ECLI:NL:GHSHE:2026:1756

Parketnummer : 20-000832-25

Uitspraak : 1 juli 2026

TEGENSPRAAK (ex art. 279 Sv)Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof’s-Hertogenbosch

gewezen, na terugwijzing van de zaak door de Hoge Raad der Nederlanden bij arrest van 25 maart 2025, nr. 22/03957, op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Breda, van 22 februari 2021 met parketnummer 02-257907-20, in de strafzaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1990,

wonende te [adres] .

Hoger beroep

De politierechter in de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Breda, heeft bij vonnis van 22 februari 2021 (parketnummer 02-257907-20) de verdachte ter zake van ‘overtreding van artikel 7, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994’ veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 40 uren, subsidiair 20 dagen hechtenis. Namens de verdachte is op 22 februari 2021 tegen dit vonnis hoger beroep ingesteld.

Bij arrest van 21 oktober 2022 (parketnummer 20-000461-21) heeft het gerechtshof ’s-Hertogenbosch het vonnis van de politierechter bevestigd met aanvulling van gronden. Namens de verdachte is op 25 oktober 2022 tegen dit arrest beroep in cassatie ingesteld.

Het cassatiemiddel, dat onder meer klaagde dat de afwijzing door het hof van het door de verdediging gedane verzoek tot het horen van [aangeefster] als getuige, althans het gebruik van de eerder door deze getuige afgelegde verklaring voor het bewijs, niet verenigbaar is met het door artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) gewaarborgde recht op een eerlijk proces, slaagt volgens de Hoge Raad. De Hoge Raad heeft vervolgens bij arrest van 25 maart 2025 (zaaknummer 22/03957) de uitspraak van het hof vernietigd en de zaak teruggewezen naar het gerechtshof ’s-Hertogenbosch, opdat de zaak opnieuw wordt berecht en afgedaan.

Na terugwijzing door de Hoge Raad zijn de getuigen [aangeefster] en [getuige 2] bij de raadsheer-commissaris gehoord.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is – na terugwijzing van de zaak door de Hoge Raad – gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen, onder aanvulling van de bewijsmiddelen en met uitzondering van de opgelegde straf en, in zoverre opnieuw rechtdoende, de verdachte zal veroordelen tot een taakstraf voor de duur van 40 uren, subsidiair 20 dagen hechtenis, waarvan 20 uren, subsidiair 10 dagen hechtenis voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.

De raadsman van de verdachte heeft vrijspraak van het tenlastegelegde bepleit.

Vonnis waarvan beroep

Het bestreden vonnis zal worden vernietigd, reeds omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de politierechter.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij, als degene door wiens gedraging een verkeersongeval was veroorzaakt, welke gedraging hij al dan niet als bestuurder van een motorrijtuig had verricht en welk verkeersongeval had plaatsgevonden in Bergen op Zoom op/aan De Boulevard Noord, op of omstreeks 21 maart 2020 de (voornoemde) plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, aan een ander (te weten [aangeefster] ) letsel en/of schade was toegebracht.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij, als degene door wiens gedraging een verkeersongeval was veroorzaakt, welke gedraging hij als bestuurder van een motorrijtuig had verricht en welk verkeersongeval had plaatsgevonden in Bergen op Zoom op/aan De Boulevard Noord, op 21 maart 2020 de (voornoemde) plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, aan een ander (te weten [aangeefster] ) schade was toegebracht.

Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.

Bewijsmiddelen

Hierna wordt – tenzij anders vermeld – steeds verwezen naar het eindproces-verbaal van de politie eenheid Zeeland-West-Brabant, district De Markiezaten, basisteam Bergen op Zoom, zaakregistratienummer PL2000-2020167376, op ambtseed opgemaakt door [verbalisant 1] en gesloten d.d. 29 juni 2020, bevattende een verzameling van op ambtseed dan wel op ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal van de politie met daarin gerelateerde bijlagen, doorgenummerde dossierpagina’s 1-29.

1. Het proces-verbaal van aangifte d.d. 25 maart 2020, proces-verbaalnummer PL2000-2020071615-2, dossierpagina’s 5-7, voor zover inhoudende de verklaring van [aangeefster] :

In de nacht van 20 op 21 maart 2020, omstreeks 01.45 uur, reed ik de [bedrijf] aan de Boulevard Noord te Bergen op Zoom uit. Bij het uitrijden voelde ik dat mijn auto van achteren aangetikt werd door een andere auto, die ook de [bedrijf] uit kwam rijden. Ik zag dat er in deze auto, zijnde een Opel Astra, twee Marokkaanse jongens zaten. Het kenteken van deze auto, wat ik later heb opgenomen op de telefoon, is [kenteken] . Mijn vrienden zeiden dat ik moest stoppen. Echter toen ik gestopt was, voelde en zag ik dat de Opel Astra opzettelijk meerdere keren tegen mijn portier aan de linkerzijkant reed. Ik hoorde ook dat zij iedere keer een stukje gas bijgaven, waardoor mijn auto als het ware steeds een beetje meer opschoof richting de stoep. Daarna zag ik dat er een andere auto aan kwam rijden met een andere Marokkaanse jongen erin, die zich ook met de situatie ging bemoeien.

Ik heb deuk- en lakschade aan de linkerzijkant van mijn auto en het portier. Vervolgens is de bestuurder van de Opel Astra en (het hof leest – gelet op de woorden ‘zijn’ en ‘is’, alsmede de hierna volgende zin – in plaats van ‘en’ het woord ‘zijnde’)degene die tegen mijn auto aan is gereden in zijn auto gestapt en is hij weggereden. De bijrijder en de andere jongen bleven over. Op het filmpje staat de dader (de bestuurder van de Opel Astra) op beeld. De bijrijder staat helaas niet op beeld.

2. Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 30 maart 2020, proces-verbaalnummer PL2000-2020071615-7, dossierpagina’s 9-10, voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 2] :

Op 21 maart 2020, omstreeks 02.00 uur, was ik werkzaam in de omgeving van Bergen op Zoom. Wij kregen het verzoek van het Operationeel Centrum te gaan naar de Boulevard ter hoogte van de [bedrijf] . Daar zou zich een conflict hebben afgespeeld. Collega’s [verbalisant 3] en [verbalisant 4] werden ook naar deze melding gestuurd. Zij waren al ter plaatse op het moment dat wij ter plaatse kwamen. Ik hoorde dat zij ons verzochten uit te gaan kijken naar een Opel Astra, voorzien van het kenteken [kenteken] . De tenaamgestelde van de Opel Astra betrof [verdachte] , geboren op [geboortedag] 1990 te [geboorteplaats] . Op 21 maart 2020, omstreeks 02.15 uur, zag ik in een parkeervak aan de Rijtuigweg-Zuid bovengenoemd voertuig geparkeerd staan. Ik zag dat er één persoon op de bijrijderstoel in het voertuig zat. Ik vroeg hem zijn identiteitsbewijs. Ik zag dat hij mij op gaf te zijn: [verdachte] , geboren op [geboortedag] 1990 te [geboorteplaats] . Ik hoorde dat hij mij vertelde dat er wat op de Boulevard was gebeurd, maar hij daar niets over wilde vertellen.

3. Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 4 april 2020, proces-verbaalnummer PL2000-2020071615-11, dossierpagina 16, voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 4] :

Op 21 maart 2020, omstreeks 02.00 uur, kregen wij van het Operationeel Centrum de melding te rijden naar de Boulevard te Bergen op Zoom. Ik hoorde en zag dat de melder (het hof begrijpt: [aangeefster] )mij een video toonde vanaf een smartphone. Ik zag dat er op dit beeld een man naast een auto stond. Ik zag dat er een kenteken zichtbaar was welke overeenkomt zoals beschreven in de aangifte.

4. Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 31 maart 2020, proces-verbaalnummer PL2000-2020071615-10, dossierpagina 15, voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 5] :

Ik heb op 31 maart 2020 telefonisch contact gehad met aangeefster [aangeefster] . In het gesprek heb ik haar gevraagd om mij de beelden door te sturen die zij en de getuigen hebben gemaakt om hier eventuele strafbare feiten of een herkenning uit te halen. Ik heb drie filmpjes doorgestuurd gekregen van aangeefster [aangeefster] .

5. Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 7 april 2020, proces-verbaalnummer PL2000-2020071615-12, dossierpagina 17, voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 2] :

Op 2 april ontving ik beelden van een filmpje gemaakt op een mobiele telefoon, van collega [verbalisant 5] . Van deze beelden heeft collega [verbalisant 5] een proces-verbaal van bevindingen gemaakt onder 2020071615-10. Mij werd gevraagd of ik de persoon die je op het filmpje ziet herken. Ik herken deze persoon als: [verdachte] , geboren op [geboortedag] 1990 te [geboorteplaats] . Ik herken hem omdat ik hem kort na dit incident in het betrokken voertuig heb gecontroleerd.

6. Het proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 29 maart 2020, proces-verbaalnummer PL2000-2020071615-6, dossierpagina’s 24-25, voor zover inhoudende de verklaring van [getuige 3] :

Wij waren op 21 maart 2020 bij de drive-in van de [bedrijf] aan de Boulevard Noord in Bergen op Zoom geweest en reden daarna via de afrit van de [bedrijf] rechtsaf de Boulevard Noord op. Op dat moment voelde ik een tik en ik keek om. Ik zag een auto achter ons staan, ergens links achter. Die stond heel kort nabij. Nog voordat [aangeefster] (het hof begrijpt telkens: aangeefster [aangeefster] )naar rechts ging, voelde en zag ik dat de auto achter ons voor de tweede maal tegen de auto van [aangeefster] aanreed. Ik zag dat de auto tegen de auto van [aangeefster] aan bleef duwen en hoorde dat de bestuurder van die auto gas bleef geven. Die auto duwde de auto van [aangeefster] tot tegen de stoeprand aan. Ik hoorde dat de zijkant van de auto ingedrukt werd. Ik ben vervolgens uitgestapt en zag dat in de auto achter die van [aangeefster] een personenauto, een Opel Astra, was. Het kenteken heb ik later genoteerd. Ik zag dat in de auto twee personen zaten. De bestuurder was wat groter en ouder, rond de 1.85 lang. Hij was licht getint, ik denk een Marokkaanse jongen. Hij had een slank postuur. De andere persoon was kleiner, ook licht getint, vermoedelijk ook een Marokkaan, slank postuur en rond de 1.75 tot 1.80 lang. Ik zag toen dat er nog een auto aangereden kwam (…) dat er een persoon in zat en dat die uitstapte.

Ik zag toen dat de bestuurder van de Opel in zijn auto stapte. Ik hoorde dat hij de Opel startte. Ik zag dat hij vervolgens met slippende banden wegreed. Ik zag dat de andere twee bleven staan. De bestuurder heeft aan niemand kenbaar gemaakt hoe hij heette en is eigenlijk gewoon gevlucht voordat de politie kwam.

7. Het proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 30 maart 2020, procesverbaalnummer PL2000-2020071615-8, dossierpagina’s 20-21, voor zover inhoudende de verklaring van [getuige 2] :

Op 21 maart 2020, omstreeks 01.45 uur, gingen we naar de [bedrijf] in Bergen op Zoom. We waren met zijn vieren. We hadden bij de drive-in van de [bedrijf] eten gehaald. Nadat we weg reden voelde ik dat we aangereden werden aan de achterzijde van de auto. Ik zat naast de bestuurder. De bestuurder heet [aangeefster] van het hof (het hof begrijpt: [aangeefster] ). Ik keek om en zag twee jongens in een auto zitten. Ik zag dat [aangeefster] iets naar rechts stuurde om te gaan parkeren op de parkeerstrook. Ik wilde uitstappen, maar voordat ik dat kon voelde ik dat we aan de linkerzijde nogmaals aangereden werden. Ik hoorde dat de jongen extra gas gaf tijdens dat hij tegen ons aan reed.

Ik kan het volgende signalement van de bestuurder geven: een jongen, getinte huidskleur, Marokkaans of Turks uiterlijk, hij was ongeveer 1,85 lang, donker kort stijl haar, zijkanten waren opgeschoren, hij had een beetje een snor, hij droeg donkere kleding. Zijn postuur was gemiddeld.

Toen we allemaal uitgestapt waren ontstond een ruzie tussen [getuige 4] , [getuige 3] en de twee jongens van de andere auto. De bestuurder vertelde dat hij in wilde stappen om zijn auto te parkeren. De bestuurder is toen in zijn auto gestapt en reed weg.

De auto van de jongens had het kenteken [kenteken] .

8. De eigen waarneming van dit hof ten aanzien van de foto van de verdachte op de hem betreffende ID-staat d.d. 3 juni 2020 op dossierpagina 3, zoals gedaan in raadkamer naar aanleiding van de terechtzitting van 17 juni 2026, voor zover inhoudende:

Het hof neemt op de foto waar dat de verdachte een licht getinte huidskleur heeft en dat hij kort donker haar heeft dat aan de zijkant deels is opgeschoren. Voorts neemt het hof op de foto waar dat de verdachte een beginnende snor heeft.

Bewijsoverwegingen

De raadsman van de verdachte heeft vrijspraak van het tenlastegelegde bepleit. Daartoe is in de kern aangevoerd dat op grond van het politiedossier niet kan worden vastgesteld dat de verdachte de bestuurder van de Opel Astra is geweest die tegen de auto van aangeefster [aangeefster] heeft gereden.

Het hof overweegt dienaangaande het volgende.

Het hof is van oordeel dat het feit wettig en overtuigend bewezen kan worden. Aangeefster [aangeefster] en getuigen [getuige 3] en [getuige 2] hebben verklaard dat de auto van aangeefster op 21 maart 2020 bij de [bedrijf] aan de Boulevard Noord te Bergen op Zoom meerdere keren is aangereden door een Opel Astra voorzien van het kenteken [kenteken] , waarin twee Marokkaanse jongens zaten. Aangeefster en voormelde getuigen hebben gezien dat de bestuurder van de Opel Astra na het incident in zijn auto is gestapt en is weggereden, zonder zijn gegevens achter te laten. Ongeveer dertig minuten na het ongeval trof verbalisant [verbalisant 2] de verdachte aan op de bijrijdersstoel van de Opel Astra. De verdachte vertelde dat er wat was gebeurd op de Boulevard en dat hij de verbalisant daar niets over wilde vertellen.

Door een getuige is kort na het incident een filmpje opgenomen, waarvan aangeefster heeft verklaard dat daarop de bestuurder van de auto die haar auto had aangereden is te zien. Verbalisant [verbalisant 2] wordt gevraagd of hij de persoon op het filmpje herkent. De verbalisant herkent deze persoon als zijnde de verdachte, omdat hij hem kort na het incident in het betrokken voertuig heeft gecontroleerd. Het signalement van de verdachte komt bovendien overeen met de omschrijving door de getuigen.

Gelet op de gebezigde bewijsmiddelen in onderling verband en samenhang bezien acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de bestuurder van de Opel Astra is geweest die op 21 maart 2020 meermalen tegen de auto van aangeefster heeft gereden, waarna hij de plaats van het ongeval heeft verlaten. Uit deze bewijsmiddelen, met name het feit dat hij zich uit de voeten maakt en de verbalisant die hem in de Opel Astra aantreft wel mededeelt dat er ter plekke iets is gebeurd, maar hij niet wil zeggen wat, leidt het hof af dat de verdachte wist, en in ieder geval redelijkerwijs had moeten vermoeden, dat hij de auto van aangeefster meermalen had aangereden waardoor schade was ontstaan.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

overtreding van artikel 7, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. Het feit is strafbaar.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.

Op te leggen straf

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof de verdachte zal veroordelen tot een taakstraf voor de duur van 40 uren, subsidiair 20 dagen hechtenis, waarvan 20 uren, subsidiair 10 dagen hechtenis voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. De advocaat-generaal heeft daarbij rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn.

De raadsman van de verdachte heeft het hof verzocht bij een strafoplegging rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn.

Het hof heeft bij het bepalen van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard hij zich op 21 maart 2020 schuldig heeft gemaakt aan het verlaten van de plaats van een ongeval, nadat hij als bestuurder van een motorvoertuig de auto van aangeefster [aangeefster] meermalen had aangereden. Door de aanrijding is er schade ontstaan aan de auto van aangeefster. De verdachte wist dat of had dit in ieder geval redelijkerwijs moeten vermoeden en had de plaats van het ongeval derhalve niet als een dief in de nacht mogen verlaten. De verdachte heeft met zijn handelen zich onvoldoende rekenschap gegeven van de geldende gedragsnormen in het verkeer en van zijn verantwoordelijkheid als verkeersdeelnemer. Het hof rekent het de verdachte dan ook aan dat hij heeft gehandeld zoals bewezen is verklaard.

Het hof acht de omstandigheden waaronder de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan strafverzwarend. Uit de aangifte blijkt immers dat de verdachte ter plaatse zou hebben gezegd: ‘Ik maak jullie allemaal kankerdood’ of woorden van gelijke strekking. Aangeefster hoorde ook dat één van de aanwezige jongens zei: ‘Ik ga een pistool halen.’ Volgens een van de andere drie inzittenden van haar auto, [getuige 4] (dossierpagina 22) was dat de verdachte. Daarnaast blijkt uit het politiedossier dat de verdachte ten tijde van het bewezenverklaarde als bestuurder van de auto lachgasballonnen gebruikte en onder invloed was.

Het hof heeft acht geslagen op de inhoud van het uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 3 maart 2026, betrekking hebbende op het justitiële verleden van de verdachte, waaruit blijkt dat hij eerder meermalen onherroepelijk voor strafbare feiten is veroordeeld. Uit voornoemd uittreksel blijkt tevens dat het bepaalde in artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is.

Voorts heeft het hof gelet op de overige persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken. De raadsman heeft in dat kader ter terechtzitting naar voren gebracht dat de verdachte een omgangsregeling heeft met zijn kinderen en dat hij als bezorger in dienstverband werkzaam is.

Gelet op de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder de verdachte het feit heeft gepleegd, kan naar het oordeel van het hof niet worden volstaan met de door de politierechter dan wel de door de advocaat-generaal gevorderde straf. Alles afwegende acht het hof oplegging van een taakstraf voor de duur van 60 uren, subsidiair 30 dagen hechtenis passend en geboden.

Redelijke termijn

Het hof stelt voorop dat elke verdachte recht heeft op een openbare behandeling en afdoening van zijn of haar zaak binnen een redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 EVRM. Deze waarborg strekt er onder meer toe te voorkomen dat een verdachte langer dan redelijk is onder de dreiging van een strafvervolging zou moeten leven. Als uitgangspunt heeft te gelden dat de behandeling ter terechtzitting dient te zijn afgerond met een vonnis binnen twee jaren nadat jegens de verdachte een handeling is verricht waaraan deze in redelijkheid de verwachting kon ontlenen dat tegen hem of haar ter zake van een bepaald strafbaar feit door het Openbaar Ministerie strafvervolging zal worden ingesteld.

Het hof overweegt met betrekking tot het procesverloop in deze zaak het volgende.

Naar aanleiding van het ingestelde cassatieberoep namens de verdachte op 25 oktober 2022 heeft de Hoge Raad uitspraak gedaan op 25 maart 2025. Daarmee is niet binnen twee jaren na het instellen van cassatie arrest gewezen, zodat de redelijke termijn in deze fase met vijf maanden is overschreden.

Na terugwijzing door de Hoge Raad op 25 maart 2025 zal het hof bij arrest van heden op 1 juli 2026 uitspraak doen. Daarmee is de redelijke termijn in deze fase niet overschreden.

Gezien de hoogte van de op te leggen straf ziet het hof geen aanleiding om tot strafvermindering over te gaan en zal het hof volstaan met de constatering dat bij de strafvervolging van de verdachte sprake is van een inbreuk op het in artikel 6, eerste lid, van het EVRM vervatte recht van de verdachte op behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 9, 22c, 22d en 63 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 7 en 176 van de Wegenverkeerswet 1994, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

BESLISSING

Het hof:

verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt hem daarvan vrij;

verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een taakstrafvoor de duur van60 (zestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door30 (dertig) dagen hechtenis.

Aldus gewezen door:

mr. C.M. Hilverda, voorzitter,

mr. R. Lonterman en mr. M.J.M.A. van der Put, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. N. van Abeelen, griffier,

en op 1 juli 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

mr. Van der Put is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.