeste cliënten (bovenop de “besparingsfee”) tevens een (in hoogte variërende) “startfee” zijn verschuldigd. Op zitting heeft de gemachtigde toegelicht dat, indien overeengekomen, de “startfee” altijd wordt gefactureerd en betaald. Dat dit niet in alle gevallen gebeurt blijkt uit de overgelegde facturen en betaalbewijzen, en komt, aldus de gemachtigde, doordat de “startfee”, die ongeacht de uitkomst is verschuldigd, in die gevallen eerder is gefactureerd en betaald. Dat is anders bij de “besparingsfee”, die niet eerder dan na het nemen van het bestreden besluit in rekening kan worden gebracht, omdat dan pas de (hoogte van de) besparing duidelijk is.\n\n11. De heffingsambtenaar heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat het pas op 4 mei 2026 door de gemachtigde van belanghebbende indienen van facturen en betaalbewijzen (die op 6 mei 2026 door de rechtbank zijn vrijgegeven), die al in 2025 beschikbaar waren, in strijd is met een goede procesorde. De rechtbank overweegt dat partijen in beginsel vrij zijn om gedurende de procedure hun standpunten aan te vullen. Die vrijheid wordt echter begrensd door de beginselen van de goede procesorde. Hoewel de late indiening van reeds voorhanden zijnde stukken niet de schoonheidsprijs verdient, ziet de rechtbank hierin geen grond om die stukken vanwege strijd met een goede procesorde buiten beschouwing te laten. Hiertoe acht de rechtbank van belang dat de stukken een onderbouwing vormen van een eerder door de gemachtigde ingenomen standpunt, een reactie zijn op het verweerschrift en dat de aard en de omvang van de stukken niet zodanig zijn dat van de heffingsambtenaar om adequaat hierop te kunnen reageren een nader diepgaand (feiten)onderzoek wordt gevergd. De inhoudelijke reactie van de heffingsambtenaar op de stukken in de pleitnota bevestigen dit oordeel.\n\n12. De rechtbank stelt voorop dat voor haar de facturen en de betaalbewijzen leidend zijn voor de beoordeling van de vraag of kenmerk (i) op de gemachtigde van belanghebbende van toepassing is. Naar het oordeel van de rechtbank zijn (alleen) die stukken, en niet (ook) de overeenkomst, de website en de algemene voorwaarden van de gemachtigde (op 9 februari 2025), waarvan gesteld is dat die op dat moment nog niet in overeenstemming met het gewijzigde bedrijfsmodel waren gebracht, relevant voor de vraag of sprake is van een bedrijfsmodel op basis van no cure no pay. Omdat het bedrijfsmodel van de gemachtigde (en niet de vergoedingen in de aan de rechtbank voorliggende zaken) moet worden beoordeeld, blijft die beoordeling, anders dan de heffingsambtenaar stelt, niet beperkt tot de gemeenten binnen het ambtsgebied van de heffingsambtenaar. Daaruit volgt ook dat op grond van het (incidenteel) ontbreken van facturen en betaalbewijzen in aan de rechtbank voorliggende zaken niet zonder meer kan worden geconcludeerd dat kenmerk (i) op het bedrijfsmodel van de gemachtigde van toepassing is.\n\n13. De rechtbank is van oordeel dat met voldoende gegevens is onderbouwd dat de gemachtigde in 2025 voor een groot deel van de procedures een “besparingsfee” in rekening heeft gebracht. Door het betalen van een “besparingsfee” loopt een belanghebbende bij de inschakeling een gemachtigde voor het voeren van een procedure een financieel risico (zie hiervoor het arrest van de Hoge Raad van 26 september 2025). Deze door de gemachtigde gevraagde vergoeding (van 30-40%) acht de rechtbank, nog daargelaten dat de Hoge Raad dat enkel ten aanzien van “instapvergoedingen” heeft geoordeeld, ook niet dusdanig laag dat kan worden gesproken van rechtsbijstandverlening op een grondslag die in wezen overeenkomt met rechtsbijstandverlening op basis van no cure no pay. Op grond van het vorenstaande heeft belanghebbende, naar het oordeel van de rechtbank, buiten redelijke twijfel bewezen dat het bedrijfsmodel van de gemachtigde ten tijde van het instellen van bezwaar niet het kenmerk van optreden op basis van no cure no pay heeft (i). Daaraan doet niet af dat een belanghebbende vooraf ermee heeft ingestemd dat een eventuele vergoeding van proceskosten aan de gemachtigde toekomt. Dat geldt ook voor het ontbreken van facturen en betaalbewijzen van op een eerder moment in rekening gebrachte “startfees” en de door de heffingsambtenaar gestelde inconsistenties in de hoogte hiervan.\n\n14. Uit het vorenstaande volgt dat sprake is van een bijzonder geval en de heffingsambtenaar ten onrechte toepassing heeft gegeven aan artikel 30a, eerste lid, van de Wet woz.\n\n15. Dit betekent dat het beroep van belanghebbende gegrond is. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit voor zover dat ziet op de toegekende proceskostenvergoeding en bepaalt met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder b, van de Algemene wet bestuursrecht de proceskostenvergoeding voor de bezwaarfase op € 1.332,- (2 x € 666,-).\n\n16. Aan het standpunt van belanghebbende dat aan het bestreden besluit een motiveringsgebrek kleeft, wordt niet toegekomen.\n\n17. Omdat het beroep gegrond is, moet de heffingsambtenaar het griffierecht aan belanghebbende vergoeden.\n\n18. De rechtbank acht termen aanwezig om de heffingsambtenaar te veroordelen in de proceskosten die belanghebbende redelijkerwijs heeft moeten maken in verband met de behandeling van het beroep, een en ander eveneens overeenkomstig de normen van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Aan belanghebbende is door een derde beroepsmatig rechtsbijstand verleend. Voor de in aanmerking te nemen proceshandelingen worden 2 punten (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op zitting met een waarde van € 934,- per punt) toegekend. De rechtbank bepaalt in overeenstemming met het Richtsnoer proceskostenvergoeding belastingkamers gerechtshoven 2024 (neergelegd in de uitspraak van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 7 augustus 2024, ECLI:NL:GHSHE:2024:2524) de wegingsfactor op 0,5. Gelet hierop bedraagt het vanwege de in deze zaak verleende rechtsbijstand te vergoeden bedrag in totaal € 934,-.\n\nBeslissing\n\nDe rechtbank:\n\n- verklaart het beroep gegrond;\n\n- vernietigt het bestreden besluit voor zover dat ziet op de toegekende proceskostenvergoeding, stelt de proceskostenvergoeding voor de bezwaarfase vast op € 1.332,- en bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit;\n\n- draagt de heffingsambtenaar op het betaalde griffierecht van € 385,- aan belanghebbende te vergoeden;\n\n- veroordeelt de heffingsambtenaar in de proceskosten van belanghebbende wegens verleende rechtsbijstand in beroep tot een bedrag van € 934,-.\n\nDeze uitspraak is gedaan door mr. B.F.A. van Huijgevoort, voorzitter, en mrs. E.P.J. Rutten en J.H. van Hoof leden, in aanwezigheid van mr. D.D.R.H. Lechanteur, griffier.De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 8 juli 2026.\n\ngriffier rechter\n\nAfschrift verzonden aan partijen op: 8 juli 2026.\n\nRechtsmiddel\n\nTegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (belastingkamer).\n\nU kunt digitaal beroep instellen via www.rechtspraak.nl. Daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (belastingkamer).\n\nBij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:\n\n1. bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;\n\n2 - het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. Verder moet het ten minste het volgende vermelden:\n\na. de naam en het adres van de indiener;\n\nb. de datum van verzending;\n\nc. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;\n\nd. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).","nl","rechtspraak_nl","https:\u002F\u002Fdeeplink.rechtspraak.nl\u002Fuitspraak?id=ECLI:NL:RBLIM:2026:6423","ecli-nl-rblim-2026-6423",{"courtName":30,"legalDomain":31,"decisionType":32,"procedureType":33},"Roermond","Bestuursrecht; Belastingrecht","uitspraak","Uitspraak",{"id":35,"ecli":36,"caseNumber":37,"courtId":38,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":39,"language":40,"source":41,"sourceUrl":14,"summary":42,"slug":43,"metadata":17},"85","ECLI:RO:2026:JudecatoriaSECTORUL5BUCURESTI:17050-302-2025-a1","17050\u002F302\u002F2025\u002Fa1",97,"Admite cererea de îndreptare a erorii materiale din cuprinsul sentin?ei civile nr. 2484\u002F06.03.2026, pronunţată de Judecătoria Sectorului 5 Bucure?ti în dosar nr. 17050\u002F302\u002F2025, formulată din oficiu.       \nDispune îndreptarea erorii materiale strecurată în cuprinsul sentin?ei civile nr. 2484\u002F06.03.2026 pronun?ată în cadrul dosarului nr. 17050\u002F302\u002F2025, în sensul re?inerii că pârâtul Vasile Constantin are codul numeric personal ............, iar nu ............., astfel cum în mod eronat s-a consemnat.   \nPrezenta încheiere face parte integrantă din cuprinsul sentin?ei civile nr. 2484\u002F06.03.2026 pronun?ată în cadrul dosarului nr. 17050\u002F302\u002F2025.   \nÎndreptarea se va efectua în toate exemplarele sentin?ei.\n\tCu drept de apel în 30 de zile de la comunicare. Cererea de apel se va depune la Judecătoria Sectorului 5 Bucure?ti.   \n\tPronun?ată prin punerea solu?iei la dispozi?ia păr?ilor prin intermediul grefei instan?ei, astăzi, 08.07.2026.\n","ro","portalquery_ro","Admite cererea","ecli-ro-2026-judecatoriasectorul5bucuresti-17050-302-2025-a1",{"id":45,"ecli":46,"caseNumber":14,"courtId":47,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":48,"language":25,"source":26,"sourceUrl":49,"summary":14,"slug":50,"metadata":51},"296","ECLI:NL:GHDHA:2026:2250",58,"Rolnummer: 22-001978-23\n\nParketnummer: 10-066729-23\n\nDatum uitspraak: 8 juli 2026\n\nTEGENSPRAAK\n\nArrestvan de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 28 juni 2023 in de strafzaak tegen de verdachte:\n\n [verdachte],\n\ngeboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2002,\n\nBRP-adres: [BRP-adres] , [woonplaats] .\n\nOnderzoek van de zaak\n\nDit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.\n\nHet hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.\n\nProcesgang\n\nIn eerste aanleg is de verdachte van het onder 1 tenlastegelegde vrijgesproken en ter zake van het onder 2 en 3 tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 120 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 73 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren. Voorts is beslist op de vorderingen van de benadeelde partijen, zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.\n\nNamens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.\n\nOmvang van het hoger beroep\n\nDe verdachte is door de rechtbank Rotterdam vrijgesproken van hetgeen aan hem onder 1 is tenlastegelegd. Het hoger beroep is door de verdachte onbeperkt ingesteld en is derhalve mede gericht tegen de in eerste aanleg gegeven beslissing tot vrijspraak. Gelet op hetgeen is bepaald in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering staat voor de verdachte tegen deze beslissing geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte mitsdien niet-ontvankelijk verklaren in het ingestelde hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep gegeven vrijspraak.\n\nWaar hierna wordt gesproken van \"de zaak\" of \"het vonnis\", wordt daarmee bedoeld de zaak of het vonnis voor zover op grond van het vorenstaande aan het oordeel van dit hof onderworpen.\n\nTenlastelegging\n\nAan de verdachte is – voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen – tenlastegelegd dat:\n\n2. hij op of omstreeks 01 januari 2023 te 's-Gravendeel, gemeente Hoeksche Waard, openlijk, te weten, op of aan de Smidsweg en\u002Fof de Langestraat, in elk geval op of aan (een) openbare weg(en), in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een of meer verbalisanten van de politie Eenheid Rotterdam, te weten [hoofdagent] (hoofdagent) en\u002Fof [aspirant] (aspirant) en\u002Fof één of meer verbalisanten, zijnde groepsleden van de Mobiele Eenheid van politie Eenheid Rotterdam, te weten [verbalisant 1] en\u002Fof [verbalisant 2] en\u002Fof [verbalisant 3] en\u002Fof [verbalisant 4] en\u002Fof [verbalisant 5] en\u002Fof [verbalisant 6] en\u002Fof [verbalisant 7] en\u002Fof [verbalisant 8] en\u002Fof [verbalisant 9] en\u002Fof [verbalisant 10] en\u002Fof [verbalisant 11] en\u002Fof [verbalisant 12] en\u002Fof [verbalisant 13] en\u002Fof [verbalisant 14] en\u002Fof [verbalisant 15] en\u002Fof [verbalisant 16] en\u002Fof [verbalisant 17] en\u002Fof [verbalisant 18] en\u002Fof [verbalisant 19] en\u002Fof [verbalisant 20] , althans een of meer (andere) verbalisanten door\n\n- één of meer stuks zwaar (illegaal) vuurwerk (betreffende onder meer: cobra's \u002F nitraten \u002F shells) en\u002Fof vuurwerkbommen op\u002Ftegen, althans in de richting van\u002Fnaar voornoemde verbalisanten af te schieten en\u002Fof te gooien, waarbij voornoemd(e) vuurwerk\u002Fvuurwerkbommen vlakbij\u002Fnaast het\u002Fde lichamen en\u002Fof het\u002Fde hoofden\u002Fgezichten van voornoemde verbalisanten tot ontploffing is\u002Fzijn gekomen en\u002Fof\n\n- ( met kracht) één of meer stenen en\u002Fof glaswerk op\u002Ftegen, althans in de richting van voornoemde verbalisanten te gooien en\u002Fof\n\n- ( dreigend) zich op te dringen aan voornoemde ambtenaren en\u002Fof\n\n- ( daarbij) (dreigend) een of meerdere ploertendoders, althans slagvoorwerpen, aan voornoemde ambtenaren te tonen\u002Fvoor te houden en\u002Fof\n\n- ( daarbij) aan die [aspirant] en\u002Fof [hoofdagent] en\u002Fof een of meer (andere) verbalisanten de weg te versperren, althans de doorgang te beletten en\u002Fof (daarbij) te verhinderen dat die [aspirant] en\u002Fof [hoofdagent] en\u002Fof anderen met\u002Fin een (politie)voertuig weg konden rijden en\u002Fof\n\n- naar\u002Fin de richting van voornoemde ambtenaren te schelden, met de woorden: \"Kankerlijers\", \"Kanker op joh\" en\u002Fof \"Kankerpolitie\" en\u002Fof\n\n- ( met kracht) op\u002Ftegen het (politie)schild van die [verbalisant 2] te trappen\u002Fschoppen;\n\n3. hij op of omstreeks 31 december 2022 te 's-Gravendeel, gemeente Hoeksche Waard opzettelijk en wederrechtelijk een vuilnisbak\u002Fprullenbak, in elk geval enig goed, dat\u002Fdie geheel of ten dele aan Gemeente Hoeksche Waard, in elk geval aan een ander dan aan verdachte toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt.\n\nVordering van de advocaat-generaal\n\nDe advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de bewezenverklaring zal worden bevestigd en dat de verdachte ter zake van het onder 2 en 3 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 107 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 60 dagen voorwaardelijk en met een proeftijd van 2 jaren.\n\nHet vonnis waarvan beroep\n\nHet vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.\n\nVrijspraak\n\nDe advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder 2 tenlastegelegde wettig en overtuigend kan worden bewezenverklaard, nu de verdachte met zijn handelen een bijdrage van voldoende gewicht heeft geleverd aan het openlijk geweld tegen de desbetreffende verbalisanten. Zo heeft de verdachte voorafgaand aan de jaarwisseling deel genomen aan een WhatsApp-groep waarin werd gesproken over het voornemen onrust te veroorzaken ten tijde van de jaarwisseling. Voorts heeft de verdachte in de nacht van de jaarwisseling – nadat hij door leden van de Mobiele Eenheid (ME) was ingesloten –op zijn telefoon een video-opname gemaakt waarin er samen met medeverdachte [medeverdachte] (hierna: [medeverdachte] ) wordt gepraat over het doodschoppen van een ME’er. Vijftien minuten nadat hij deze video had opgenomen, is [medeverdachte] aangehouden voor het schoppen tegen het schild van een ME’er.\n\nHet hof overweegt als volgt.\n\nHet hof stelt voorop dat van het \"in vereniging\" plegen van geweld sprake is, indien de betrokkene een voldoende significante of wezenlijke bijdrage levert aan het geweld, zij het dat deze bijdrage zelf niet van gewelddadige aard hoeft te zijn. De enkele omstandigheid dat iemand aanwezig is in een groep die openlijk geweld pleegt is niet zonder meer voldoende om hem te kunnen aanmerken als iemand die \"in vereniging\" geweld pleegt. Beoordeeld zal moeten worden of de door de verdachte geleverde – intellectuele en\u002Fof materiële – bijdrage aan het delict van voldoende gewicht is.\n\nMet de advocaat-generaal en de verdediging is het hof van oordeel dat op grond van het verhandelde ter terechtzitting niet kan worden bewezen dat de verdachte omstreeks de jaarwisseling geweld heeft gebruikt jegens de verbalisanten, zoals het gooien met stenen of vuurwerk. Het hof is voorts van oordeel dat evenmin bewezen kan worden dat de verdachte op enige wijze geweldshandelingen die door andere personen zijn gepleegd heeft ondersteund of anderszins heeft bijgedragen aan het ontstaan of het voortduren van het geweld jegens de verbalisanten. Het hof neemt hierbij in aanmerking dat [medeverdachte] bij de raadsheer-commissaris als getuige is gehoord en heeft verklaard dat hetgeen de verdachte in de video-opname heeft gezegd, los stond van zijn handelen daarna en dat de verdachte niet in de buurt was toen [medeverdachte] tegen het schild van verbalisant [verbalisant 2] aan schopte. De enkele aanwezigheid in de groep die door de politie\u002FME was ingesloten en het feit dat de verdachte deel uit maakte van een WhatsApp-groep acht het hof evenmin een bijdrage van voldoende gewicht. Gelet op het voorgaande is niet vast komen te staan dat de verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan het tenlastegelegde geweld tegen de desbetreffende verbalisanten, zodat het ten laste gelegde niet kan worden bewezen en de verdachte daarvan zal worden vrijgesproken.\n\nBewezenverklaring\n\nHet hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 3 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:\n\n3. hij op of omstreeks31 december 2022 te 's-Gravendeel, gemeente Hoeksche Waard opzettelijk en wederrechtelijk eenvuilnisbak\u002Fprullenbak, in elk geval enig goed,dat\u002Fdiegeheel of ten deleaan Gemeente Hoeksche Waard, in elk geval aan een ander dan aan verdachtetoebehoorde(n)heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt;.\n\nHetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.\n\nBewijsvoering\n\nHet hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.\n\nIn die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.\n\nStrafbaarheid van het bewezenverklaarde\n\nHet onder 3 bewezenverklaarde levert op\n\nopzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen.\n\nStrafbaarheid van de verdachte\n\nEr is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.\n\nStrafmotivering\n\nHet hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.\n\nDaarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.\n\nDe verdachte heeft zich op oudejaarsavond schuldig gemaakt aan vernieling van een prullenbak door hierop zwaar vuurwerk tot ontploffing te brengen. Een dergelijk feit is gevaarzettend en geschikt om gevoelens van angst en onveiligheid in de maatschappij teweeg te brengen. De verdachte heeft met zijn handelen de gemeente en daarmee de gemeenschap financiële schade berokkend en hij heeft hiermee overlast veroorzaakt.\n\nHet hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie van 1 juni 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder voor een vergelijkbaar feit is veroordeeld.\n\nTen aanzien van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) overweegt het hof dat deze is aangevangen op 6 maart 2023. In eerste aanleg is de redelijke termijn niet overschreden. Het hof stelt vast dat de behandeling van de zaak in hoger beroep niet heeft plaatsgevonden binnen de daartoe gestelde redelijke termijn,. Namens de verdachte is immers op 4 juli 2023 hoger beroep ingesteld en het hof wijst op 8 juli 2026 eindarrest. De redelijke termijn van de berechting in hoger beroep is derhalve met meer dan één jaar overschreden. Het hof ziet, ook gelet op de duur van de procedure als geheel, aanleiding te volstaan met de constatering van dit verzuim, gelet op de gekozen strafmodaliteit en de hoogte van de op te leggen straf.\n\nHet hof is – alles afwegende – van oordeel dat een onvoorwaardelijke taakstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt. Anders dan de verdediging heeft bepleit acht het hof een geldboete, gelet op de context waarin en de wijze waarop de vernieling plaatsvond – tijdens de jaarwisseling en met (illegaal) vuurwerk – niet passend. Evenmin zal om die reden toepassing worden gegeven aan het bepaalde in artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht.\n\nVorderingen tot schadevergoeding\n\nIn het onderhavige strafproces hebben tweeëntwintig verbalisanten zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van het onder 2 ten laste gelegde. De benadeelde partijen [verbalisant 17] , [verbalisant 12] , [verbalisant 8] , [verbalisant 9] , [verbalisant 19] , [verbalisant 20] , [verbalisant 18] , [verbalisant 15] , [verbalisant 10] , [verbalisant 4] , [verbalisant 1] , [verbalisant 16] , [verbalisant 3] , [aspirant] , [verbalisant 7] , [hoofdagent] , [verbalisant 14] , [verbalisant 5] en [verbalisant 6] vorderen per persoon een vergoeding van € 350,00 aan immateriële schade. De benadeelde partijen [verbalisant 13] en [verbalisant 11] vorderen per persoon een vergoeding van € 400,00 aan immateriële schade en de benadeelde partij [verbalisant 2] vordert een vergoeding van € 750,00 aan immateriële schade.\n\nNu de verdachte ter zake van het onder 2 tenlastegelegde wordt vrijgesproken, zullen de benadeelde partijen niet-ontvankelijk worden verklaard in hun vordering.\n\nGelet daarop zullen de benadeelde partijen worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met de verdediging tegen die vorderingen heeft moeten maken, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil.\n\nToepasselijke wettelijke voorschriften\n\nHet hof heeft gelet op de artikelen 9, 22c, 22d en 350 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.\n\nBESLISSING\n\nHet hof:\n\nVerklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de beslissing ter zake van het onder 1 tenlastegelegde.\n\nVernietigt het vonnis waarvan beroep voor zover thans aan het oordeel van het hof onderworpen en doet in zoverre opnieuw recht:\n\nVerklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.\n\nVerklaart, zoals hiervoor overwogen, bewezen dat de verdachte het onder 3 tenlastegelegde heeft begaan.\n\nVerklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.\n\nVerklaart het onder 3 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.\n\nVeroordeelt de verdachte tot een taakstrafvoor de duur van60 (zestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door30 (dertig) dagen hechtenis.\n\nBeveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van 2 uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.\n\nVordering van de benadeelde partijen:\n\n- [verbalisant 17] ,\n\n- [verbalisant 12] ,\n\n- [verbalisant 13] ,\n\n- [verbalisant 8] ,\n\n- [verbalisant 9] ,\n\n- [verbalisant 19] ,\n\n- [verbalisant 20] ,\n\n- [verbalisant 11]\n\n- [verbalisant 18] ,\n\n- [verbalisant 15] ,\n\n- [verbalisant 10] ,\n\n- [verbalisant 4] ,\n\n- [verbalisant 1] ,\n\n- [verbalisant 16] ,\n\n- [verbalisant 3] ,\n\n- [verbalisant 2]\n\n- [aspirant] ,\n\n- [verbalisant 7] ,\n\n- [hoofdagent] ,\n\n- [verbalisant 14] ,\n\n- [verbalisant 5] , en\n\n- [verbalisant 6]\n\nVerklaart de hiervoor genoemde benadeelde partijen telkens niet-ontvankelijk in hun vordering tot schadevergoeding.\n\nVeroordeelt de hiervoor genoemde benadeelde partijen telkens in de door verdachte gemaakte kosten en begroot deze telkens op nihil.\n\nDit arrest is gewezen door mr. F.W. Pieters, als voorzitter, mr. E.C. van Veen en mr. M.C. Bruining, leden, in bijzijn van de griffier mr. V.V. de Lange.\n\nHet is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 8 juli 2026.","https:\u002F\u002Fdeeplink.rechtspraak.nl\u002Fuitspraak?id=ECLI:NL:GHDHA:2026:2250","ecli-nl-ghdha-2026-2250",{"courtName":52,"legalDomain":53,"decisionType":32,"procedureType":33},"Den Haag","Strafrecht",{"id":55,"ecli":56,"caseNumber":14,"courtId":57,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":58,"language":25,"source":26,"sourceUrl":59,"summary":14,"slug":60,"metadata":61},"348","ECLI:NL:RBDHA:2026:18721",65,"RECHTBANK DEN HAAG\n\nZittingsplaats Groningen\n\nBestuursrecht\n\nzaaknummer: NL26.20806\n uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen\n \n [naam], eiseres,\n\nV-nummer: [v-nummer:],\n\n(gemachtigde: mr. I.M. Zuidhoek),\n\nen\n\nde minister van Asiel en Migratie, de minister.\n\nInleiding\n\n1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen het niet in behandeling nemen van de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De minister heeft de aanvraag met het bestreden besluit van 7 april 2026 niet in behandeling genomen omdat daarvoor Frankrijk verantwoordelijk is.\n\n1.1.. De rechtbank doet op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitspraak zonder zitting.\n\nBeoordeling door de rechtbank\n\n2. De rechtbank beoordeelt het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag van eiseres. Zij doet dat mede aan de hand van de argumenten die eiseres heeft aangevoerd, de beroepsgronden.\n\n3. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dat betekent dat eiseres ongelijk krijgt en het bestreden besluit in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.\n\nToepasselijk recht\n\n4. Op deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.\n\nTotstandkoming van het besluit\n\n5. De Europese Unie heeft gezamenlijke regelgeving over het in behandeling nemen van asielaanvragen. Die staat in de Dublinverordening.Op grond van de Dublinverordening neemt de minister een asielaanvraag niet in behandeling als is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.In dit geval heeft Nederland bij Frankrijk een verzoek om terugname gedaan. Frankrijk heeft dit verzoek aanvaard.\n\nMag de minister ten opzichte van Frankrijk uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel?\n\n6. Eiseres stelt zich op het standpunt dat er in Frankrijk voor haar een onveilige situatie zal optreden. Dit is het gevolg van de aanwezigheid van veel Libanezen in Frankrijk, waaronder ook de familie van haar moeder die haar eerder al bedreigde. Bovendien heeft eiseres in Nederland een community gevonden waar zij zich veilig bij voelt en in Frankrijk heeft zij niemand, dit is voor haar een angstaanjagend vooruitzicht. Dit terwijl in Nederland er een sterke en diverse LHBT-gemeenschap is waar zij zich veilig voelt. Volgens eiseres is er in Frankrijk bovendien nog steeds een groot probleem met betrekking tot de opvang van asielzoekers. Ze verwijst naar het AIDA-rapport over Frankrijk, update 2024.Er is een tekort aan opvangplekken en eiseres loopt bij terugkeer een reëel risico om in een situatie van materiële deprivatie terecht te komen. Volgens eiseres is het bestreden besluit niet zorgvuldig voorbereid en berust het evenmin op een deugdelijke motivering.\n\n6.1.. De beroepsgrond slaagt niet. Naar het oordeel van de rechtbank mag de minister ten aanzien van Frankrijk uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. De Afdelingheeft meermaals bevestigd dat ten aanzien van Frankrijk in algemene zin kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Hierbij is ook het AIDA rapport, update 2024, betrokken. De rechtbank overweegt ambtshalve dat ook het recente AIDA rapport, update 2025, geen wezenlijk ander beeld geeft van de opvangvoorzieningen in Frankrijk dan de informatie die is betrokken door de Afdeling in eerdere uitspraken.\n\n6.2.. Uit de AIDA rapporten blijkt niet dat sprake is van structurele tekortkomingen in de opvang of asielprocedure, ook niet ten aanzien van de LHTBI-gemeenschap. Eiseres heeft bovendien niet aannemelijk gemaakt dat zij bij overdracht aan Frankrijk persoonlijk geen opvang, rechtsbescherming of toegang tot de procedure zal krijgen. Eiseres heeft niet eerder een asielaanvraag in Frankrijk ingediend waardoor zij geen persoonlijke ervaring heeft met de kwaliteit van de asielprocedure en de opvangvoorzieningen in Frankrijk.\n\n6.3.. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van bijzondere, individuele omstandigheden op basis waarvan de minister de aanvraag toch zou moeten behandelen.\n\nConclusie en gevolgen\n\n7. Het beroep is kennelijk ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft en eiseres overgedragen kan worden aan Frankrijk. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.\n\nBeslissing\n\nDe rechtbank verklaart het beroep ongegrond.\n\nDeze uitspraak is gedaan door mr. A. Sibma, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Strating, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.\n\nDe uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:\n\nInformatie over verzet\n\nAls partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.\n\n Zie artikel 84 van de Asiel- en migratiebeheerverordening inzake het overgangsrecht.\n\n Verordening (EU) nr. 604\u002F2013.\n\n Dit staat ook in artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000.\n\n Update 2024 van juni 2025.\n\n Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.\n\n Update 2025 van mei 2026.\n\n Zie ook de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Arnhem, van 3 juli 2026. (ECLI:NL:RBDHA:2026:18469, r.o. 7.1) en de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Middelburg, van 25 juni 2026 (ECLI:NL:RBDHA:2026:17711).","https:\u002F\u002Fdeeplink.rechtspraak.nl\u002Fuitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2026:18721","ecli-nl-rbdha-2026-18721",{"courtName":62,"legalDomain":63,"decisionType":32,"procedureType":33},"Groningen","Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht",{"id":65,"ecli":66,"caseNumber":14,"courtId":67,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":68,"language":25,"source":26,"sourceUrl":69,"summary":14,"slug":70,"metadata":71},"418","ECLI:NL:RBDHA:2026:18726",61,"RECHTBANK DEN HAAG\n\nZittingsplaats Rotterdam\n\nBestuursrecht\n\nzaaknummer: NL26.36068uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen\n\n [naam eiser] , eiser\n\nV-nummer: [V-nummer]\n\n(gemachtigde: mr. J.S. Dobosz),\n\nen\n\nde minister van Asiel en Migratie, verweerder\n\n(gemachtigde: mr. C. van der Zijde).\n\nSamenvatting\n\n1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000. Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een beroepsgrond aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgrond beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.\n\n1.1.. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep gegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is onrechtmatig. De rechtbank kent daarom een schadevergoeding toe. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.\n\n1.2.. In deze uitspraak gebruikt de rechtbank de volgende afkortingen voor de wet- en regelgeving:\n\nAwb: Algemene wet bestuursrecht\n\nVw: Vreemdelingenwet 2000\n\nVb: Vreemdelingenbesluit 2000\n\nProcesverloop\n\n2. Met het bestreden besluit van 29 juni 2026 heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.\n\n2.1.. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.\n\n2.2.. De rechtbank heeft het beroep op 7 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, K.A. Ozdzinska als tolk en de gemachtigde van verweerder.\n\nBeoordeling door de rechtbank\n\nToetsingskader\n\n3. Verweerder kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.Verweerder stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.\n\nGronden\n\n4. Eiser heeft de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd niet bestreden. De gronden, die de ambtshalve toetsing van de rechtbank doorstaan, zijn tezamen voldoende om de maatregel van bewaring te kunnen dragen.\n\nRechtmatig verblijf\n\n5. Eiser heeft aangevoerd dat er sprake is van een rechtmatig verblijf van eiser in Nederland op grond van artikel 7 van de Richtlijn 2004\u002F38\u002FEG. Eiser is een maand voorafgaand aan de onderhavige zaak opgehouden op 3 juni 2026. Hij heeft ter onderbouwing het proces-verbaal van ophouding overgelegd. Op deze dag is onderzoek gedaan naar de arbeidssituatie van eiser. Gebleken is dat eiser arbeid verricht voor een Nederlands uitzendbureau en beschikte over een arbeidscontract. Eiser is vervolgens heengezonden wegens bestendig verblijf. Verweerder kon ten aanzien van de onderhavige maatregel van bewaring op 29 juni 2026 niet zonder meer terugvallen op het standpunt dat sprake is van voortgezet onrechtmatig verblijf. Dit is onverenigbaar met de bevinding op 3 juni 2026. De maatregel van bewaring is dan ook onvoldoende zorgvuldig voorbereid en onvoldoende gemotiveerd.\n\n5.1.. Verweerder heeft aan de maatregel ten grondslag gelegd dat eiser geen rechtmatig verblijf in Nederland heeft, nu zijn verblijfsrecht als Unieburger bij beschikking van 6 maart 2025 is beëindigd. De rechtbank stelt voorop dat de enkele omstandigheid dat het verblijfsrecht van een Unieburger eerder is beëindigd, niet zonder meer meebrengt dat deze op een later moment geen rechten meer aan het Unierecht kan ontlenen. Indien sprake is van gewijzigde feiten en omstandigheden dient verweerder de verblijfsrechtelijke positie van de betrokkene opnieuw te beoordelen alvorens tot het oordeel te komen dat hij geen rechtmatig verblijf heeft.\n\n5.2.. De rechtbank oordeelt als volgt. In de maatregel van bewaring is vermeld dat eiser heeft verklaard werkzaam te zijn voor een Nederlands uitzendbureau en dit ook heeft aangetoond, dat eiser werkzaam is in België waar hij ook wordt voorzien van woonruimte door de werkgever en dat hij in België mag verblijven. Naar het oordeel van de rechtbank vormen deze omstandigheden concrete aanwijzingen dat de feitelijke situatie van eiser sinds de beschikking van 6 maart 2025 is gewijzigd. Van verweerder mocht daarom worden verwacht dat hij kenbaar zou onderzoeken welke betekenis deze gewijzigde omstandigheden hebben voor de actuele verblijfsrechtelijke positie van eiser. Uit de maatregel van bewaring, het gehoor voorafgaand aan deze maatregel en de overige stukken in het dossier is niet gebleken dat een dergelijk onderzoek heeft plaatsgevonden. Daarbij betrekt de rechtbank dat uit het proces-verbaal van ophouding van eiser op 3 juni 2026 blijkt dat eiser is heengezonden, omdat sprake was van ‘mogelijk bestendig verblijf’. Uit het proces-verbaal van verhoor op die dag blijkt dat het werken voor een Nederlands uitzendbureau hier ook aan de orde is geweest. Vervolgens wordt nog geen maand later in de onderhavige maatregel van bewaring zonder kenbare motivering aangenomen dat eiser geen rechtmatig verblijf heeft. Niet valt in te zien waarom verweerder er zonder nader onderzoek van uit heeft kunnen gaan dat eiser geen aan het Unierecht ontleend verblijfsrecht had. De motivering dat eiser geen rechtmatig verblijf heeft, is onder deze omstandigheden onvoldoende draagkrachtig. Gelet hierop is de maatregel in strijd met artikel 3:2 en 3:46 van de Awb tot stand gekomen en is dan ook onrechtmatig. Deze beroepsgrond slaagt.\n\nConclusie en gevolgen\n\n6. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is gegrond. Deze maatregel is vanaf het moment van het opleggen daarvan onrechtmatig. De rechtbank beveelt de opheffing van deze maatregel met ingang van vandaag.\n\n6.1.. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel van vreemdelingenbewaring beveelt aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen. De rechtbank acht gronden aanwezig om een schadevergoeding toe te kennen voor 10 dagen onrechtmatige (tenuitvoerlegging van de) vreemdelingenbewaring ten bedrage van 0 x € 160,- (verblijf politiecel) en 10 x € 120,- (verblijf detentiecentrum) = € 1.200,-.\n\n6.2.. Eiser krijgt een vergoeding van zijn proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiser geacht wordt beroep te hebben ingesteld en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.\n\nBeslissing\n\nDe rechtbank:\n\n- verklaart het beroep gegrond;\n\n- veroordeelt de Staat der Nederlanden tot het betalen van € 1.200,- aan schadevergoeding aan eiser, te betalen door de griffier en beveelt de tenuitvoerlegging van deze schadevergoeding;\n\n- beveelt de opheffing van de maatregel van vreemdelingenbewaring met ingang van vandaag;\n\n- veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.\n\nDeze uitspraak is gedaan door mr. S.N. Abdoelkadir, rechter, in aanwezigheid van mr. M. Stehouwer, griffier.\n\nUitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:\n\nInformatie over hoger beroep\n\nEen partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.\n\n Het beroep tegen een maatregel van bewaring wordt ook aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding. Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw.\n\n Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw.\n\n Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.\n\n Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.\n\n Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vb.\n\n Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.","https:\u002F\u002Fdeeplink.rechtspraak.nl\u002Fuitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2026:18726","ecli-nl-rbdha-2026-18726",{"courtName":72,"legalDomain":63,"decisionType":32,"procedureType":33},"Rotterdam"]