[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"decision-ecli-de-neuris-jure259032042":3,"decision-more-ecli-de-neuris-jure259032042":18},{"id":4,"ecli":5,"caseNumber":6,"courtId":7,"courtName":8,"courtSlug":9,"decisionDate":10,"fullText":11,"language":12,"source":13,"sourceUrl":14,"summary":15,"slug":16,"metadata":17},"6357","ECLI:DE:NEURIS:JURE259032042","6 Ni 13\u002F24 (EP)",42,"Bundespatentgericht","bundespatentgericht","2025-05-21T00:00:00.000Z","#  BPatG München, 21.05.2025, 6 Ni 13\u002F24 (EP) \n\n## Tenor\n\n**In der Patentnichtigkeitssache**\n\n…\n\n**betreffend das europäische Patent EP 2 919 228**   \n**(DE 60 2014 004 358)**\n\nhat der 6. Senat (Nichtigkeitssenat) des Bundespatentgerichts auf Grund der mündlichen Verhandlung vom 21. Mai 2025 durch die Vorsitzende Richterin Dr. Schnurr sowie die Richter Dipl.-Phys. Dr. Schwengelbeck, Dr.-Ing. Flaschke und Dr. Söchtig und die Richterin Dipl.-Phys. Dr. Schenkl\n\n  \nfür Recht erkannt:\n\nI. Das europäische Patent 2 919 228 wird mit Wirkung für das Hoheitsgebiet der Bundesrepublik Deutschland dadurch teilweise für nichtig erklärt, dass seine Ansprüche die nachfolgende Fassung erhalten:\n\n1\\. A method for scrolling a musical score on a screen of a device, comprising:\n\n\\- loading a file having a digital score in a piece of memory of said device, said score comprising a plurality of measures, said digital score being in a format which contains the same information as provided by a paper score;\n\n\\- displaying at least one measure from said score on the screen;\n\n\\- scrolling said musical measures as a continuous string of musical signs, drawn on the screen in a consecutive way, by continuously showing on the screen additional measures of music while the already scrolled measures disappear from the screen, wherein at least one whole measure is simultaneously drawn on the screen; wherein a measure scrolled on the screen is shown incomplete until the whole measure is completed;\n\n\\- adjusting the measures scrolling speed, which is the amount of space covered by at least one measure on the screen divided by the time required for playing that at least one measure, according to the music content of the measures being displayed on the screen, to a tempo and to a number of beats per measure, wherein said tempo is either a tempo indicated in the digital score or a tempo imposed by a user; and said number of beats per measure is either the number of beats per measure imposed by a user who is actually playing or the number of beats per measure indicated in the digital score.\n\n2\\. The method of claim 1, wherein the scrolling speed is adjusted every time the screen is refreshed.\n\n3\\. The method of claim 1, wherein when the digital score is scrolled vertically, said scrolling speed is adjusted when a whole line disappears from the screen and a complete new line shows up on the screen.\n\n4\\. The method of claim 1, wherein when the digital score is scrolled horizontally, said scrolling speed is adjusted every time a new measure turns up on the screen.\n\n5\\. The method of claim 1, wherein the digital score is scrolled vertically, the scrolling speed being calculated as follows:\n\n\\- estimating the time *T* required for playing said at least one measure according to the following formula:\n\nwherein *N* is the total number of measures displayed on the screen, *N* being read from the digital score, and\n\n*T* *measure_i* *=* *n_beats* *measure_i* ** *\u002F tempo*\n\nwherein \"tempo\" is either the tempo indicated in the digital score or a tempo imposed by the user and *n_beats* *measure_i* is the number of beats that the measure number \"*i* \" has, said number being either read from the digital score or imposed by the user;\n\n\\- obtaining from the device the dimensions of the screen, thus calculating the space to be covered by said at least one measure;\n\n\\- calculating the scrolling speed from said estimated time *T* required for playing the measures displayed on the screen and from said calculated space to be covered by said measures and scrolling the score at said calculated speed;\n\n\\- repeating said calculation and adjusting the scrolling speed every time the screen is refreshed.\n\n6\\. The method of claim 5, wherein a plurality of musical lines *K* is shown on the screen, each of said lines having at least one measure Mk, said number of measures per line being variable from line to line, the scrolling speed being calculated as follows:\n\n\\- estimating the time *T* *k* required for playing each musical line shown on the screen as follows:\n\nwherein *k* varies from 1 to *K* , *K* being the total number of lines shown on the screen, wherein *M* *k* is the number of measures in line *k* , and *M* *1* *M* *2* *… M* *k* *… M* *K* being read from the digital score,\n\n\\- calculating the total time *T* required for playing the *M* *k* lines shown on the screen as follows:\n\n\\- calculating an average time *T* *av* per line:\n\n\\- rounding off said *T* *av* to the lower natural number;\n\n\\- calculating the scrolling speed from said estimated time *T* *av* required for\n\nplaying the measures displayed on the screen and from said calculated space to be covered by said measures and scrolling the score at said calculated speed;\n\n\\- repeating said calculation and adjusting the scrolling speed every time the screen is refreshed.\n\n7\\. The method of claim 1, wherein the digital score is scrolled horizontally, the scrolling speed being calculated as follows:\n\nevery time a measure *i* starts to be displayed on the screen:\n\n\\- estimating the time *T* required for playing said measure as follows:\n\nwherein \"*tempo* \" is either the tempo indicated in the digital score or a tempo imposed by the user and *n_beats* *measure_i* is the number of beats that the measure number \"*i* \" has, said number being either read from the digital score or imposed by the user;\n\n\\- obtaining from the device the length of the screen, thus calculating the space to be covered by said measure *i* ;\n\n-reading from the digital score the length of said measure *i* ;\n\n\\- calculating the scrolling speed by dividing the sum of the space to be covered by said measure and the length of said measure, by said estimated time *T* required for playing said measure;\n\n\\- and scrolling the score at said calculated speed.\n\n8\\. The method of any preceding claim, further comprising the steps of:\n\n\\- identifying in the digital score at least one mark which indicates the repetition of one block of music;\n\n\\- copying said block to be repeated;\n\n\\- pasting in the file as many repetitions as indicated by said at least one mark, in a concatenated way, thus allowing the user to play the music in a linear way, avoiding the need of going back in the digital score.\n\n9\\. The method of any preceding claim, which can be carried out by a plurality of users playing simultaneously the same score, the digital score being shown in a device of each user.\n\n10\\. The method of any preceding claim, wherein said digital score is in the MusicXML format.\n\n11\\. A device comprising means for carrying out the method according to any preceding claim, said device being a personal digital assistant (PDA), a portable reader device, a tablet, a cell phone or any device which comprises a memory, a processor and a screen or display.\n\n12\\. A computer program product comprising computer program instructions\u002Fcode for performing the method according to any of claims 1 - 10.\n\n13\\. A computer-readable memory\u002Fmedium that stores program instructions\u002Fcode for performing the method according to any of claims 1 - 10.\n\nII. Die weitergehende Klage wird abgewiesen.\n\nIII. Von den Kosten des Rechtsstreits haben die Klägerin 1\u002F3 und die Beklagte 2\u002F3 zu tragen.\n\nIV. Das Urteil ist im Kostenausspruch jeweils gegen Sicherheitsleistung in Höhe von 120 % des vollstreckbaren Betrages vorläufig vollstreckbar.\n\n## Tatbestand\n\n1\\. Die Beklagte ist Inhaberin des auch mit Wirkung für das Hoheitsgebiet der Bundesrepublik Deutschland erteilten europäischen Patents 2 919 228 (im Folgenden: Streitpatent) mit der Bezeichnung „Method, device and computer program for scrolling a musical score“ („Verfahren, Vorrichtung und Computerprogramm zum Scrollen einer Partitur“). Das am 12\\. März 2014 in der Verfahrenssprache Englisch angemeldete Streitpatent, dessen Erteilung am 19. Oktober 2016 veröffentlicht worden ist, nimmt keine Priorität in Anspruch und wird beim deutschen Patent- und Markenamt unter dem Aktenzeichen 60 2014 004 358.5 geführt. \n\n2\\. Das Streitpatent umfasst in seiner erteilten Fassung insgesamt 13 Patentansprüche mit dem unabhängigen Patentanspruch 1, den Unteransprüchen 2 bis 10, welche sämtlich unmittelbar oder mittelbar auf den Patentanspruch 1 rückbezogen sind, sowie den nebengeordneten Ansprüchen 11 bis 13. \n\n3\\. Die Klägerin begehrt die vollumfängliche Nichtigerklärung des Streitpatents, wobei sie sich auf die Nichtigkeitsgründe der unzulässigen Erweiterung sowie der fehlenden Patentfähigkeit in Form mangelnder erfinderischer Tätigkeit sowie fehlender Neuheit stützt (Art. II, § 6 Abs. 1, Nr. 1, 3 IntPatÜbkG i. V. m. Art 52 bis 57 EPÜ). \n\n4\\. Die Beklagte verteidigt das Streitpatent in der erteilten Fassung sowie mit insgesamt fünf Hilfsanträgen 1, 2a, 2b, 2c, 3 und 4 vom 14. April 2025. \n\n5\\. Der erteilte Anspruch 1 sowie die nebengeordneten Ansprüche 11 bis 13 lauten in der Verfahrenssprache Englisch wie folgt: \n\n6\\. \n\n1\\. A method for scrolling a musical score on a screen of a device, comprising:\n\n7\\. \\- loading a file having a digital score in a piece of memory of said device, said score comprising a plurality of measures; \n\n8\\. \\- displaying at least one measure from said score on the screen; \n\n9\\. \\- scrolling said musical measures as a continuous string of musical signs, drawn on the screen in a consecutive way, by continuously showing on the screen additional measures of music while the already scrolled measures disappear from the screen, wherein at least one whole measure is simultaneously drawn on the screen; wherein a measure scrolled on the screen is shown incomplete until the whole measure is completed; \n\n10\\. \\- adjusting the measures scrolling speed according to the music content of the measures being displayed on the screen, to a tempo and to a number of beats per measure, wherein said tempo is either a tempo indicated in the digital score or a tempo imposed by a user; and said number of beats per measure is either the number of beats per measure imposed by a user who is actually playing or the number of beats per measure indicated in the digital score. \n\n11\\. \n\n11\\. A device comprising means for carrying out the method according to any preceding claim, said device being a personal digital assistant (PDA), a portable reader device, a tablet, a cell phone or any device which comprises a memory, a processor and a screen or display.\n\n12\\. \n\n12\\. A computer program product comprising computer program instructions\u002Fcode for performing the method according to any of claims 1-10.\n\n13\\. 13\\. A computer-readable memory\u002Fmedium that stores program instructions\u002Fcode for performing the method according to any of claims 1-10. \n\n14\\. Deren deutsche Übersetzung ist in der Patentschrift wie folgt angegeben: \n\n15\\. \n\n1\\. Verfahren zum Rollen durch eine Partitur auf einem Bildschirm eines Geräts, das Folgendes beinhaltet:\n\n16\\. \\- Laden einer Datei mit einer digitalen Partitur in einem Speicherteil des genannten Geräts, wobei die genannte Partitur mehrere Takte umfasst; \n\n17\\. \\- Anzeigen wenigstens eines Takts aus der genannten Partitur auf dem Bildschirm; \n\n18\\. \\- Rollen durch die genannten Musiktakte als kontinuierliche Folge von konsekutiv auf dem Bildschirm gezeichneten musikalischen Zeichen durch kontinuierliches Zeigen von zusätzlichen Musiktakten auf dem Bildschirm, während die bereits durchrollten Takte vom Bildschirm verschwinden, wobei wenigstens ein gesamter Takt gleichzeitig auf dem Bildschirm gezeichnet wird; wobei ein auf dem Bildschirm gerollter Takt unvollständig gezeigt wird, bis der gesamte Takt vollständig ist; \n\n19\\. \\- Justieren der Taktrollgeschwindigkeit gemäß dem Musikeinhalt der auf dem Bildschirm angezeigten Maße, einem Tempo und einer Anzahl von Schlägen pro Takt, wobei das genannte Tempo entweder ein in der digitalen Partitur angezeigtes Tempo oder ein von einem Benutzer auferlegtes Tempo ist; und die genannte Anzahl von Schlägen pro Takt entweder die Anzahl von Schlägen pro Takt wie von einem tatsächlich spielenden Benutzer auferlegt oder die Anzahl von Schlägen pro Takt wie in der digitalen Partitur angezeigt ist. \n\n20\\. \n\n11\\. Gerät, das Mittel zum Ausführen des Verfahrens nach einem vorherigen Anspruch umfasst, wobei das genannte Gerät ein Personal Digital Assistant (PDA), ein tragbares Lesegerät, ein Tablet, ein Mobiltelefon oder ein beliebiges Gerät ist, das einen Speicher, einen Prozessor und einen Bildschirm oder ein Display umfasst.\n\n21\\. \n\n12\\. Computerprogrammprodukt, das Computerprogrammbefehle\u002F-code zum Ausführen des Verfahrens nach einem der Ansprüche 1-10 umfasst.\n\n22\\. \n\n13\\. Computerlesbarer\u002F-s Speicher\u002FMedium, der\u002Fdas Programmbefehle\u002F-code zum Ausführen des Verfahrens nach einem der Ansprüche 1-10 speichert.\n\n23\\. Wegen des Wortlauts der ebenfalls angegriffenen Unteransprüche 2 bis 10 wird auf die Streitpatentschrift EP 2 919 228 B1 verwiesen. \n\n24\\. Die Klägerin ist der Auffassung, dass der Gegenstand des erteilten Patentanspruchs 1 über den Inhalt der europäischen Patentanmeldung in ihrer ursprünglich eingereichten Fassung hinausgehe. \n\n25\\. Im Patentanspruch 1 sei die Formulierung „Partitur“ ersetzt worden durch die Formulierung „Musiktakte als kontinuierliche Folge von […] musikalischen Zeichen“. Diese Änderung sei nicht nur terminologischer Natur, sondern stelle auch eine substanzielle Verschiebung der beanspruchten Erfindung dar. \n\n26\\. Darüber hinaus seien die ursprünglich offenbarten musikalischen Zeichen einer Partitur in solche eines Takts abgeändert worden und zusätzlich in den Anspruch 1 aufgenommen worden, dass wenigstens ein gesamter Takt gleichzeitig auf dem Bildschirm gezeichnet werde, was eine unzulässige Zwischenverallgemeinerung darstelle. \n\n27\\. Schließlich sei die ursprünglich offenbarte „Rollgeschwindigkeit“ in eine „Taktrollgeschwindigkeit“ abgeändert worden. Zudem mache es ferner einen signifikanten Unterschied, ob die „Rollgeschwindigkeit“ \\- wie ursprünglich offenbart - gemäß den angezeigten Takten oder aber - wie in der erteilten Fassung des Streitpatents - gemäß dem Musikinhalt des auf dem Bildschirm angezeigten Takts justiert werde. \n\n28\\. Zur Begründung einer mangelnden Patentfähigkeit beruft sich die Klägerin u. a. auf folgende Unterlagen: \n\n29\\. \n\nK9 Anlagenkonvolut betreffend den Notationseditor „Reflow“, Quellcode veröffentlicht von Sébastien Burgeois\n\n30\\. \n\nK9.1 Internetauszug zur URL https:\u002F\u002Fgithub.com\u002FSalimlou\u002Freflow vom 16. Juli 2024\n\n31\\. \n\nK9.2 ZIP-Datei mit Software-Quellcode vom 16. Juli 2024\n\n32\\. \n\nK9.3 Video betreffend den Notationseditor „Reflow“\n\n33\\. \n\nK9.4 User Manual “Reflow for iPad”, Version 1.5.1, englische Sprachfassung, Gargant Studios, 27\\. April 2012\n\n34\\. \n\nK9.5 User Manual “Reflow for Mac“, Version 1.5, englische Sprachfassung, Gargant Studios, 27\\. April 2012, URL\n\n35\\. https:\u002F\u002Fwww.yumpu.com\u002Fen\u002Fdocument\u002Fview\u002F11583002\u002Freflow-for-mac-user-manual \n\n36\\. \n\nK10 Anlagenkonvolut betreffend die Tablet-App „The Orchestra“, veröffentlicht von „TouchPress“ in Zusammenarbeit mit der Music Sales Group, Esa-Pekka Salonen und dem Philharmonia Orchestra\n\n37\\. \n\nK10.1 Auszug aus der Online-Enzyklopädie “Wikipedia” vom 26. Oktober 2021, “The Orchestra (app)”\n\n38\\. \n\nK10.2 Auszug aus dem Internetarchiv “WayBack Machine”, Screenshot vom 16. Oktober 2013, URL https:\u002F\u002Fweb.archive.org\u002Fweb\u002F20131016072627\u002Fhttp:\u002F\u002Fwww.touchpress.com\u002Ftitles\u002Forchestra\u002F\n\n39\\. \n\nK10.3 Screenshot aus einem im Internet veröffentlichten Video zu Funktionen der Anwendung „The Orchestra“ mit dem Titel „The Orchestra by TouchPress“, URL https:\u002F\u002Fwww.youtube.com\u002Fwatch?v=JwMfqaxmoMI) angegebenes Veröffentlichungsdatum 8. Januar 2013\n\n40\\. \n\nK10.4 Videodatei zu Anlage K10.3,\n\n41\\. \n\nK10.5 Videodatei zu Funktionen der Anwendung „The Orchestra“\n\n42\\. \n\nK11 Anlagenkonvolut betreffend die Audiobearbeitungssoftware „Logic Pro 9.1.8“\n\n43\\. \n\nK11.1a Internetauszug zur URL https:\u002F\u002Fsupport.apple.com\u002Fde-de\u002F112574, angegebenes Veröffentlichungsdatum 12\\. März 2013\n\n44\\. \n\nK11.1b Internetauszug zur URL https:\u002F\u002Fsupport.apple.com\u002Fkb\u002FDL1601?locale=en_US&viewlocale=en_US, Veröffentlichungsdatum 2+4. Oktober 2012\n\n45\\. **K11.2** Videodatei betreffend die Audiobearbeitungssoftware „Logic Pro 9.1.8“ \n\n46\\. \n\nK11.3 Benutzerhandbuch zur Software Logic Pro 9,\n\n47\\. \n\nK11.3a Deutsche Fassung des Benutzerhandbuchs\n\n48\\. \n\nK11.3b Englische Fassung des Benutzerhandbuchs\n\n49\\. \n\nK11.3c Auszug aus dem Internetarchiv “WayBack Machine”, undatierter Screenshot zur Verfügbarkeit der Software zum Download am 23. Januar 2012, URL https:\u002F\u002Fweb.archive.org\u002Fweb\u002F20120123091459\u002Fhttps:\u002F\u002Fhelp.apple.com\u002Flogicpro\u002Fmac\u002F9.1.6\u002Fen\u002Flogicpro\u002Fusermanual\u002FLogic%20Pro%209%20User%20Manual%20(en).pdf\n\n50\\. \n\nK12 Anlagenkonvolut zur Softwareplattform der digitalen Audio-Workstation „Pro Tools 8.1“\n\n51\\. \n\nK12.1 Internetauszug der Seite „Avid Knowledge Base Pro Tools HD 8.1 Downloads and Details“ mit dem Hinweis „Last Updated: August 20, 2012“\n\n52\\. **K12.2** Videodatei betreffend die digitale Audio-Workstation „Pro Tools 8.1“ \n\n53\\. **K12.3** Pro Tools Reference Guide Version 8.1 (Benutzerhandbuch), Guide Part Number 9329-62052-00 REV B 08\u002F10 mit Copyright-Vermerk 2010 \n\n54\\. \n\nK13 Anlagenkonvolut zur Software-Anwendung „Midi Sheet Music“ umfassend die Belege\n\n55\\. **K13.1** Datei „Technical File Information, WINDOWS EXECUTABLE 32bit for Windows 95 and Windows NT“ zur Software-Anwendung mit Internet-Auszug zur URL https:\u002F\u002Fsourceforge.net\u002Fprojects\u002FMidi \n\n56\\. sheetmusic\u002Ffiles\u002F midisheetmusic\u002F2.6\u002F und Auszug vom 11. Dezember 2013 aus dem Internetarchiv “WayBack Machine” zur Verfügbarkeit der Software zum Download seit dem 13. Juli 2013 , URL https:\u002F\u002Fweb.archive.org\u002Fweb\u002F20131211212424\u002F \n\n57\\. http:\u002F\u002Fsourceforge.net\u002Fprojects\u002Fmidisheetmusic\u002Ffiles\u002F?source= \n\n58\\. navbar \n\n59\\. \n\nK13.2.1 Datei mit gesamter Partitur zum Download im Format „MIDI“ betreffend das Werk von Antonio Vivaldi „Gloria in D-Dur“, RV 589, „vivaldi_gloriaVLN.mid“\n\n60\\. \n\nK13.2.2 Violinen-Notation „vivaldi_gloriaVLN_vn.mid“)\n\n61\\. \n\nK13.2.3 Piano-Notation „vivaldi_gloriaVLN_pn.mid“\n\n62\\. \n\nK13.2.4 druckbare Partitur des Werkes, URL https:\u002F\u002Fwww.8notes.com\u002Fscores\u002F17714.asp\n\n63\\. \n\nK14 EP 2 690 618 A1\n\n64\\. \n\nK15 Anlagenkonvolut zur Softwareanwendung „GarageBand“\n\n65\\. \n\nK15.1 Videodatei zur Software-Anwendung vom 4. Juni 2011, URL https:\u002F\u002Fwww.youtube.com\u002Fwatch?v=u0_hN6zrMhg,\n\n66\\. \n\nK15.2 Videodatei zur Software-Anwendung vom 15. Januar 2011, URL https:\u002F\u002Fwww.youtube.com\u002Fwatch?v=7AuZXPG6XOg\n\n67\\. \n\nK16 GB 2473066 A\n\n68\\. \n\nK17 WO 01\u002F50452 A2\n\n69\\. \n\nK18 DE 10 2004 036 356 B3\n\n70\\. \n\nK19.1 Urteil des Commercial Court No. 04 of Barcelona vom 4. September 2024, Aktenzeichen 181\u002F2014, englische Sprachfassung\n\n71\\. **K19.2** deutsche Übersetzung zur **K19.1**\n\n72\\. Die Klägerin ist der Auffassung, der Gegenstand des erteilten Patentanspruchs 1 sei nicht neu gegenüber den Entgegenhaltungen K9 bis K15. Er basiere darüber hinaus nicht auf einer erfinderischen Tätigkeit ausgehend von dem Dokument K16 in Verbindung mit der Entgegenhaltung K17. Nämliches gelte für eine Kombination der beiden Entgegenhaltungen K18 und K17. Die nebengeordneten Ansprüche 11, 12 und 13 seien ebenso wie die Unteransprüche 2 bis 10 nicht patentfähig. \n\n73\\. Die Klägerin beantragt, \n\n74\\. das europäische Patent 2 919 228 mit Wirkung für das Hoheitsgebiet der Bundesrepublik Deutschland in vollem Umfang für nichtig zu erklären. \n\n75\\. Die Beklagte beantragt, \n\n76\\. die Klage abzuweisen sowie hilfsweise die Klage abzuweisen, soweit sie sich gegen das Streitpatent in einer der Fassungen der Hilfsanträge 1, 2a, 2b, 2c, 3 sowie 4 vom 14. April 2025 - in dieser Reihenfolge - richtet. \n\n77\\. Der Hilfsantrag 1 entspricht der tenorierten Fassung. Wegen des Wortlauts der Hilfsanträge 2a bis 4 wird auf den Schriftsatz der Beklagten vom 14. April 2025 verwiesen. \n\n78\\. Die Beklagte tritt dem Vorbringen der Klägerin in allen wesentlichen Punkten entgegen und erachtet das Streitpatent zumindest in einer der hilfsweise verteidigten Fassungen für patentfähig. Sie stützt ihren diesbezüglichen Vortrag u. a. auf folgende Unterlagen: \n\n79\\. **CF1** Auszug aus der Online-Enzyklopädie “Wikipedia”, englische Sprachfassung, Stand 7. Februar 2012, zum Stichwort “Sheet music”. URL https:\u002F\u002Fen.wikipedia.org\u002Fw\u002Findex.php?title \n\n80\\. =Sheet_music&oldid=594366217 \n\n81\\. **CF2** Auszug aus der Online-Enzyklopädie “Wikipedia”, englische Sprachfassung, Stand 9. Januar 2014, zum Stichwort “Scorewriter”. URL https:\u002F\u002Fen.wikipedia.org\u002Fw\u002Findex.php?title \n\n82\\. =Scorewriter&oldid=593013372 \n\n83\\. **CF3** Auszug aus der Online-Enzyklopädie “Wikipedia”, englische Sprachfassung, Stand 6. März 2014, zum Stichwort “Notensatzprogramm”. URL https:\u002F\u002Fde.wikipedia.org\u002Fw\u002F \n\n84\\. index.php?title=Notensatzprogramm&oldid=128232564 \n\n85\\. \n\nCF4 Internetauszug der Seite „Notation Basics in MusicXML\u002FMusicXML4.1 Draft”, URL https:\u002F\u002Fw3c.github.io\u002F\n\n86\\. musicxml\u002Ftutorial\u002Fnotation-basics\u002F \n\n87\\. \n\nCF5.1 bis CF5.3 Video-Dateien (mp4), erzeugt von der Beklagten mit der Software “Logic Pro”, Version 9.1.8\n\n88\\. Die Klägerin ist der Auffassung, dass das Streitpatent auch in den Fassungen der Hilfsanträge nicht rechtsbeständig sei. \n\n89\\. Der Senat hat den Parteien am 26. Februar 2025 einen qualifizierten Hinweis sowie im Termin am 21. Mai 2025 einen weiteren rechtlichen Hinweis erteilt. \n\n90\\. Hinsichtlich der weiteren Einzelheiten wird ergänzend auf die zwischen den Parteien gewechselten Schriftsätze sowie auf das Protokoll der mündlichen Verhandlung verwiesen. \n\n## Entscheidungsgründe\n\n91\\. Die zulässige Klage hat teilweise insoweit Erfolg, als sie sich gegen die erteilte Fassung des Streitpatents richtet. Der Lehre des erteilten Patentanspruchs 1 steht der geltend gemachte Nichtigkeitsgrund der fehlenden Patentfähigkeit in Form fehlender Neuheit entgegen. \n\n92\\. Die weitergehende Klage war abzuweisen. Denn in der zulässigen Fassung des Hilfsantrags 1 hat das Streitpatent Bestand. Dessen Lehre ist insgesamt neu und beruht auf einer erfinderischen Tätigkeit (Art. II, § 6 Abs. 1, Nr. 1, 3 IntPatÜbkG i. V. m. Art 54, 56 EPÜ). Auf die nachgeordneten Hilfsanträge kam es daher nicht mehr an. **I.**\n\n93\\. \n\n1\\. Das Streitpatent betrifft gemäß Beschreibungseinleitung eine Anzeige und das Scrollen von Informationen auf einem Anzeigebildschirm, insbesondere ein Verfahren und Systeme zur Anzeige und zum Scrollen von Musik auf einem Anzeigebildschirm (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0001]). Es sei bekannt, dass Musiker manchmal virtuelle Partituren oder elektronische Partituren anstelle der herkömmlichen Papierpartituren verwendeten. Elektronische Partituren hätten u. a. den Vorteil, dass sie eine beträchtliche Menge an Papier und damit auch Platz sparten (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0002]). Eine der größten Herausforderungen bei elektronischen Partituren sei die Frage gewesen, wie man virtuelle Noten für einen Benutzer, der ein Instrument spiele, blättern oder vorwärtsbewegen könne.\n\n94\\. Die Entwicklung von Software habe zu modernen Telepromptern geführt, die auf Desktop-, Laptop- oder Tablet-Computern funktionierten und es dem Redner ermöglichten, das Tempo und den Fluss seiner Rede zu kontrollieren (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0003]). Es sei auch erwähnenswert, wie spezifisch die musikalische Sprache sei, so dass sie mit keiner auf Worten basierenden Sprache vergleichbar sei (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0004]). Bei Musiknoten basierten die derzeitigen Lösungen für die Anzeige elektronischer Partituren auf einem seitenweisen System. Dies bedeute, dass elektronische Partituren Seite für Seite auf einem Speichermedium gespeichert würden. Das Anzeigegerät blättere dann die Seiten kontinuierlich durch. In der Welt der Musik sei es unvermeidlich, dass die Musiknoten entweder entsprechend dem Echtzeittempo des Benutzers durchgeblättert würden, der gerade spiele, oder entsprechend dem Tempo, das von der Person, die eine Gruppe von Musikern dirigiere, vorgegeben werde, oder sich das Tempo zum Blättern nach dem Tempo richte, das vom Komponisten in der Partitur selbst festgelegt worden sei (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0005]). \n\n95\\. Das US-Patent US 8 530 735 B2 beschreibe beispielsweise ein Verfahren zur Anzeige von Musik auf einem Bildschirm, bei dem, während ein Teil der Musiknoten eines Liedes auf dem Bildschirm angezeigt werde und der Spieler gleichzeitig sein Instrument spiele, das Tempo des Benutzers beim Spielen des Liedes ermittelt werde. Sobald das Tempo des Benutzers bekannt sei, werde die Zeitspanne berechnet, die der Spieler benötige, um den angezeigten Teil der Musiknoten zu Ende zu spielen. Am Ende dieser Zeitspanne werde der auf dem Bildschirm angezeigte Teil der Musiknoten automatisch durch einen nachfolgenden Teil der Musiknoten ersetzt. \n\n96\\. Diese Methode habe mehrere Einschränkungen. Die wichtigste sei, dass diese Methode nur in der Lage sei, die Musiknoten entsprechend dem Echtzeit-Tempo des Benutzers durchlaufen zu lassen, der gerade spiele. Insbesondere sei sie nicht in der Lage, sich an das vom Komponisten vorgeschlagene (und durch Anmerkungen in der Partitur dargestellte) Tempo anzupassen. Ein weiterer Nachteil dieser Methode wie auch jeder anderen konventionellen Methode, die auf einer seitenweisen Anzeige beruhe, sei, dass sie nicht in der Lage sei, die in Partituren so häufigen Wiederholungen zu bewältigen. Das bedeute, dass die einzige Möglichkeit für einen Spieler, eine zu wiederholende Gruppe von Noten zu wiederholen, darin bestehe, manuell an den Anfang der zu wiederholenden Gruppe zurückzugehen (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0006] und [0007]). \n\n97\\. \n\n2\\. Dem Streitpatent liegt gemäß der Streitpatentschrift dieAufgabezugrunde, ein Verfahren zum Scrollen von Partituren auf einer Anzeige oder einem Bildschirm bereitzustellen, das die vorstehend genannten Nachteile überwindet (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0010]).\n\n98\\. Als zuständiger **Fachmann** ist ein Softwareingenieur anzusehen, der über mehrjährige Erfahrung im Bereich der Entwicklung von Anwendungssoftware im Bereich der elektronischen Darstellung von Notentexten verfügt. \n\n99\\. \n\n3\\. Der Patentanspruch 1 in der erteilten Fassung des Streitpatents lässt sich wie folgt gliedern (deutsche Übersetzung in Anlehnung an die deutsche Anspruchsfassung gemäß Patentschrift in Klammern angefügt):\n\n100\\. \n\n1.1 A method for scrolling a musical score on a screen of a device, comprising:\n\n101\\. *(Verfahren zum Rollen durch eine Partitur auf einem Bildschirm eines Geräts, das Folgendes beinhaltet:)*\n\n102\\. \n\n1.2 loading a file having a digital score in a piece of memory of said device, said score comprising a plurality of measures;\n\n103\\. *(Laden einer Datei mit einer digitalen Partitur in einem Speicherteil des genannten Geräts, wobei die genannte Partitur mehrere Takte umfasst;)*\n\n104\\. \n\n1.3 displaying at least one measure from said score on the screen;\n\n105\\. *(Anzeigen wenigstens eines Takts aus der genannten Partitur auf dem Bildschirm;)*\n\n106\\. \n\n1.4.1 scrolling said musical measures as a continuous string of musical signs,\n\n107\\. *(Rollen durch die genannten Musiktakte als kontinuierliche Folge von konsekutiv auf dem Bildschirm gezeichneten musikalischen Zeichen)*\n\n108\\. \n\n1.4.2 drawn on the screen in a consecutive way, by continuously showing on the screen additional measures of music while the already scrolled measures disappear from the screen, wherein at least one whole measure is simultaneously drawn on the screen;\n\n109\\. *(durch kontinuierliches Zeigen von zusätzlichen Musiktakten auf dem Bildschirm, während die bereits durchrollten Takte vom Bildschirm verschwinden, wobei wenigstens ein gesamter Takt gleichzeitig auf dem Bildschirm gezeichnet wird;)*\n\n110\\. \n\n1.4.3 wherein a measure scrolled on the screen is shown incomplete until the whole measure is completed;\n\n111\\. *(wobei ein auf dem Bildschirm gerollter Takt unvollständig gezeigt wird, bis der gesamte Takt vollständig ist;)*\n\n112\\. \n\n1.5.1 adjusting the measures scrolling speed according to the music content of the measures being displayed on the screen, to a tempo and to a number of beats per measure,\n\n113\\. *(Justieren der Taktrollgeschwindigkeit gemäß dem Musikinhalt der auf dem Bildschirm angezeigten Maße, einem Tempo und einer Anzahl von Schlägen pro Takt,)*\n\n114\\. **1.5.2.1** wherein said tempo is either a tempo indicated in the digital score or a tempo imposed by a user; \n\n115\\. *(wobei das genannte Tempo entweder ein in der digitalen Partitur angezeigtes Tempo oder ein von einem Benutzer auferlegtes Tempo ist;)*\n\n116\\. **1.5.2.2** and said number of beats per measure is either the number of beats per measure imposed by a user who is actually playing or the number of beats per measure indicated in the digital score. \n\n117\\. *(und die genannte Anzahl von Schlägen pro Takt entweder die Anzahl von Schlägen pro Takt wie von einem tatsächlich spielenden Benutzer auferlegt oder die Anzahl von Schlägen pro Takt wie in der digitalen Partitur angezeigt ist,)*\n\n118\\. \n\n4\\. Der Fachmann versteht den Patentanspruch 1 unter Heranziehung der Beschreibung und den Figuren des Streitpatents wie folgt (Auslegung):\n\n119\\. Der Anspruch 1 betrifft ein Verfahren zum Scrollen (*scrolling*) durch einen musikalischen Notentext (*musical score*), wobei der Notentext auf einem Bildschirm (*screen*) eines Geräts gerollt wird und der Begriff *scrolling* von *screen* und *rolling* abgeleitet ist (Merkmal **1.1**). In der deutschen Übersetzung des Anspruchs 1 gemäß dem Streitpatent, welches in der Verfahrenssprache Englisch erteilt worden ist, wird „ *musical score“* als „ *Partitur* “ übersetzt. In der Streitpatentschrift ist in Absatz [0027] diesbezüglich ausgeführt, dass der Begriff „ *score* “ allgemein sowohl für die von Dirigenten verwendeten Notenblätter („ *sheet music* “) verwendet wird – also Notenblätter, welche gleichzeitig alle Töne bzw. Tonfolgen der Instrumente von mehreren zusammenspielenden Musikern enthalten - als auch für die Noten eines einzelnen Musikers, der ein einzelnes Instrument spielt. Das in der Musik übliche fachmännische Verständnis einer Partitur betrifft eine Aufzeichnung mehrstimmiger Musik in Notenschrift, bei der die einzelnen Stimmen im Sinne von Tonfolgen (beispielsweise von Violine und Klavier) übereinander angeordnet und oftmals mit senkrecht durchlaufenden Taktstrichen verbunden sind. Eine „ *Partitur* “ stellt dementsprechend einen speziellen musikalischen Notentext für mehrere Stimmen\u002FTonfolgen und mehrere Musiker dar. Unter einem musikalischen Notentext (*musical* *score*) versteht der Fachmann hingegen allgemein in Notenschrift aufgezeichnete Musik. In einem Notentext werden musikalische Symbole verwendet, um die Tonhöhen, Rhythmen oder Akkorde eines Musikstücks anzugeben. \n\n120\\. Damit ist der englische Begriff „ *musical* *score* “ im Merkmal **1.1** des Anspruchs 1 als allgemeiner Notentext für eine oder mehrere Stimmen auszulegen. Eine Partitur stellt für den Fachmann einen speziellen Notentext mit mehreren übereinander angeordneten Stimmen\u002FTonfolgen dar. \n\n121\\. Gemäß Merkmal **1.2** wird eine Datei mit einem darin befindlichen Notentext in digitaler Form in einen Speicher des Geräts geladen, wobei der Notentext mindestens\u002Fwenigstens einen Takt (*measure*) umfasst. Ein Takt (engl.: *measure* oder auch *bar*) ist ein festgelegter zeitlicher Abschnitt in einem Musikstück bzw. ein Muster gleicher Grundschläge\u002FZählzeiten. Ein Takt, der einen zeitlichen Abschnitt der Musik darstellt, wird auf einem Notenblatt durch zwei vertikale Taktstriche begrenzt und enthält eine feste Anzahl an Schlägen\u002FBeats. Die Länge des Takts, gemessen an der Anzahl der darin enthaltenen Notenwerte, wird durch die Taktart (feste Anzahl an Schlägen\u002FBeats) angegeben, z. B. vier Grundschläge\u002FZählzeiten im Wert je einer Viertelnote beim 4⁄4-Takt. Zum Inhalt eines Takts zählen sowohl Notenwerte (beispielsweise Viertelnoten oder Achtelnoten) als auch Pausenwerte. Unter einer Datei, wie sie im Merkmal **1.2** genannt wird, versteht der Fachmann allgemein eine Ressource oder Quelle zur Zusammenfassung\u002FAufbewahrung von Daten, wobei eine Datei mit einem Dateinamen versehen ist. Gemäß der Beschreibung des Streitpatents handelt es sich bei den Daten um digitale Daten zu einem Notentext. Als Datei ist nach der Beschreibung des Streitpatents, die der Auslegung zugrunde zu legen ist, eine Datei in einem digitalen Format gemeint, die einen ganzen Notentext (*a whole musical score*) enthält (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0032]: *[…] From now on, the term \"file\" refers to a file in a digital format comprising a whole musical score*). \n\n122\\. Der Takt oder mehrere Takte (wenigstens ein Takt) aus dem Notentext werden aufeinanderfolgend auf dem Bildschirm des Geräts angezeigt (vgl. Streitpatentschrift, Fig. 1 bis 4 mit dargestellten Takten \u002F Merkmal **1.3**). \n\n123\\. Das beanspruchte Verfahren umfasst das Scrollen (*scrolling*) durch die genannten Musiktakte als kontinuierliche Folge von aufeinanderfolgenden musikalischen Zeichen (Merkmal **1.4.1** \u002F vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0039] und Fig. 1 und 4 bzgl. einem horizontalen Scrollen\u002FBildlauf, sowie Fig. 2 in Bezug auf ein vertikales Scrollen, wobei der Takt an Position „X=0“ bzw. „Y=0“startet; vgl. auch Abs. [0049] und Fig. 3, in der mehrere Takte dargestellt sind). \n\n124\\. Die musikalischen Takte werden als eine fortlaufende Kette von musikalischen Zeichen nacheinander auf den Bildschirm gezeichnet\u002Fgeschrieben (*drawn*), indem kontinuierlich zusätzliche Takte der Musik auf dem Bildschirm gezeigt werden, während die bereits gescrollten Takte vom Bildschirm verschwinden. Dabei ist mindestens ein ganzer Takt auf dem Bildschirm angezeigt (vgl. Streitpatentschrift, Fig. 1 bis 3 sowie den zugehörigen Text in Abs. [0039] und [0049] \u002F Merkmal **1.4.2**). Ein auf dem Bildschirm gescrollter Takt wird unvollständig gezeigt, bis der gesamte Takt vollständig gezeichnet\u002Fgeschrieben ist (vgl. a. a. O. \u002F Merkmal **1.4.3**). \n\n125\\. Das beanspruchte Verfahren beinhaltet zudem ein Justieren\u002FAnpassen der Geschwindigkeit während des Durchlaufs der Takte (*measures scrolling speed*) in Abhängigkeit vom musikalischen Inhalt (*content*) der auf dem Bildschirm angezeigten Takte (*measures being displayed*) und in Abhängigkeit vom Tempo sowie von der Anzahl der Beats\u002FSchläge (*beats*) pro Takt (Merkmal **1.5.1**). Wie im Rahmen der Auslegung des Merkmals **1.2** ausgeführt, zählen Notenwerte und Pausenwerte zum musikalischen Inhalt (*content*) der auf dem Bildschirm angezeigten Takte (vgl. Figuren 1 bis 3 sowie die dort innerhalb der Taktstriche dargestellten Noten- und Pausenwerte). Im Hinblick auf Merkmal**1.5.1** geht aus der Beschreibung im Rahmen eines Ausführungsbeispiels hervor, dass die Geschwindigkeit (*the speed at which a single measure moves on the screen \u002F* *v* *measure* ) durch die Zeitspanne (*T* *measure* ) bestimmt wird, die ein Takt benötigt, um einen Raum (*E*) auf dem Bildschirm abzudecken (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0045] bis [0048]). \n\n126\\. Das im Merkmal **1.5.1** genannte Tempo ist gemäß Merkmal **1.5.2.1** entweder ein im digitalen Notentext (*digital score*) angegebenes Tempo oder ein von einem Benutzer gewähltes Tempo (vgl. Streitpatentschrift, a. a. O. sowie u. a. Abs. [0011], [0012] bis [0014] und Abs. [0043], in welchem beispielsweise ein Tempo von 60 Schlägen pro Minute und ein Tempo von *120 beats per minute* (*that is 2 beats per second*) genannt werden). \n\n127\\. Die Anzahl der Beats\u002FSchläge pro Takt (*number of beats per measure*) ist gemäß Merkmal **1.5.2.2** entweder \n\n128\\. \n\n\\- die Anzahl der Schläge pro Takt (z. B. drei Schläge\u002FBeats in Viertelnoten bei einem ¾-Takt), die im digitalen Notentext (digital score) einer Datei (score file) angegeben ist (vgl. Streitpatentschrift, Fig. 1 bis 3 und Abs. [0046]:[…] the number of beats per measure (n_beatsmeasure) is obtained from the score file […])\n\n129\\. oder \n\n130\\. \n\n\\- die Anzahl der Schläge\u002FBeats pro Takt, die von einem tatsächlich spielenden Benutzer vorgegeben wird (imposed by a user who is actually playing).\n\n131\\. Letztere Merkmalsalternative bedeutet, dass das Tempo und die Taktart (d. h. die feste Anzahl an Schlägen\u002FBeats pro Takt) aus der gemäß Merkmal **1.2** geladenen Notentext-Datei (*score file*) nicht berücksichtigt werden (vgl. Streitpatentschrift, Abs. [0047] i. V. m. Abs. [0046]: *[…] Alternatively, this*[number of beats per measure] *is imposed by the user. [0047] Then, the tempo applied to the beats is obtained. Alternatively, this is imposed by the user*). **II.**\n\n132\\. In der erteilten Fassung vermag die Beklagte das Streitpatent nicht erfolgreich zu verteidigen, da dieser Fassung der geltend gemachte Nichtigkeitsgrund der fehlenden Patentfähigkeit entgegensteht (Art. II § 6 Abs. 1 S. 1 Nr. 1 IntPatÜG i. V. m. Art. 138 Abs. 1 Buchst. a), Art. 52 bis 57 EPÜ). \n\n133\\. \n\n1\\. Der Gegenstand des Anspruchs 1 erweist sich als nicht neu gegenüber dem Stand der Technik (Art. II § 6 Abs. 1 S. 1 Nr. 1 IntPatÜG i. V. m. Art. 138 Abs. 1 Nr. 1, Art. 52, 54 EPÜ).\n\n134\\. \n\na) Die vorveröffentlichte und damit als Stand der Technik geltende Anwendung\u002FApp „Logic Pro“ gemäßK11(K11.1a-b,K11.2,K11.3) beschreibt ein Verfahren zum Darstellen eines musikalischen Notentexts auf dem Bildschirm eines Geräts (iPad), wobei ein grüner Rollbalken im zeitlichen Verlauf eines Musikstücks durch einen Notentext „gerollt“, d. h. gescrollt wird (vgl. BenutzerhandbuchK11.3asowie Screenshots aus einem VideoK11.2zu zwei aufeinanderfolgenden Zeiten). Der dargestellte Notentext wird demnach entsprechend Merkmal1.1gescrollt.\n\n135\\. Bei dem Verfahren wird eine Datei (z. B. mit dem Namen „ *My Score“*) mit einem darin befindlichen Notentext (*Score*) in digitaler Form in einen Speicher des Geräts geladen, wobei der Notentext einen oder mehrere Takte umfasst (vgl. nachfolgenden Screenshot aus **K11.2** zum Öffnen einer Datei mit dem Namen *My Score*). \n\n136\\. Ausweislich des Benutzerhandbuchs zu **K11** \u002F„Logic Pro“ werden Standard-MIDI-Files als Dateien verwendet (vgl. **K11.3a** , S. 1099, *Arbeiten mit Standard-MIDI-Files*). Diesbezüglich weiß der Fachmann, dass eine MIDI-Datei nicht nur eine digitale Schnittstelle für Musikinstrumente darstellt und dem Austausch von Steuerinformationen für Musikinstrumente dient, sondern auch ein Kommunikationsprotokoll für die zu übermittelnden Daten in Bezug auf Noten enthalten kann. Die Datei „ *My Score* “ (übersetzt: „Mein Notentext“) beinhaltet auch die zur Darstellung von Notentext notwendigen Informationen (Merkmal **1.2**). Dem steht nicht entgegenstehen, dass auf Seite 935 der **K11.3a** aufgeführt wird, dass „Logic Pro“ bei der Notendarstellung den Inhalt der MIDI-Regionen mithilfe verschiedener benutzerdefinierter Methoden interpretiert. \n\n137\\. Wie schon im Hinweis an die Parteien ausgeführt, wird auf dem Bildschirm des Geräts (*iPad*) wenigstens ein Musiktakt aus einem Notentext (*score*) angezeigt (vgl. vorherige Screenshots sowie auch den nachfolgenden Screenshot aus **K11.2** , in dem mehrere Takte dargestellt sind \u002F Merkmal **1.3**). \n\n138\\. Das Verfahren beinhaltet zudem einen Bildlauf durch die Musiktakte als kontinuierliche Folge von musikalischen Zeichen, wobei zusätzliche Takte aufeinanderfolgend\u002Fkonsekutiv auf dem Bildschirm gezeigt werden (vgl. nachfolgende Screenshots aus **K11.2** \u002F Merkmale **1.4.1** und**1.4.2**). \n\n139\\. Aus den zu **K11** zugehörigen Screenshots (vgl. **K11.2**) geht auch eindeutig hervor, dass ein auf dem Bildschirm gescrollter Takt unvollständig gezeigt wird, bis der gesamte gescrollte Takt vollständig ist (Merkmal **1.4.3**). \n\n140\\. Wie den zu **K11** zugehörigen Screenshots (vgl. **K11.2**) ebenfalls eindeutig zu entnehmen ist, wird die Geschwindigkeit des Bildlaufs je nach musikalischem Inhalt der einzelnen Takte angepasst. Dabei wird im Zeitabschnitt von *01:28* bis *01:36* der 4. Takt mit Viertelnoten und Viertelpause in der Zeit von *01:28* bis *01:30* durchlaufen. \n\n141\\. Demnach werden beide Takte in jeweils zwei Sekunden (hier von *01:30* bis *01:32*) durchlaufen, obwohl der 4. Takt – mit mehr Inhalt – viel breiter dargestellt wird (etwa dreimal so breit; vgl. rote Pfeile) als der 5. Takt. Die Taktroll-Geschwindigkeit wird also an ein Tempo sowie an die Anzahl der Beats\u002FSchlägen pro Takt angepasst. Folglich ist auch ein Anpassen der Scrollgeschwindigkeit offenbart, welche damit offensichtlich nicht konstant ist (vgl. Duplik, S. 13\u002F14, seitenübergreifender Absatz). Damit ist auch das Merkmal **1.5.1** bereits bekannt. \n\n142\\. Das Tempo ist ein im digitalen Notentext angezeigtes Tempo (vgl. nachfolgenden ersten Screenshot aus **K11.2** \u002F Merkmal **1.5.2.1**), kann aber auch durch einen Benutzer über ein Bedienfeld (Button) eingestellt werden (vgl. nachfolgenden zweiten Screenshot mit grüner Tempoanzeige sowie den dritten Screenshot (Bedienfeld\u002FButton) aus **K11.2** \u002F Merkmal **1.5.2.2**). \n\n143\\. Damit weist das aus der **K11** bekannte Verfahren sämtliche Merkmale des Anspruchs 1 der erteilten Fassung des Streitpatents auf, was der erforderlichen Neuheit entgegensteht. \n\n144\\. \n\nb) Da die Beklagte in der mündlichen Verhandlung ausdrücklich erklärt hat, die erteilte Fassung des Streitpatents und die Fassung der Hilfsanträge als geschlossenen Anspruchssatz dergestalt zu verteidigen, dass der Senat zur Prüfung des nächsten Hilfsantrags übergehen soll, wenn sich, wie hier, einer der nebengeordneten Ansprüche als nicht patentfähig erweist, hat das Streitpatent somit in der erteilten Fassung insgesamt keinen Bestand (vgl. hierzu auch BGH Urteil vom 13. September 2016 – X ZR 64\u002F14, GRUR 2017, 57 – Datengenerator).\n\n**III.**\n\n145\\. In der aus dem Tenor ersichtlichen, zulässigen Fassung des Hilfsantrags 1 vom 14. April 2025 erweist sich das Streitpatent jedoch als rechtsbeständig. Die geltend gemachten Nichtigkeitsgründe der unzulässigen Erweiterung und der fehlenden Patentfähigkeit stehen ihm in dieser Fassung nicht entgegen (Artikel II § 6 Abs. 1 S. 1 Nr. 1 und 2 IntPatÜbkG i. V. m. Art. 138 Abs. 1 Buchst. a und b, Art. 83, 54, 56 EPÜ). \n\n146\\. \n\n1\\. Die Fassung des Hilfsantrags 1 ist zulässig.\n\n147\\. Die Anspruchsfassung weist keine unzulässige Erweiterung auf. Die Lehre seiner nebengeordneten Ansprüche 1 und 10 bis 13 ist sowohl in der Patentschrift als auch in den ursprünglichen Anmeldungsunterlagen offenbart. Dies gilt auch für die auf den Patentanspruch 1 rückbezogenen Unteransprüche 2 bis 10. Die Anspruchsfassung des Hilfsantrags 1 erweitert nicht den Schutzbereich des Patents. Patentanspruch 1 dieser Fassung stellt auch eine Einschränkung gegenüber dem erteilten Patentanspruch 1 dar. \n\n148\\. \n\na) Patentanspruch 1 des Hilfsantrags 1 ist nicht unzulässig erweitert. Die Merkmale1.1,1.3,1.5.2.1und1.5.2.2des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 1 sind zugleich Inhalt des ursprünglich eingereichten Anspruchs 1 sowie des Anspruchs 1 in der erteilten Fassung des Streitpatents. Merkmal1.2und Merkmal1.5.1sind in der Anspruchsfassung nach Hilfsantrag 1 gegenüber der erteilten Fassung wie folgt präzisiert (Änderungen hervorgehoben):\n\n149\\. \n\n1.2H1 loading a file having a digital score in a piece of memory of said device, said score comprising a plurality of measures, said digital score being in a format which contains the same information as provided by a paper score;\n\n150\\. **1.5.1** **H1** adjusting the measures scrolling speed, which is the amount of space covered by at least one measure on the screen divided by the time required for playing that at least one measure, according to the music content of the measures being displayed on the screen, to a tempo and to a number of beats per measure \n\n151\\. Demnach wird eine Datei mit einem digitalen Notentext in einen Teil des Speichers des Geräts geladen, wobei der Notentext eine Vielzahl von Takten umfasst und in einem Format vorliegt, welches die gleichen Informationen enthält, wie sie von einem (klassischen) Notentext in Papier bereitgestellt werden. Dies ist sowohl in der Streitpatentschrift (vgl. Fig. 1 bis 4 sowie Abs. [0030]) wie auch der ursprünglich eingereichten Anmeldung (vgl. Fig. 1 bis 4 der Offenlegungsschrift sowie Abs. [0028]) offenbart (Merkmal **1.2** **H1** ). \n\n152\\. Das Merkmal **1.5.1** **H1** , welches in der Streitpatentschrift (vgl. Abs. [0011]) beschrieben wird und welches das Anpassen der Geschwindigkeit (*speed*) des Durchlaufs der Takte (*measures*) gemäß (*according*) dem musikalischen Inhalt (*music content*) der auf dem Bildschirm angezeigten Takte beinhaltet, kann der Fachmann der ursprünglichen Beschreibung entnehmen (vgl. u. a. Abs. [0009] ff: *[…] adjusting the scrolling speed according to the displayed measures, to a tempo and […]* ; vgl. auch Abs. [0033]: *Therefore, it is desirable to adapt the scrolling according to the content of the score, and in particular, to the music displayed on the screen*). Der Inhalt des angezeigten Notentexts umfasst hier einen oder mehrere Takte. Das Justieren\u002FAnpassen der Geschwindigkeit des Durchlaufs der Takte (*measures*) gemäß dem musikalischen Inhalt (*music content*) der auf dem Bildschirm angezeigten Takte stellt nichts Anderes dar als das Anpassen der Geschwindigkeit gemäß den auf dem Bildschirm angezeigten Takten (vgl. a. a. O. und Fig. 1 bis 4 der Streitpatentschrift, die mit den Figuren der Offenlegungsschrift bzw. den ursprünglich eingereichten Figuren mitsamt zugehöriger Beschreibung übereinstimmen). \n\n153\\. In den Merkmalen **1.4.1** und **1.4.2** des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 1, die nachfolgend unter Hervorhebung von Änderungen gegenüber der erteilten Fassung wiedergegeben sind, \n\n154\\. \n\n1.4.1 scrolling saidscoremusical measures as a continuous string of musical signs\n\n155\\. \n\n1.4.2 drawn on the screen in a consecutive way,bycontinuouslyshowing on the screen additional measures of music while the already scrolled measures disappear from the screen, wherein at least one whole measure is simultaneously drawn on the screen,\n\n156\\. kommt zum Ausdruck, dass das Verfahren ein Scrollen (*scrolling*) durch die Musiktakte als kontinuierliche Folge von musikalischen Zeichen umfasst (*musical measures as a continuous string of musical signs*). Die Takte werden als eine fortlaufende Kette von musikalischen Zeichen (*musical measures as a continuous string of musical signs*) nacheinander (*in a consecutive way*) auf dem Bildschirm (*screen*) gezeichnet (*drawn*), indem kontinuierlich zusätzliche Takte der Musik auf dem Bildschirm gezeigt werden, während bereits gescrollte Takte verschwinden und zeitgleich mindestens ein ganzer Takt des Notentexts auf den Bildschirm dargestellt ist. Die Merkmale **1.4.1** und **1.4.2** ergeben sich unmittelbar und eindeutig aus der Streitpatentschrift (vgl. Absatz [0078], letzter Satz, sowie den Figuren 1 bis 3 und dem zugehörigen Text in den Absätzen [0039] und [0049]). In gleicher Weise ist dies auch in den ursprünglichen Figuren 1 bis 3 und der ursprünglichen Beschreibung offenbart (vgl. Offenlegungsschrift, u. a. Abs. [0075], letzter Satz). \n\n157\\. Der Gegenstand des Patentanspruchs 1 nach Hilfsantrag 1 geht damit weder über den Inhalt der Patentanmeldung in ihrer ursprünglich eingereichten Fassung noch über den Inhalt der erteilten Fassung hinaus, beinhaltet damit keine unzulässige Erweiterung. Er erweitert auch nicht den Schutzbereich des Patents. \n\n158\\. \n\nb) Dies gilt für die in ihrem Wortlaut gegenüber der erteilten Fassung unverändert gebliebenen, auf den neuen Patentanspruch 1 mittelbar oder unmittelbar rückbezogenen Unteransprüche 2 bis 10 der Fassung des Hilfsantrags 1 in gleicher Weise. Die in ihrem Wortlaut ebenfalls unverändert gebliebenen, nebengeordneten Ansprüche 11 bis 13 des Hilfsantrags 1 sind zulässig und unterscheiden sich von ihrer erteilten Fassung in ihrem Sinngehalt lediglich durch ihren Rückbezug auf den nun - wie dargestellt - veränderten Patentanspruch 1. Dies führt zu einer insgesamt zulässigen Antragsfassung.\n\n159\\. \n\n2\\. Der Gegenstand des Anspruchs 1 nachHilfsantrag 1ist neu gegenüber dem im Verfahren befindlichen Stand der Technik.\n\n160\\. \n\na) Die Anwendung\u002FApp „Logic Pro“ gemäßK11(K11.1a-b,K11.2,K11.3) beschreibt – wie ausgeführt – ein Verfahren zum Darstellen eines musikalischen Notentexts auf einem Bildschirm eines Geräts (iPad), wobei ein Rollbalken im zeitlichen Verlauf eines Musikstücks durch den Notentext geschoben\u002Fgerollt wird (vgl. BenutzerhandbuchK11.3asowie Screenshots aus einem VideoK11.2). Der Notentext wird hier ebenfalls entsprechend Merkmal1.1gescrollt.\n\n161\\. Das Merkmal **1.5.1** **H1** des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 1, dass die Taktscrollgeschwindigkeit der Platz ist, der von mindestens einem Takt auf dem Bildschirm abgedeckt wird, geteilt durch die Zeit, die für das Spielen mindestens eines Takts benötigt wird, ist jedoch nicht aus **K11** bekannt. Es ist vielmehr erkennbar, dass die Geschwindigkeit hier auf Basis der Zeitdauer einzelner Noten – Note für Note – ermittelt und bestimmt wird (vgl. a. a. O. sowie **K11.2** und die vorherigen Ausführungen dazu). \n\n162\\. \n\nb) Auch aus der DruckschriftK14ist das Merkmal1.5.1H1des Anspruchs 1 gemäß Hilfsantrag 1 nicht bekannt. Diesem Merkmal entsprechend ist die justierte Taktscrollgeschwindigkeit (measures scrolling speed) der Platz, der von mindestens einem angezeigten Takt auf dem Bildschirm abgedeckt wird, geteilt durch die Zeit, die für das Spielen des mindestens einen Takts benötigt wird (Merkmal1.5.1H1fehlt). DruckschriftK14lehrt vielmehr, dass die Geschwindigkeit auf Basis der Zeitdauer einzelner Noten (time data of each of the notes) bestimmt wird (vgl. Abs. [0044]). Die Bestimmung der Geschwindigkeit des Scrollens des Notentextes geschieht dabei, bevor der Notentext gescrollt wird, also vorab und nicht während der laufenden Anzeige des Notentextes (vgl. a. a. O. und Fig. 5, Schritt S102 bis Schritt 105).\n\n163\\. \n\nc) Im HandbuchK9.4wird eine Anwendung\u002FApp (K9\u002FReflow) beschrieben, die ein Verfahren zum Scrollen durch einen musikalischen Notentext (score) auf einem Bildschirm eines Geräts (iPad) beinhaltet (vgl. u. a. S. 1, 2 und 7 mit dem dort dargestellten und nachfolgend wiedergegebenen Screenshot \u002F Merkmal1.1). Ein und mehrere Musiktakte aus einem Notentext werden auf dem Bildschirm angezeigt (vgl.K9.4, S. 7 und Screenshot \u002F Merkmal1.3).\n\n164\\. Der Fachmann kann der **K9.4** zwar entnehmen, dass die dort beschriebene App einen Bildlauf bzw. ein sogenanntes Scrollen durch die genannten Musikakte als kontinuierliche Folge von musikalischen Zeichen umfasst (vgl. a. a. O. \u002F Merkmal **1.4.1**). Die musikalischen Takte werden hier als eine fortlaufende Kette von musikalischen Zeichen nacheinander auf dem Bildschirm dargestellt, indem kontinuierlich zusätzliche Takte der Musik auf dem Bildschirm gezeigt werden, während bereits gescrollte Takte vom Bildschirm verschwinden (vgl. Merkmal **1.4.2**). Ein auf dem Bildschirm gescrollter Takt wird auch unvollständig gezeigt, bis der gesamte Takt vollständig ist (vgl. **K9.4** , S. 7 und den zuvor dargestellten Screenshot \u002F Merkmal **1.4.3**). \n\n165\\. Das Merkmal **1.2 bzw. 1.2** **H1** ist der **K9** bzw. **K9.1** bis **K9.5** nicht zu entnehmen. In **K9.4** wird zwar beschrieben, dass ein Musikinstrument\u002FTasteninstrument (*Keyboard*) mittels einer digitalen Schnittstelle für Musikinstrumente (*MIDI*) an das Gerät (*iPad*) angeschlossen werden kann, um Noten für einen musikalischen Notentext in die auf dem Gerät (*iPad*) befindliche *Reflow* -Anwendung\u002FApp einzugeben und dort direkt zu spielen (vgl. S. 8, erster Abs.).Die MIDI-Schnittstelle sorgt dafür, dass Signale des Musikinstruments im Rahmen eines Schnittstellenprotokolls (MIDI-Protokoll) an das Gerät (*iPad*) und die Reflow-Anwendung\u002FApp übertragen werden. Eine MIDI-Schnittstelle und ein Protokoll stellen jedoch noch keine Datei dar (vgl. Ausführungen zur Auslegung des Merkmals **1.2**). Dass eine Datei mit einem darin befindlichen Notentext in digitaler Form entsprechend Merkmal **1.2** bzw. **1.2** **H1** in einem Speicherteil des Geräts (*iPad*) geladen wird, wobei der Notentext wenigstens einen Musiktakt – d. h. wenigstens ein Muster gleicher Grundschläge\u002FZählzeiten – umfasst, ist **K9.4** nicht zu entnehmen. Dies gilt in gleicher Weise für **K9.5** (und **K9.1** bis **K9.3** im Zusammenhang mit **K9.4**). Dem von der Klägerin zu **K9.2** gezeigten Screenshot (vgl. Klageschrift S. 31) ist zwar zu entnehmen, dass ein Programm-Quellcode *REMidiFile.cpp* in der Programmiersprache C++ ein Menü zum Öffnen (*Open*) einer Datei vorsieht. Weitere Details sind dem Screenshot jedoch nicht zu entnehmen. \n\n166\\. Dass entsprechend Merkmal **1.5.1** **H1** des Anspruchs 1 gemäß Hilfsantrag 1 die Taktscrollgeschwindigkeit (*measures scrolling speed*) der Platz ist, der von mindestens einem Takt auf dem Bildschirm abgedeckt wird, geteilt durch die Zeit, die für das Spielen mindestens eines Takts benötigt wird, kann der Fachmann der **K9.4** \u002F**K9** ebenfalls nicht entnehmen. Auch **K9.5** bzw. **K9.1** bis **K9.3** ist dies nicht zu entnehmen. Im Gegensatz zu Merkmal **1.5.1** **H1** wird die Geschwindigkeit hier auf Basis der Zeitdauer einzelner Noten – Note für Note – ermittelt und bestimmt (vgl. Screenshots aus **K9.3** zu aufeinanderfolgenden Zeiten). \n\n167\\. \n\nd) Auch der EntgegenhaltungK10ist das Merkmal1.5.1H1des Anspruchs 1 gemäß Hilfsantrag 1 bezüglich der Taktscrollgeschwindigkeit nicht zu entnehmen. In dem zugehörigen Wikipedia-ArtikelK10.1ist von einem Notentext (score) die Rede, der automatisch synchronisiert angezeigt wird, wobei dies Note für Note geschieht (graphical note-by-note visualization; vgl. auch Screenshots ausK10.5), aus denen eine Bestimmung und Einstellung der Taktscrollgeschwindigkeit in Abhängigkeit von einzelnen Noten hervorgeht, im Gegensatz zu Merkmal1.5.1H1.\n\n168\\. \n\ne) Die weiteren im Verfahren befindlichen Druckschriften geben ebenfalls keinen Hinweis auf das Merkmal1.5.1H1. Dergleichen ist auch nicht von der Klägerin geltend gemacht worden.\n\n169\\. So entnimmt der Fachmann der Software\u002FAnwendung**K15** (*GarageBand*) ein Verfahren zum Editieren, Abspielen und Darstellen von musikalischem Notentext (*sheet music*), bei dem eine Datei mit einem darin befindlichen digitalen Notentext in einen Speicher eines Geräts (*iPad* oder *Mac*) geladen wird, wobei der Notentext mehrere Takte umfasst (vgl. u. a. Screenshot gemäß Anlage**K15.1** \u002F Merkmal **1.2**). \n\n170\\. Die Geschwindigkeit des Durchlaufs der Take wird an den musikalischen Inhalt angepasst – einen Hinweis darauf, dass die Taktscrollgeschwindigkeit entsprechend Merkmal **1.5.1** **H1** der Platz ist, der von mindestens einem Takt auf dem Bildschirm abgedeckt wird, geteilt durch die Zeit, die für das Spielen mindestens eines Takts benötigt wird, gibt es jedoch nicht in **K15**. \n\n171\\. Druckschrift **K16** offenbart, dass ein Anzeigeprogramm (*display application 164*) Befehle zur Tempoanpassung verarbeitet, die von einem Benutzer über die Benutzereingabeschnittstelle (*user input interface 158*) empfangen werden (vgl. u. a. S. 15, Z. 14-20). Ein Hinweis auf eine Anpassung der Taktscollgeschwindigkeit gemäß Merkmal **1.5.1** **H1** findet sich jedoch auch nicht in Druckschrift **K16**. \n\n172\\. Druckschrift **K17** lehrt lediglich eine seitenweise Darstellung von Takten und ein Umblättern (*page turn*) von Seiten (vgl. u. a. Fig. 1 und S. 9, Z. 33-35). Ein Scrollen oder Rollen sowie ein Anpassen\u002FJustieren der Taktrollgeschwindigkeit gemäß dem Musikinhalt des auf dem Bildschirm angezeigten Takts, einem Tempo und einer Anzahl von Schlägen pro Takt entsprechend Merkmal **1.5.1** **H1** werden jedoch nicht beschrieben. \n\n173\\. In Druckschrift **K18** wird lediglich auf eine aktivierbare dynamische Geschwindigkeitsregelung hingewiesen, ohne jedoch Einzelheiten zu nennen, die auf das Merkmal **1.5.1** **H1** hinweisen könnten (vgl. u. a. Abs. 18, letzter Satz). \n\n174\\. Im Übrigen gibt das von der Klägerin als Anlage **K19** beigefügte Urteil aus einem parallelen Nichtigkeitsverfahren in Spanien ebenfalls keinen Hinweis auf einen Stand der Technik, der das Merkmal **1.5.1** **H1** offenbart. \n\n175\\. \n\n3\\. Der Gegenstand des Patentanspruchs 1 nach Hilfsantrag 1 beruht auch auf einer erfinderischen Tätigkeit.\n\n176\\. \n\na) Wie ausgeführt, gibt es in keiner der im Verfahren befindlichen Entgegenhaltungen einen Hinweis auf das Merkmal1.5.1H1. Auch eine Zusammenschau der im Verfahren befindlichen Entgegenhaltungen führt damit nicht zum Gegenstand des Anspruchs 1 nach Hilfsantrag 1. Das Merkmal1.5.1H1des Anspruchs 1 gemäß Hilfsantrag 1, dass die Taktscrollgeschwindigkeit der Platz ist, der von mindestens einem Takt auf dem Bildschirm abgedeckt wird, geteilt durch die Zeit, die für das Spielen mindestens eines Takts benötigt wird, ergibt sich dabei für den Fachmann auch nicht in naheliegender Weise unter Hinzunahme seines Fachwissens.\n\n177\\. \n\nb) Die vorstehenden Ausführungen gelten in gleicher Weise in Bezug auf die Patentfähigkeit der Gegenstände der nebengeordneten Ansprüche 11 bis 13 nach Hilfsantrag 1, die unter anderem jeweils auf den Anspruch 1 rückbezogen sind.\n\n178\\. \n\nc) Die auf den Anspruch 1 rückbezogenen Unteransprüche in der Fassung des Hilfsantrags 1 erfüllen ebenfalls die an sie hinsichtlich ihrer Schutzfähigkeit zu stellenden Anforderungen.\n\n179\\. \n\n4\\. Da sich das Streitpatent in der zulässig verteidigten Fassung nach Hilfsantrag 1 somit als rechtsbeständig erweist, war die Klage insoweit abzuweisen.\n\n5\\. IV.\n\n180\\. Die Kostenentscheidung beruht auf § 84 Abs. 2 Satz 1 und 2 PatG, § 92 Abs. 1 Satz 1 1. Alt. ZPO, der Ausspruch über die vorläufige Vollstreckbarkeit auf § 99 Abs. 1 PatG i. V. m. § 709 ZPO.","de","jurionline_de","","BPatG München, 21.05.2025, 6 Ni 13\u002F24 (EP)","ecli-de-neuris-jure259032042",null,[19,34,44,54,64],{"id":20,"ecli":21,"caseNumber":14,"courtId":22,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":24,"language":25,"source":26,"sourceUrl":27,"summary":14,"slug":28,"metadata":29},"410","ECLI:NL:RBLIM:2026:6423",66,"2026-07-08T00:00:00.000Z","RECHTBANK limburg\n\nZittingsplaats Roermond\n\nBestuursrecht\n\nzaaknummer: ROE 25 \u002F 2565\n\nuitspraak van de meervoudige kamer van 8 juli 2026 in de zaak tussen\n\n [belanghebbende] , gevestigd te [plaats], belanghebbende\n\n(gemachtigde: M.O.E. Uyen)\n\nen\n\nde heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking Gemeenten en Waterschappen, de heffingsambtenaar (gemachtigde: A. van den Dool).\n\nProcesverloop\n\nDe heffingsambtenaar heeft op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet woz) de waarde van de onroerende zaken van belanghebbende voor het belastingjaar 2025 vastgesteld (het primaire besluit).\n\nBelanghebbende heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt.\n\nDe heffingsambtenaar heeft het bezwaar van belanghebbende gegrond verklaard (het bestreden besluit). Aan belanghebbende is een proceskostenvergoeding van in totaal € 161,74 toegekend.\n\nBelanghebbende heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.\n\nDe heffingsambtenaar heeft verweer gevoerd.\n\nOp 4 mei 2026, aangevuld op 11 mei 2026, zijn van belanghebbende nadere gronden en stukken ontvangen.\n\nHet onderzoek ter zitting heeft vervolgens plaatsgevonden op 15 mei 2026. Belanghebbende heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L.H.G.M. Driessen, kantoorgenote van haar gemachtigde bij Previcus B.V. te Boxmeer. De heffingsambtenaar heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.\n\nOverwegingen\n\n1. De rechtbank stelt vast dat de woz-waarde tussen partijen niet meer in geschil is. Het beroep van belanghebbende richt zich enkel tegen de toegekende proceskostenvergoeding en spitst zich toe op de vraag of de heffingsambtenaar bij de vaststelling van de proceskostenvergoeding in bezwaar toepassing heeft mogen geven aan de vermenigvuldigingsfactor 0,125 van artikel 30a, eerste lid, van de Wet woz, zoals dit artikellid luidt met ingang van 1 januari 2025.\n\n2. De heffingsambtenaar heeft in het bestreden besluit de proceskostenvergoeding van € 161,74 als volgt gespecificeerd:\n\n- indienen bezwaarschrift: 1 punt x waarde per punt € 647,- x factor 0,125 = € 80,87 +\n\n- bijwonen hoorzitting: 1 punt x waarde per punt € 647,- x factor 0,125 = € 80,87 = € 161,74.\n\n3. Belanghebbende vindt dat de heffingsambtenaar een te lage proceskostenvergoeding heeft toegekend. Zij verzoekt de rechtbank om artikel 30a van de Wet woz buiten toepassing te laten, omdat haar gemachtigde een bijzonder geval is als bedoeld in het zogenoemde 30a-arrest van de Hoge Raad van 17 januari 2025 (ECLI:NL:HR:2025:46).\n\n4. In het 30a-arrest heeft de Hoge Raad geoordeeld dat bijzondere gevallen zich onderscheiden doordat zij niet voldoen aan de volgende kenmerken: dat aan de belanghebbende rechtsbijstand wordt verleend door een beroepsmatig optredende gemachtigde, dan wel een kantoor, waarvan het bedrijfsmodel eruit bestaat dat\n\n( i) wordt opgetreden op basis van no cure no pay,\n\n(ii) daarbij zodanige afspraken met de cliënten worden gemaakt dat het bedrag van eventuele proceskostenvergoedingen aan de gemachtigde of aan het kantoor wordt afgedragen, en\n\n(iii) de procedures op een zodanige wijze worden gevoerd dat de daarin toegekende proceskostenvergoedingen de in redelijkheid gemaakte kosten ver overtreffen.\n\n5. De daarbij te hanteren regels zijn nader uitgewerkt in de arresten van de Hoge Raad van 25 april 2025 (ECLI:NL:HR:2025:670) en 18 juli 2025 (ECLI:NL:HR:2025:1175).\n\n5.1.. Volgens de Hoge Raad rusten op de belanghebbende de stelplicht en bewijslast van feiten die meebrengen dat buiten redelijke twijfel komt vast te staan dat, beoordeelt naar de situatie op het moment waarop het desbetreffende rechtsmiddel is aangewend, het bedrijfsmodel van de betreffende gemachtigde of diens kantoor kennelijk niet allehiervoor bedoelde drie kenmerken heeft en dat aldus sprake is van een bijzonder geval. Er is dus (al) sprake van een bijzonder geval als één van de drie kenmerken niet van toepassing is.\n\n5.2.. Bij de beoordeling van het bedrijfsmodel gaat het niet specifiek om de werkzaamheden die de gemachtigde heeft verricht in de procedure waarop de proceskostenvergoeding ziet. Met het bedrijfsmodel is namelijk meer in het algemeen de wijze bedoeld waarop de gemachtigde zijn inkomsten verwerft met het beroepsmatig verlenen van rechtsbijstand.\n\n5.3.. Indien het bedrijfsmodel van een gemachtigde of een kantoor inhoudt dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay (i), of op een grondslag die daarmee in wezen overeenkomt en daarmee dus op één lijn kan worden gesteld, en dat daarbij afspraken met de cliënten worden gemaakt als hiervoor onder (ii) bedoeld, zal aldus moeten worden beoordeeld of dit bedrijfsmodel voldoet aan het hiervoor onder (iii) vermelde kenmerk van vergaande overdekking. Daartoe moet een vergelijking worden gemaakt tussen enerzijds het totale bedrag aan proceskostenvergoedingen dat aan de gemachtigde of aan het kantoor wordt afgedragen, en anderzijds het totale bedrag van de kosten van de gemachtigde of van het kantoor die kunnen worden toegerekend aan het voeren van de procedures waarop die proceskostenvergoedingen betrekking hebben. Het komt dus erop aan of het totale bedrag van de afgedragen proceskostenvergoedingen het totale bedrag van de zojuist bedoelde kosten verre overtreft. De omstandigheid dat vaak geheel of ten dele gebruik wordt gemaakt van gestandaardiseerde tekstblokken die niet zijn toegespitst op de desbetreffende zaak, vormt een aanwijzing dat het bedrijfsmodel wel het derde kenmerk van vergaande overdekking heeft, en zal daarom in het algemeen volstaan om aan te nemen dat de belanghebbende niet in dit door hem te leveren bewijs is geslaagd.\n\n6. In het arrest van 26 september 2025 (ECLI:NL:HR:2025:1375) heeft de Hoge Raad nader uitgewerkt wanneer sprake is van een bedrijfsmodel dat eruit bestaat dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay (i). Bij optreden op basis van no cure no pay moet worden uitgegaan van afspraken tussen de belanghebbende en de rechtsbijstandverlener op grond waarvan de belanghebbende geen financieel risico loopt bij inschakeling van de rechtsbijstandverlener, omdat geen instapvergoeding verschuldigd is noch een percentage van de bespaarde belasting als vergoeding moet worden afgestaan (zie Kamerstukken II 2023\u002F24, 36 427, nr. 3, blz. 2). Bij de beoordeling van de vraag of het bedrijfsmodel van een beroepsmatig optredende gemachtigde, dan wel een kantoor, eruit bestaat dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay, komt het dus erop aan of die gemachtigde dan wel diens kantoor afspraken maakt met klanten op grond waarvan zij geen financieel risico lopen bij het verstrekken van de opdracht tot het verlenen van rechtsbijstand in een belastingprocedure. De verschuldigdheid van een instapvergoeding staat niet in alle gevallen eraan in de weg dat afspraken met een rechtsbijstandsverlener worden aangemerkt als afspraken op basis van no cure no pay. Onder het beroepsmatig verlenen van rechtsbijstand op basis van no cure no pay wordt namelijk ook begrepen het beroepsmatig verlenen van rechtsbijstand op een grondslag die daarmee in wezen overeenkomt en daarmee dus op één lijn kan worden gesteld. Dan moet worden gedacht aan de betaling van een zodanig laag bedrag dat die betaling als een pro forma of symbolische bijdrage moet worden beschouwd.\n\n7. De rechtbank stelt vast dat de gemachtigde van belanghebbende in deze zaak niet heeft bestreden dat haar bedrijfsmodel de hiervoor onder (ii) en (iii) vermelde kenmerken heeft.\n\n8. Belanghebbende bestrijdt dat het bedrijfsmodel van haar gemachtigde ten tijde van het instellen van bezwaar (en beroep) eruit bestaat dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay (i). Hiertoe heeft de gemachtigde verwezen naar een beschrijving van haar per 1 januari 2025 gewijzigde bedrijfsmodel (“Bijzonder geval: bedrijfsmodel Previcus en artikel 30a Wet WOZ”).\n\n8.1.. Volgens die beschrijving is de werkwijze met ingang van 1 januari 2025 fundamenteel gewijzigd. Het aantal dossiers is vanaf 2025 aanzienlijk afgenomen van 128.000 zaken naar circa 1.291 zaken. De zaken worden (vrijwel) niet meer op basis van no cure no pay uitgevoerd, maar volgens een regulier model waarin een cliënt, ongeacht de uitkomst van de zaak, een vaste startvergoeding betaalt (doorgaans gebaseerd op het aantal aanslagbiljetten) en\u002Fof een deel van de gerealiseerde besparing afdraagt (in bijna alle gevallen 40% van de besparing). De vóór 2025 aangebrachte zaken worden nog op basis van no cure no pay uitgevoerd. Bovendien worden vanaf 2025 alle aanslagbiljetten op voorhand gescreend en worden enkel de zaken doorgezet waarbij op voorhand onvoldoende duidelijk is dat er geen fouten zijn gemaakt. Er is, aldus de beschrijving, geen sprake meer van een grote massa waar de wetswijziging (Wet herwaardering proceskostenvergoeding WOZ en Bpm) op zag. De gemachtigde richt zich voortaan op de zakelijke markt, waarbij vrijwel altijd ook prijsafspraken met belanghebbenden worden gemaakt die losstaan van eventueel toegekende proceskostenvergoedingen.\n\n8.2.. De gemachtigde heeft de prijsafspraken over 2025 als volgt in een overzicht opgenomen.\n\n8.3.. De vermelding in de volmacht dat de vergoeding voor de werkzaamheden uitsluitend het totaal van de proceskostenvergoedingen bedraagt, klopt, aldus de beschrijving, niet meer. De onderliggende overeenkomsten bepalen dat cliënten zelf vergoedingen verschuldigd zijn. De proceskostenvergoeding speelt daarin nog slechts een kleine aanvullende rol.\n\n9. Op 4 mei 2026 heeft de gemachtigde van belanghebbende de facturen en betaalbewijzen in een groot aantal zaken, waarin zij als gemachtigde optreedt, ingezonden. Op 11 mei 2026 is daarvan een overzicht overgelegd. Die stukken bevestigen het beeld dat de beschrijving van het bedrijfsmodel geeft. Uit de facturen en betaalbewijzen blijkt namelijk dat de gemachtigde van een groot deel van haar cliënten een “besparingsfee” van minimaal 30% van de eventuele belastingbesparing vraagt, zij die “besparingsfee” aan haar cliënten factureert en die “besparingsfee” vervolgens ook door de cliënten wordt betaald.\n\n10. Daarnaast komt uit de facturen en betaalbewijzen naar voren dat de meeste cliënten (bovenop de “besparingsfee”) tevens een (in hoogte variërende) “startfee” zijn verschuldigd. Op zitting heeft de gemachtigde toegelicht dat, indien overeengekomen, de “startfee” altijd wordt gefactureerd en betaald. Dat dit niet in alle gevallen gebeurt blijkt uit de overgelegde facturen en betaalbewijzen, en komt, aldus de gemachtigde, doordat de “startfee”, die ongeacht de uitkomst is verschuldigd, in die gevallen eerder is gefactureerd en betaald. Dat is anders bij de “besparingsfee”, die niet eerder dan na het nemen van het bestreden besluit in rekening kan worden gebracht, omdat dan pas de (hoogte van de) besparing duidelijk is.\n\n11. De heffingsambtenaar heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat het pas op 4 mei 2026 door de gemachtigde van belanghebbende indienen van facturen en betaalbewijzen (die op 6 mei 2026 door de rechtbank zijn vrijgegeven), die al in 2025 beschikbaar waren, in strijd is met een goede procesorde. De rechtbank overweegt dat partijen in beginsel vrij zijn om gedurende de procedure hun standpunten aan te vullen. Die vrijheid wordt echter begrensd door de beginselen van de goede procesorde. Hoewel de late indiening van reeds voorhanden zijnde stukken niet de schoonheidsprijs verdient, ziet de rechtbank hierin geen grond om die stukken vanwege strijd met een goede procesorde buiten beschouwing te laten. Hiertoe acht de rechtbank van belang dat de stukken een onderbouwing vormen van een eerder door de gemachtigde ingenomen standpunt, een reactie zijn op het verweerschrift en dat de aard en de omvang van de stukken niet zodanig zijn dat van de heffingsambtenaar om adequaat hierop te kunnen reageren een nader diepgaand (feiten)onderzoek wordt gevergd. De inhoudelijke reactie van de heffingsambtenaar op de stukken in de pleitnota bevestigen dit oordeel.\n\n12. De rechtbank stelt voorop dat voor haar de facturen en de betaalbewijzen leidend zijn voor de beoordeling van de vraag of kenmerk (i) op de gemachtigde van belanghebbende van toepassing is. Naar het oordeel van de rechtbank zijn (alleen) die stukken, en niet (ook) de overeenkomst, de website en de algemene voorwaarden van de gemachtigde (op 9 februari 2025), waarvan gesteld is dat die op dat moment nog niet in overeenstemming met het gewijzigde bedrijfsmodel waren gebracht, relevant voor de vraag of sprake is van een bedrijfsmodel op basis van no cure no pay. Omdat het bedrijfsmodel van de gemachtigde (en niet de vergoedingen in de aan de rechtbank voorliggende zaken) moet worden beoordeeld, blijft die beoordeling, anders dan de heffingsambtenaar stelt, niet beperkt tot de gemeenten binnen het ambtsgebied van de heffingsambtenaar. Daaruit volgt ook dat op grond van het (incidenteel) ontbreken van facturen en betaalbewijzen in aan de rechtbank voorliggende zaken niet zonder meer kan worden geconcludeerd dat kenmerk (i) op het bedrijfsmodel van de gemachtigde van toepassing is.\n\n13. De rechtbank is van oordeel dat met voldoende gegevens is onderbouwd dat de gemachtigde in 2025 voor een groot deel van de procedures een “besparingsfee” in rekening heeft gebracht. Door het betalen van een “besparingsfee” loopt een belanghebbende bij de inschakeling een gemachtigde voor het voeren van een procedure een financieel risico (zie hiervoor het arrest van de Hoge Raad van 26 september 2025). Deze door de gemachtigde gevraagde vergoeding (van 30-40%) acht de rechtbank, nog daargelaten dat de Hoge Raad dat enkel ten aanzien van “instapvergoedingen” heeft geoordeeld, ook niet dusdanig laag dat kan worden gesproken van rechtsbijstandverlening op een grondslag die in wezen overeenkomt met rechtsbijstandverlening op basis van no cure no pay. Op grond van het vorenstaande heeft belanghebbende, naar het oordeel van de rechtbank, buiten redelijke twijfel bewezen dat het bedrijfsmodel van de gemachtigde ten tijde van het instellen van bezwaar niet het kenmerk van optreden op basis van no cure no pay heeft (i). Daaraan doet niet af dat een belanghebbende vooraf ermee heeft ingestemd dat een eventuele vergoeding van proceskosten aan de gemachtigde toekomt. Dat geldt ook voor het ontbreken van facturen en betaalbewijzen van op een eerder moment in rekening gebrachte “startfees” en de door de heffingsambtenaar gestelde inconsistenties in de hoogte hiervan.\n\n14. Uit het vorenstaande volgt dat sprake is van een bijzonder geval en de heffingsambtenaar ten onrechte toepassing heeft gegeven aan artikel 30a, eerste lid, van de Wet woz.\n\n15. Dit betekent dat het beroep van belanghebbende gegrond is. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit voor zover dat ziet op de toegekende proceskostenvergoeding en bepaalt met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder b, van de Algemene wet bestuursrecht de proceskostenvergoeding voor de bezwaarfase op € 1.332,- (2 x € 666,-).\n\n16. Aan het standpunt van belanghebbende dat aan het bestreden besluit een motiveringsgebrek kleeft, wordt niet toegekomen.\n\n17. Omdat het beroep gegrond is, moet de heffingsambtenaar het griffierecht aan belanghebbende vergoeden.\n\n18. De rechtbank acht termen aanwezig om de heffingsambtenaar te veroordelen in de proceskosten die belanghebbende redelijkerwijs heeft moeten maken in verband met de behandeling van het beroep, een en ander eveneens overeenkomstig de normen van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Aan belanghebbende is door een derde beroepsmatig rechtsbijstand verleend. Voor de in aanmerking te nemen proceshandelingen worden 2 punten (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op zitting met een waarde van € 934,- per punt) toegekend. De rechtbank bepaalt in overeenstemming met het Richtsnoer proceskostenvergoeding belastingkamers gerechtshoven 2024 (neergelegd in de uitspraak van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 7 augustus 2024, ECLI:NL:GHSHE:2024:2524) de wegingsfactor op 0,5. Gelet hierop bedraagt het vanwege de in deze zaak verleende rechtsbijstand te vergoeden bedrag in totaal € 934,-.\n\nBeslissing\n\nDe rechtbank:\n\n- verklaart het beroep gegrond;\n\n- vernietigt het bestreden besluit voor zover dat ziet op de toegekende proceskostenvergoeding, stelt de proceskostenvergoeding voor de bezwaarfase vast op € 1.332,- en bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit;\n\n- draagt de heffingsambtenaar op het betaalde griffierecht van € 385,- aan belanghebbende te vergoeden;\n\n- veroordeelt de heffingsambtenaar in de proceskosten van belanghebbende wegens verleende rechtsbijstand in beroep tot een bedrag van € 934,-.\n\nDeze uitspraak is gedaan door mr. B.F.A. van Huijgevoort, voorzitter, en mrs. E.P.J. Rutten en J.H. van Hoof leden, in aanwezigheid van mr. D.D.R.H. Lechanteur, griffier.De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 8 juli 2026.\n\ngriffier rechter\n\nAfschrift verzonden aan partijen op: 8 juli 2026.\n\nRechtsmiddel\n\nTegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (belastingkamer).\n\nU kunt digitaal beroep instellen via www.rechtspraak.nl. Daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (belastingkamer).\n\nBij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:\n\n1. bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;\n\n2 - het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. Verder moet het ten minste het volgende vermelden:\n\na. de naam en het adres van de indiener;\n\nb. de datum van verzending;\n\nc. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;\n\nd. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).","nl","rechtspraak_nl","https:\u002F\u002Fdeeplink.rechtspraak.nl\u002Fuitspraak?id=ECLI:NL:RBLIM:2026:6423","ecli-nl-rblim-2026-6423",{"courtName":30,"legalDomain":31,"decisionType":32,"procedureType":33},"Roermond","Bestuursrecht; Belastingrecht","uitspraak","Uitspraak",{"id":35,"ecli":36,"caseNumber":37,"courtId":38,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":39,"language":40,"source":41,"sourceUrl":14,"summary":42,"slug":43,"metadata":17},"85","ECLI:RO:2026:JudecatoriaSECTORUL5BUCURESTI:17050-302-2025-a1","17050\u002F302\u002F2025\u002Fa1",97,"Admite cererea de îndreptare a erorii materiale din cuprinsul sentin?ei civile nr. 2484\u002F06.03.2026, pronunţată de Judecătoria Sectorului 5 Bucure?ti în dosar nr. 17050\u002F302\u002F2025, formulată din oficiu.       \nDispune îndreptarea erorii materiale strecurată în cuprinsul sentin?ei civile nr. 2484\u002F06.03.2026 pronun?ată în cadrul dosarului nr. 17050\u002F302\u002F2025, în sensul re?inerii că pârâtul Vasile Constantin are codul numeric personal ............, iar nu ............., astfel cum în mod eronat s-a consemnat.   \nPrezenta încheiere face parte integrantă din cuprinsul sentin?ei civile nr. 2484\u002F06.03.2026 pronun?ată în cadrul dosarului nr. 17050\u002F302\u002F2025.   \nÎndreptarea se va efectua în toate exemplarele sentin?ei.\n\tCu drept de apel în 30 de zile de la comunicare. Cererea de apel se va depune la Judecătoria Sectorului 5 Bucure?ti.   \n\tPronun?ată prin punerea solu?iei la dispozi?ia păr?ilor prin intermediul grefei instan?ei, astăzi, 08.07.2026.\n","ro","portalquery_ro","Admite cererea","ecli-ro-2026-judecatoriasectorul5bucuresti-17050-302-2025-a1",{"id":45,"ecli":46,"caseNumber":14,"courtId":47,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":48,"language":25,"source":26,"sourceUrl":49,"summary":14,"slug":50,"metadata":51},"296","ECLI:NL:GHDHA:2026:2250",58,"Rolnummer: 22-001978-23\n\nParketnummer: 10-066729-23\n\nDatum uitspraak: 8 juli 2026\n\nTEGENSPRAAK\n\nArrestvan de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 28 juni 2023 in de strafzaak tegen de verdachte:\n\n [verdachte],\n\ngeboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2002,\n\nBRP-adres: [BRP-adres] , [woonplaats] .\n\nOnderzoek van de zaak\n\nDit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.\n\nHet hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.\n\nProcesgang\n\nIn eerste aanleg is de verdachte van het onder 1 tenlastegelegde vrijgesproken en ter zake van het onder 2 en 3 tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 120 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 73 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren. Voorts is beslist op de vorderingen van de benadeelde partijen, zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.\n\nNamens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.\n\nOmvang van het hoger beroep\n\nDe verdachte is door de rechtbank Rotterdam vrijgesproken van hetgeen aan hem onder 1 is tenlastegelegd. Het hoger beroep is door de verdachte onbeperkt ingesteld en is derhalve mede gericht tegen de in eerste aanleg gegeven beslissing tot vrijspraak. Gelet op hetgeen is bepaald in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering staat voor de verdachte tegen deze beslissing geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte mitsdien niet-ontvankelijk verklaren in het ingestelde hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep gegeven vrijspraak.\n\nWaar hierna wordt gesproken van \"de zaak\" of \"het vonnis\", wordt daarmee bedoeld de zaak of het vonnis voor zover op grond van het vorenstaande aan het oordeel van dit hof onderworpen.\n\nTenlastelegging\n\nAan de verdachte is – voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen – tenlastegelegd dat:\n\n2. hij op of omstreeks 01 januari 2023 te 's-Gravendeel, gemeente Hoeksche Waard, openlijk, te weten, op of aan de Smidsweg en\u002Fof de Langestraat, in elk geval op of aan (een) openbare weg(en), in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een of meer verbalisanten van de politie Eenheid Rotterdam, te weten [hoofdagent] (hoofdagent) en\u002Fof [aspirant] (aspirant) en\u002Fof één of meer verbalisanten, zijnde groepsleden van de Mobiele Eenheid van politie Eenheid Rotterdam, te weten [verbalisant 1] en\u002Fof [verbalisant 2] en\u002Fof [verbalisant 3] en\u002Fof [verbalisant 4] en\u002Fof [verbalisant 5] en\u002Fof [verbalisant 6] en\u002Fof [verbalisant 7] en\u002Fof [verbalisant 8] en\u002Fof [verbalisant 9] en\u002Fof [verbalisant 10] en\u002Fof [verbalisant 11] en\u002Fof [verbalisant 12] en\u002Fof [verbalisant 13] en\u002Fof [verbalisant 14] en\u002Fof [verbalisant 15] en\u002Fof [verbalisant 16] en\u002Fof [verbalisant 17] en\u002Fof [verbalisant 18] en\u002Fof [verbalisant 19] en\u002Fof [verbalisant 20] , althans een of meer (andere) verbalisanten door\n\n- één of meer stuks zwaar (illegaal) vuurwerk (betreffende onder meer: cobra's \u002F nitraten \u002F shells) en\u002Fof vuurwerkbommen op\u002Ftegen, althans in de richting van\u002Fnaar voornoemde verbalisanten af te schieten en\u002Fof te gooien, waarbij voornoemd(e) vuurwerk\u002Fvuurwerkbommen vlakbij\u002Fnaast het\u002Fde lichamen en\u002Fof het\u002Fde hoofden\u002Fgezichten van voornoemde verbalisanten tot ontploffing is\u002Fzijn gekomen en\u002Fof\n\n- ( met kracht) één of meer stenen en\u002Fof glaswerk op\u002Ftegen, althans in de richting van voornoemde verbalisanten te gooien en\u002Fof\n\n- ( dreigend) zich op te dringen aan voornoemde ambtenaren en\u002Fof\n\n- ( daarbij) (dreigend) een of meerdere ploertendoders, althans slagvoorwerpen, aan voornoemde ambtenaren te tonen\u002Fvoor te houden en\u002Fof\n\n- ( daarbij) aan die [aspirant] en\u002Fof [hoofdagent] en\u002Fof een of meer (andere) verbalisanten de weg te versperren, althans de doorgang te beletten en\u002Fof (daarbij) te verhinderen dat die [aspirant] en\u002Fof [hoofdagent] en\u002Fof anderen met\u002Fin een (politie)voertuig weg konden rijden en\u002Fof\n\n- naar\u002Fin de richting van voornoemde ambtenaren te schelden, met de woorden: \"Kankerlijers\", \"Kanker op joh\" en\u002Fof \"Kankerpolitie\" en\u002Fof\n\n- ( met kracht) op\u002Ftegen het (politie)schild van die [verbalisant 2] te trappen\u002Fschoppen;\n\n3. hij op of omstreeks 31 december 2022 te 's-Gravendeel, gemeente Hoeksche Waard opzettelijk en wederrechtelijk een vuilnisbak\u002Fprullenbak, in elk geval enig goed, dat\u002Fdie geheel of ten dele aan Gemeente Hoeksche Waard, in elk geval aan een ander dan aan verdachte toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt.\n\nVordering van de advocaat-generaal\n\nDe advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de bewezenverklaring zal worden bevestigd en dat de verdachte ter zake van het onder 2 en 3 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 107 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 60 dagen voorwaardelijk en met een proeftijd van 2 jaren.\n\nHet vonnis waarvan beroep\n\nHet vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.\n\nVrijspraak\n\nDe advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder 2 tenlastegelegde wettig en overtuigend kan worden bewezenverklaard, nu de verdachte met zijn handelen een bijdrage van voldoende gewicht heeft geleverd aan het openlijk geweld tegen de desbetreffende verbalisanten. Zo heeft de verdachte voorafgaand aan de jaarwisseling deel genomen aan een WhatsApp-groep waarin werd gesproken over het voornemen onrust te veroorzaken ten tijde van de jaarwisseling. Voorts heeft de verdachte in de nacht van de jaarwisseling – nadat hij door leden van de Mobiele Eenheid (ME) was ingesloten –op zijn telefoon een video-opname gemaakt waarin er samen met medeverdachte [medeverdachte] (hierna: [medeverdachte] ) wordt gepraat over het doodschoppen van een ME’er. Vijftien minuten nadat hij deze video had opgenomen, is [medeverdachte] aangehouden voor het schoppen tegen het schild van een ME’er.\n\nHet hof overweegt als volgt.\n\nHet hof stelt voorop dat van het \"in vereniging\" plegen van geweld sprake is, indien de betrokkene een voldoende significante of wezenlijke bijdrage levert aan het geweld, zij het dat deze bijdrage zelf niet van gewelddadige aard hoeft te zijn. De enkele omstandigheid dat iemand aanwezig is in een groep die openlijk geweld pleegt is niet zonder meer voldoende om hem te kunnen aanmerken als iemand die \"in vereniging\" geweld pleegt. Beoordeeld zal moeten worden of de door de verdachte geleverde – intellectuele en\u002Fof materiële – bijdrage aan het delict van voldoende gewicht is.\n\nMet de advocaat-generaal en de verdediging is het hof van oordeel dat op grond van het verhandelde ter terechtzitting niet kan worden bewezen dat de verdachte omstreeks de jaarwisseling geweld heeft gebruikt jegens de verbalisanten, zoals het gooien met stenen of vuurwerk. Het hof is voorts van oordeel dat evenmin bewezen kan worden dat de verdachte op enige wijze geweldshandelingen die door andere personen zijn gepleegd heeft ondersteund of anderszins heeft bijgedragen aan het ontstaan of het voortduren van het geweld jegens de verbalisanten. Het hof neemt hierbij in aanmerking dat [medeverdachte] bij de raadsheer-commissaris als getuige is gehoord en heeft verklaard dat hetgeen de verdachte in de video-opname heeft gezegd, los stond van zijn handelen daarna en dat de verdachte niet in de buurt was toen [medeverdachte] tegen het schild van verbalisant [verbalisant 2] aan schopte. De enkele aanwezigheid in de groep die door de politie\u002FME was ingesloten en het feit dat de verdachte deel uit maakte van een WhatsApp-groep acht het hof evenmin een bijdrage van voldoende gewicht. Gelet op het voorgaande is niet vast komen te staan dat de verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan het tenlastegelegde geweld tegen de desbetreffende verbalisanten, zodat het ten laste gelegde niet kan worden bewezen en de verdachte daarvan zal worden vrijgesproken.\n\nBewezenverklaring\n\nHet hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 3 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:\n\n3. hij op of omstreeks31 december 2022 te 's-Gravendeel, gemeente Hoeksche Waard opzettelijk en wederrechtelijk eenvuilnisbak\u002Fprullenbak, in elk geval enig goed,dat\u002Fdiegeheel of ten deleaan Gemeente Hoeksche Waard, in elk geval aan een ander dan aan verdachtetoebehoorde(n)heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt;.\n\nHetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.\n\nBewijsvoering\n\nHet hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.\n\nIn die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.\n\nStrafbaarheid van het bewezenverklaarde\n\nHet onder 3 bewezenverklaarde levert op\n\nopzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen.\n\nStrafbaarheid van de verdachte\n\nEr is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.\n\nStrafmotivering\n\nHet hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.\n\nDaarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.\n\nDe verdachte heeft zich op oudejaarsavond schuldig gemaakt aan vernieling van een prullenbak door hierop zwaar vuurwerk tot ontploffing te brengen. Een dergelijk feit is gevaarzettend en geschikt om gevoelens van angst en onveiligheid in de maatschappij teweeg te brengen. De verdachte heeft met zijn handelen de gemeente en daarmee de gemeenschap financiële schade berokkend en hij heeft hiermee overlast veroorzaakt.\n\nHet hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie van 1 juni 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder voor een vergelijkbaar feit is veroordeeld.\n\nTen aanzien van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) overweegt het hof dat deze is aangevangen op 6 maart 2023. In eerste aanleg is de redelijke termijn niet overschreden. Het hof stelt vast dat de behandeling van de zaak in hoger beroep niet heeft plaatsgevonden binnen de daartoe gestelde redelijke termijn,. Namens de verdachte is immers op 4 juli 2023 hoger beroep ingesteld en het hof wijst op 8 juli 2026 eindarrest. De redelijke termijn van de berechting in hoger beroep is derhalve met meer dan één jaar overschreden. Het hof ziet, ook gelet op de duur van de procedure als geheel, aanleiding te volstaan met de constatering van dit verzuim, gelet op de gekozen strafmodaliteit en de hoogte van de op te leggen straf.\n\nHet hof is – alles afwegende – van oordeel dat een onvoorwaardelijke taakstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt. Anders dan de verdediging heeft bepleit acht het hof een geldboete, gelet op de context waarin en de wijze waarop de vernieling plaatsvond – tijdens de jaarwisseling en met (illegaal) vuurwerk – niet passend. Evenmin zal om die reden toepassing worden gegeven aan het bepaalde in artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht.\n\nVorderingen tot schadevergoeding\n\nIn het onderhavige strafproces hebben tweeëntwintig verbalisanten zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van het onder 2 ten laste gelegde. De benadeelde partijen [verbalisant 17] , [verbalisant 12] , [verbalisant 8] , [verbalisant 9] , [verbalisant 19] , [verbalisant 20] , [verbalisant 18] , [verbalisant 15] , [verbalisant 10] , [verbalisant 4] , [verbalisant 1] , [verbalisant 16] , [verbalisant 3] , [aspirant] , [verbalisant 7] , [hoofdagent] , [verbalisant 14] , [verbalisant 5] en [verbalisant 6] vorderen per persoon een vergoeding van € 350,00 aan immateriële schade. De benadeelde partijen [verbalisant 13] en [verbalisant 11] vorderen per persoon een vergoeding van € 400,00 aan immateriële schade en de benadeelde partij [verbalisant 2] vordert een vergoeding van € 750,00 aan immateriële schade.\n\nNu de verdachte ter zake van het onder 2 tenlastegelegde wordt vrijgesproken, zullen de benadeelde partijen niet-ontvankelijk worden verklaard in hun vordering.\n\nGelet daarop zullen de benadeelde partijen worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met de verdediging tegen die vorderingen heeft moeten maken, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil.\n\nToepasselijke wettelijke voorschriften\n\nHet hof heeft gelet op de artikelen 9, 22c, 22d en 350 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.\n\nBESLISSING\n\nHet hof:\n\nVerklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de beslissing ter zake van het onder 1 tenlastegelegde.\n\nVernietigt het vonnis waarvan beroep voor zover thans aan het oordeel van het hof onderworpen en doet in zoverre opnieuw recht:\n\nVerklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.\n\nVerklaart, zoals hiervoor overwogen, bewezen dat de verdachte het onder 3 tenlastegelegde heeft begaan.\n\nVerklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.\n\nVerklaart het onder 3 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.\n\nVeroordeelt de verdachte tot een taakstrafvoor de duur van60 (zestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door30 (dertig) dagen hechtenis.\n\nBeveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van 2 uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.\n\nVordering van de benadeelde partijen:\n\n- [verbalisant 17] ,\n\n- [verbalisant 12] ,\n\n- [verbalisant 13] ,\n\n- [verbalisant 8] ,\n\n- [verbalisant 9] ,\n\n- [verbalisant 19] ,\n\n- [verbalisant 20] ,\n\n- [verbalisant 11]\n\n- [verbalisant 18] ,\n\n- [verbalisant 15] ,\n\n- [verbalisant 10] ,\n\n- [verbalisant 4] ,\n\n- [verbalisant 1] ,\n\n- [verbalisant 16] ,\n\n- [verbalisant 3] ,\n\n- [verbalisant 2]\n\n- [aspirant] ,\n\n- [verbalisant 7] ,\n\n- [hoofdagent] ,\n\n- [verbalisant 14] ,\n\n- [verbalisant 5] , en\n\n- [verbalisant 6]\n\nVerklaart de hiervoor genoemde benadeelde partijen telkens niet-ontvankelijk in hun vordering tot schadevergoeding.\n\nVeroordeelt de hiervoor genoemde benadeelde partijen telkens in de door verdachte gemaakte kosten en begroot deze telkens op nihil.\n\nDit arrest is gewezen door mr. F.W. Pieters, als voorzitter, mr. E.C. van Veen en mr. M.C. Bruining, leden, in bijzijn van de griffier mr. V.V. de Lange.\n\nHet is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 8 juli 2026.","https:\u002F\u002Fdeeplink.rechtspraak.nl\u002Fuitspraak?id=ECLI:NL:GHDHA:2026:2250","ecli-nl-ghdha-2026-2250",{"courtName":52,"legalDomain":53,"decisionType":32,"procedureType":33},"Den Haag","Strafrecht",{"id":55,"ecli":56,"caseNumber":14,"courtId":57,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":58,"language":25,"source":26,"sourceUrl":59,"summary":14,"slug":60,"metadata":61},"348","ECLI:NL:RBDHA:2026:18721",65,"RECHTBANK DEN HAAG\n\nZittingsplaats Groningen\n\nBestuursrecht\n\nzaaknummer: NL26.20806\n uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen\n \n [naam], eiseres,\n\nV-nummer: [v-nummer:],\n\n(gemachtigde: mr. I.M. Zuidhoek),\n\nen\n\nde minister van Asiel en Migratie, de minister.\n\nInleiding\n\n1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen het niet in behandeling nemen van de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De minister heeft de aanvraag met het bestreden besluit van 7 april 2026 niet in behandeling genomen omdat daarvoor Frankrijk verantwoordelijk is.\n\n1.1.. De rechtbank doet op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitspraak zonder zitting.\n\nBeoordeling door de rechtbank\n\n2. De rechtbank beoordeelt het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag van eiseres. Zij doet dat mede aan de hand van de argumenten die eiseres heeft aangevoerd, de beroepsgronden.\n\n3. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dat betekent dat eiseres ongelijk krijgt en het bestreden besluit in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.\n\nToepasselijk recht\n\n4. Op deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.\n\nTotstandkoming van het besluit\n\n5. De Europese Unie heeft gezamenlijke regelgeving over het in behandeling nemen van asielaanvragen. Die staat in de Dublinverordening.Op grond van de Dublinverordening neemt de minister een asielaanvraag niet in behandeling als is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.In dit geval heeft Nederland bij Frankrijk een verzoek om terugname gedaan. Frankrijk heeft dit verzoek aanvaard.\n\nMag de minister ten opzichte van Frankrijk uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel?\n\n6. Eiseres stelt zich op het standpunt dat er in Frankrijk voor haar een onveilige situatie zal optreden. Dit is het gevolg van de aanwezigheid van veel Libanezen in Frankrijk, waaronder ook de familie van haar moeder die haar eerder al bedreigde. Bovendien heeft eiseres in Nederland een community gevonden waar zij zich veilig bij voelt en in Frankrijk heeft zij niemand, dit is voor haar een angstaanjagend vooruitzicht. Dit terwijl in Nederland er een sterke en diverse LHBT-gemeenschap is waar zij zich veilig voelt. Volgens eiseres is er in Frankrijk bovendien nog steeds een groot probleem met betrekking tot de opvang van asielzoekers. Ze verwijst naar het AIDA-rapport over Frankrijk, update 2024.Er is een tekort aan opvangplekken en eiseres loopt bij terugkeer een reëel risico om in een situatie van materiële deprivatie terecht te komen. Volgens eiseres is het bestreden besluit niet zorgvuldig voorbereid en berust het evenmin op een deugdelijke motivering.\n\n6.1.. De beroepsgrond slaagt niet. Naar het oordeel van de rechtbank mag de minister ten aanzien van Frankrijk uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. De Afdelingheeft meermaals bevestigd dat ten aanzien van Frankrijk in algemene zin kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Hierbij is ook het AIDA rapport, update 2024, betrokken. De rechtbank overweegt ambtshalve dat ook het recente AIDA rapport, update 2025, geen wezenlijk ander beeld geeft van de opvangvoorzieningen in Frankrijk dan de informatie die is betrokken door de Afdeling in eerdere uitspraken.\n\n6.2.. Uit de AIDA rapporten blijkt niet dat sprake is van structurele tekortkomingen in de opvang of asielprocedure, ook niet ten aanzien van de LHTBI-gemeenschap. Eiseres heeft bovendien niet aannemelijk gemaakt dat zij bij overdracht aan Frankrijk persoonlijk geen opvang, rechtsbescherming of toegang tot de procedure zal krijgen. Eiseres heeft niet eerder een asielaanvraag in Frankrijk ingediend waardoor zij geen persoonlijke ervaring heeft met de kwaliteit van de asielprocedure en de opvangvoorzieningen in Frankrijk.\n\n6.3.. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van bijzondere, individuele omstandigheden op basis waarvan de minister de aanvraag toch zou moeten behandelen.\n\nConclusie en gevolgen\n\n7. Het beroep is kennelijk ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft en eiseres overgedragen kan worden aan Frankrijk. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.\n\nBeslissing\n\nDe rechtbank verklaart het beroep ongegrond.\n\nDeze uitspraak is gedaan door mr. A. Sibma, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Strating, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.\n\nDe uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:\n\nInformatie over verzet\n\nAls partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.\n\n Zie artikel 84 van de Asiel- en migratiebeheerverordening inzake het overgangsrecht.\n\n Verordening (EU) nr. 604\u002F2013.\n\n Dit staat ook in artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000.\n\n Update 2024 van juni 2025.\n\n Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.\n\n Update 2025 van mei 2026.\n\n Zie ook de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Arnhem, van 3 juli 2026. (ECLI:NL:RBDHA:2026:18469, r.o. 7.1) en de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Middelburg, van 25 juni 2026 (ECLI:NL:RBDHA:2026:17711).","https:\u002F\u002Fdeeplink.rechtspraak.nl\u002Fuitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2026:18721","ecli-nl-rbdha-2026-18721",{"courtName":62,"legalDomain":63,"decisionType":32,"procedureType":33},"Groningen","Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht",{"id":65,"ecli":66,"caseNumber":14,"courtId":67,"courtName":14,"decisionDate":23,"fullText":68,"language":25,"source":26,"sourceUrl":69,"summary":14,"slug":70,"metadata":71},"418","ECLI:NL:RBDHA:2026:18726",61,"RECHTBANK DEN HAAG\n\nZittingsplaats Rotterdam\n\nBestuursrecht\n\nzaaknummer: NL26.36068uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen\n\n [naam eiser] , eiser\n\nV-nummer: [V-nummer]\n\n(gemachtigde: mr. J.S. Dobosz),\n\nen\n\nde minister van Asiel en Migratie, verweerder\n\n(gemachtigde: mr. C. van der Zijde).\n\nSamenvatting\n\n1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000. Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een beroepsgrond aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgrond beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.\n\n1.1.. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep gegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is onrechtmatig. De rechtbank kent daarom een schadevergoeding toe. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.\n\n1.2.. In deze uitspraak gebruikt de rechtbank de volgende afkortingen voor de wet- en regelgeving:\n\nAwb: Algemene wet bestuursrecht\n\nVw: Vreemdelingenwet 2000\n\nVb: Vreemdelingenbesluit 2000\n\nProcesverloop\n\n2. Met het bestreden besluit van 29 juni 2026 heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.\n\n2.1.. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.\n\n2.2.. De rechtbank heeft het beroep op 7 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, K.A. Ozdzinska als tolk en de gemachtigde van verweerder.\n\nBeoordeling door de rechtbank\n\nToetsingskader\n\n3. Verweerder kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.Verweerder stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.\n\nGronden\n\n4. Eiser heeft de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd niet bestreden. De gronden, die de ambtshalve toetsing van de rechtbank doorstaan, zijn tezamen voldoende om de maatregel van bewaring te kunnen dragen.\n\nRechtmatig verblijf\n\n5. Eiser heeft aangevoerd dat er sprake is van een rechtmatig verblijf van eiser in Nederland op grond van artikel 7 van de Richtlijn 2004\u002F38\u002FEG. Eiser is een maand voorafgaand aan de onderhavige zaak opgehouden op 3 juni 2026. Hij heeft ter onderbouwing het proces-verbaal van ophouding overgelegd. Op deze dag is onderzoek gedaan naar de arbeidssituatie van eiser. Gebleken is dat eiser arbeid verricht voor een Nederlands uitzendbureau en beschikte over een arbeidscontract. Eiser is vervolgens heengezonden wegens bestendig verblijf. Verweerder kon ten aanzien van de onderhavige maatregel van bewaring op 29 juni 2026 niet zonder meer terugvallen op het standpunt dat sprake is van voortgezet onrechtmatig verblijf. Dit is onverenigbaar met de bevinding op 3 juni 2026. De maatregel van bewaring is dan ook onvoldoende zorgvuldig voorbereid en onvoldoende gemotiveerd.\n\n5.1.. Verweerder heeft aan de maatregel ten grondslag gelegd dat eiser geen rechtmatig verblijf in Nederland heeft, nu zijn verblijfsrecht als Unieburger bij beschikking van 6 maart 2025 is beëindigd. De rechtbank stelt voorop dat de enkele omstandigheid dat het verblijfsrecht van een Unieburger eerder is beëindigd, niet zonder meer meebrengt dat deze op een later moment geen rechten meer aan het Unierecht kan ontlenen. Indien sprake is van gewijzigde feiten en omstandigheden dient verweerder de verblijfsrechtelijke positie van de betrokkene opnieuw te beoordelen alvorens tot het oordeel te komen dat hij geen rechtmatig verblijf heeft.\n\n5.2.. De rechtbank oordeelt als volgt. In de maatregel van bewaring is vermeld dat eiser heeft verklaard werkzaam te zijn voor een Nederlands uitzendbureau en dit ook heeft aangetoond, dat eiser werkzaam is in België waar hij ook wordt voorzien van woonruimte door de werkgever en dat hij in België mag verblijven. Naar het oordeel van de rechtbank vormen deze omstandigheden concrete aanwijzingen dat de feitelijke situatie van eiser sinds de beschikking van 6 maart 2025 is gewijzigd. Van verweerder mocht daarom worden verwacht dat hij kenbaar zou onderzoeken welke betekenis deze gewijzigde omstandigheden hebben voor de actuele verblijfsrechtelijke positie van eiser. Uit de maatregel van bewaring, het gehoor voorafgaand aan deze maatregel en de overige stukken in het dossier is niet gebleken dat een dergelijk onderzoek heeft plaatsgevonden. Daarbij betrekt de rechtbank dat uit het proces-verbaal van ophouding van eiser op 3 juni 2026 blijkt dat eiser is heengezonden, omdat sprake was van ‘mogelijk bestendig verblijf’. Uit het proces-verbaal van verhoor op die dag blijkt dat het werken voor een Nederlands uitzendbureau hier ook aan de orde is geweest. Vervolgens wordt nog geen maand later in de onderhavige maatregel van bewaring zonder kenbare motivering aangenomen dat eiser geen rechtmatig verblijf heeft. Niet valt in te zien waarom verweerder er zonder nader onderzoek van uit heeft kunnen gaan dat eiser geen aan het Unierecht ontleend verblijfsrecht had. De motivering dat eiser geen rechtmatig verblijf heeft, is onder deze omstandigheden onvoldoende draagkrachtig. Gelet hierop is de maatregel in strijd met artikel 3:2 en 3:46 van de Awb tot stand gekomen en is dan ook onrechtmatig. Deze beroepsgrond slaagt.\n\nConclusie en gevolgen\n\n6. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is gegrond. Deze maatregel is vanaf het moment van het opleggen daarvan onrechtmatig. De rechtbank beveelt de opheffing van deze maatregel met ingang van vandaag.\n\n6.1.. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel van vreemdelingenbewaring beveelt aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen. De rechtbank acht gronden aanwezig om een schadevergoeding toe te kennen voor 10 dagen onrechtmatige (tenuitvoerlegging van de) vreemdelingenbewaring ten bedrage van 0 x € 160,- (verblijf politiecel) en 10 x € 120,- (verblijf detentiecentrum) = € 1.200,-.\n\n6.2.. Eiser krijgt een vergoeding van zijn proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiser geacht wordt beroep te hebben ingesteld en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.\n\nBeslissing\n\nDe rechtbank:\n\n- verklaart het beroep gegrond;\n\n- veroordeelt de Staat der Nederlanden tot het betalen van € 1.200,- aan schadevergoeding aan eiser, te betalen door de griffier en beveelt de tenuitvoerlegging van deze schadevergoeding;\n\n- beveelt de opheffing van de maatregel van vreemdelingenbewaring met ingang van vandaag;\n\n- veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.\n\nDeze uitspraak is gedaan door mr. S.N. Abdoelkadir, rechter, in aanwezigheid van mr. M. Stehouwer, griffier.\n\nUitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:\n\nInformatie over hoger beroep\n\nEen partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.\n\n Het beroep tegen een maatregel van bewaring wordt ook aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding. Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw.\n\n Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw.\n\n Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.\n\n Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.\n\n Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vb.\n\n Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.","https:\u002F\u002Fdeeplink.rechtspraak.nl\u002Fuitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2026:18726","ecli-nl-rbdha-2026-18726",{"courtName":72,"legalDomain":63,"decisionType":32,"procedureType":33},"Rotterdam"]